Hydrodynamiczne czyszczenie kanalizacji – etapy usuwania zatorów i zasada działania urządzenia

Hydrodynamiczne czyszczenie kanalizacji to metoda płukania rur metodą hydrodynamiczną. Zabieg ten całkowicie usuwa wszelkie osady ze ścianek rur, przywracając im klarowność. Do rurociągu wprowadza się cienki wąż z dyszą, a następnie wtłacza się wodę pod wysokim ciśnieniem (do 200 atm). Przez otwory w dyszy woda usuwa zatory i przepłukuje wnętrze rur.

Zatory rurowe mogą wystąpić w mieszkaniach w mieście, na posesjach prywatnych i w każdym zakładzie przemysłowym. Jeśli zator jest złożony, jego usunięcie bez hydrodynamicznego czyszczenia kanalizacji może być trudne. W przeciwnym razie pomocne będą te narzędzia. Porady dotyczące usuwania zatorów w domu.

W przeciwieństwie do innych metod czyszczenia, ta metoda pozwala na najszybsze możliwe oczyszczenie kanalizacji. Czyszczenie hydrodynamiczne jest całkowicie bezpieczne dla rur metalowych, plastikowych i azbestowych, ponieważ czyszczenie odbywa się zwykłą wodą pod ciśnieniem.

Możesz wykonać tę procedurę samodzielnie, ale musisz znać kroki i wiedzieć, jak wybrać odpowiednią nasadkę. Omówimy to szczegółowo w tym artykule.

Rodzaje i przyczyny zatorów, metody ich usuwania

Zatory mogą wystąpić z różnych przyczyn, z których najczęstszą jest długotrwałe użytkowanie rur lub ich niewłaściwa konserwacja. Zatory w kanalizacji, podobnie jak w rurach grzewczych, są zazwyczaj klasyfikowane według źródła, dzieląc się na następujące typy. Przyjrzyjmy się im bliżej.

• Wycieki mineralne – powstają w wyniku utleniania i rdzewienia metalowych rur. Średnica rury zmniejsza się z powodu stopniowego gromadzenia się rdzy i kamienia, co zakłóca przepływ cieczy.
• technologiczne – powstające na skutek niewłaściwego zaprojektowania rurociągów lub błędów w układaniu sieci kanalizacyjnych;
• mechaniczne – obserwuje się, gdy do rury dostaną się gruz budowlany lub inny duży obcy przedmiot;
• zatory eksploatacyjne powstają po dłuższym okresie użytkowania kanalizacji, gdy do jej wewnętrznej powierzchni, na skutek tworzącej się warstwy tłuszczu, przyczepiają się cząstki jedzenia, kłaczki, włosy itp.;

W zakładach przemysłowych zatory najczęściej występują z powodu niedostatecznego przepływu cieczy. Przy braku tlenu następuje gnicie osadowe, co powoduje uwalnianie siarkowodoru. Substancja ta ma negatywny wpływ na rurociągi wykonane z żelbetu lub stali.

Do udrażniania zatkanych rurociągów stosuje się różne metody:

• czyszczenie mechaniczne wykonuje się przy użyciu kabla hydraulicznego;
• Czyszczenie hydromechaniczne przeprowadzane jest przy użyciu specjalnej instalacji;
• do czyszczenia na sucho stosuje się silne środki chemiczne, które są zdolne do rozpuszczania osadów osadowych.

Najnowocześniejszą i najbezpieczniejszą metodą czyszczenia jest hydrodynamiczne czyszczenie kanalizacji.

Zasada działania instalacji hydrodynamicznej – etapy procesu czyszczenia

Hydrodynamiczne czyszczenie kanalizacji polega na działaniu na ścianki rur strumieniem wody pod wysokim ciśnieniem (zwykle 150-300 barów). Strumień oczyszcza wnętrze rurociągu z osadów i tłuszczów. Po czyszczeniu hydrodynamicznym, w większości przypadków, nowa warstwa zanieczyszczeń nie tworzy się przez długi czas.

Urządzenie działa w następujący sposób: wąż ze specjalną dyszą umieszcza się na początku czyszczonego obszaru. Uruchamia się sprężarkę, a woda jest tłoczona przez wąż pod wysokim ciśnieniem.

Silne ciśnienie przesuwa narzędzie robocze wzdłuż rury kanalizacyjnej, usuwając w ten sposób osad z całej jej wewnętrznej powierzchni. Osoba wykonująca zabieg musi jedynie upewnić się, że wąż jest skierowany prawidłowo i w razie potrzeby dostosować ciśnienie.

Dysze są wyposażone w specjalne spryskiwacze o działaniu do przodu i do tyłu. Spryskiwacze o działaniu do przodu dostarczają wodę do przodu, natomiast spryskiwacze o działaniu do tyłu, umieszczone z tyłu urządzenia, dostarczają wodę ukośnie do tyłu. Połączenie tych elementów napędza wąż do przodu, wykorzystując siłę strumienia.

Dysze o odwróconym działaniu usuwają również zanieczyszczenia ze ścianek kanałów. Dzięki temu czyszczenie hydrodynamiczne nie tylko czyści powierzchnię wewnętrzną i przywraca ciśnienie cieczy w określonym obszarze, ale także usuwa zatory lodowe spowodowane zamarznięciem rur.

Urządzenia do hydrodynamicznego czyszczenia rur kanalizacyjnych – rodzaje i charakterystyka

Urządzenia do hydrodynamicznego czyszczenia kanalizacji, stosowane w przemyśle i gospodarstwach domowych, mają dość podobną konstrukcję. Zazwyczaj główne różnice dotyczą stosowanych dysz i stosowanego ciśnienia. Urządzenie czyszczące składa się z następujących elementów:

• sprężarka wodna;
• wąż gumowy;
• końcówka, do której przymocowany jest element;
• silnik lub napęd elektryczny.

Urządzenia hydrodynamiczne klasyfikuje się zazwyczaj według rodzaju paliwa, którego używają. Wyróżnia się jednostki elektryczne i benzynowe.

Urządzenia elektryczne są często używane do hydrodynamicznego czyszczenia rur w domach i mieszkaniach. Tego typu sprzęt może czyścić rury o średnicy do 200 mm i długości do 40 metrów.

Urządzenie pracuje z prędkością obrotową w zakresie 500–1500 obr./min i jest zasilane prądem przemiennym lub trójfazowym. Urządzenia elektryczne zazwyczaj mają szczelną obudowę, która pochłania drgania wewnętrzne.

Urządzenia zasilane benzyną mają mocny silnik (ciśnienie waha się od 200 do 500 atmosfer) i nie są zależne od zewnętrznych źródeł zasilania, co przekłada się na zwiększoną wydajność.

Są one często używane w dużych zakładach przemysłowych do czyszczenia kanalizacji. Urządzenia te są wyposażone w manometr, zawór bezpieczeństwa, wyłącznik zapłonu silnika i filtr wody.

Jeżeli planujesz czyszczenie kanału o średnicy większej niż 350 mm metodą hydrodynamiczną, urządzenie montowane jest na podwoziu jezdnym, co zapewnia jego mobilność.

Rodzaje dysz

Kształt dyszy do czyszczenia rur dobierany jest w zależności od zadania i rodzaju czyszczonej kanalizacji. Duże przedsiębiorstwa, fabryki i inne zakłady przemysłowe używają dysz, które mogą być używane z silnym strumieniem czyszczącym.

Przegląd wideo nasadek czyszczących StoneAge Warthog

Głowice czyszczące StoneAge Warthog Sewer Jetter

Z reguły wyróżnia się następujące rodzaje dysz:

• Uniwersalne – stosowane do usuwania najprostszych rodzajów zatorów kanalizacyjnych (takich jak zatory mechaniczne) lub do czyszczenia zapobiegawczego. Ten typ jest bardzo zwrotny, co pozwala na stosunkowo szybkie czyszczenie. Zazwyczaj stosowane w krótszych odcinkach kanalizacji;
• Filtry denne – służą do usuwania piasku lub mułu z dna rur o dużej średnicy. Są często stosowane w kanalizacji deszczowej i deszczowej. Mają kształt klina;
• Dziurkaczowe (zwane też trójkątnymi) – niezbędne do usuwania szczególnie gęstych lub starych zatorów. Mają wygląd bitu i są stosowane w trudnych sytuacjach, gdy dysza uniwersalna nie daje rady;
• Granatowe – przeznaczone do kompleksowego czyszczenia rurociągów o średnicy poniżej 300 mm. Stosowane, gdy do czyszczenia wymagane jest maksymalne ciśnienie i przepływ;
• Czyściki obrotowe – służą do usuwania nagromadzonego tłuszczu z wnętrza odpływów. Dysza obraca się, umożliwiając strumieniowi czyszczącemu atakowanie zatorów pod wieloma kątami, skutecznie usuwając nie tylko nagromadzony tłuszcz na ściankach, ale także drobne zanieczyszczenia uwięzione w systemie kanalizacyjnym.
• Łańcuch-karuzela – skuteczna metoda niszczenia zbitego osadu.

Wybór odpowiedniej dyszy zależy od przyczyny zatoru i wymaganej mocy strumienia. Warto zauważyć, że dysze mogą różnić się nie tylko kształtem i zastosowaniem, ale także kątem strumienia wody.

Główne etapy czyszczenia

Jak wspomniano powyżej, hydrodynamiczne czyszczenie kanalizacji odbywa się za pomocą strumienia wody pod wysokim ciśnieniem. Sprzęt dobiera się w zależności od długości rurociągu, obecności rozgałęzień oraz maksymalnej średnicy rury.

Algorytm postępowania przy płukaniu kanalizacji tą metodą:

1. Ciśnienie jest ustawione na wartość odpowiednią dla danego odgałęzienia sieci kanalizacyjnej. Jeśli zabieg jest wykonywany w domu prywatnym, wartość ta zazwyczaj nie przekracza 150 barów. Zbyt wysokie ciśnienie zwiększa ryzyko pęknięcia rury w połączeniach.
2. Określa się stopień zanieczyszczenia i lokalizację zatoru. W tym celu zazwyczaj stosuje się studzienki inspekcyjne i włazy, które umieszcza się w miejscach łączenia poszczególnych elementów rurociągu.
3. Do rur wprowadza się elastyczny wąż z odpowiednią końcówką (uniwersalną, obrotową, denną lub inną). Dobór końcówki powinien uwzględniać wszystkie cechy kanalizacji i złożoność procesu jej płukania.
4. Wąż powoli przesuwa się wzdłuż odgałęzienia, rozpylając strumień czyszczący pod różnymi kątami, aby oczyścić wewnętrzne ścianki. W przypadku problemów z przesuwaniem się węża, dysza jest wymieniana, a ciśnienie wody zwiększane. Do usunięcia zatoru najczęściej stosuje się dyszę przebijającą lub udarową.
5. Po zakończeniu płukania wąż jest ostrożnie wyciągany z kanalizacji.

Jak przepłukać kanalizację w domu: kroki, które należy wykonać

Do urządzenia hydrodynamicznego podłącza się wąż, który następnie wprowadza się do kanalizacji i przesuwa w kierunku pionu. Rura jest uszczelniana wodoszczelnym korkiem, który zapobiega przedostawaniu się wody do domu.

Do końca narzędzia roboczego przymocowana jest odpowiednia dysza. Otwory w dyszach skierowane są w przeciwnych kierunkach, wytwarzając siłę reakcji, która porusza wąż.

Dzięki elastyczności węża i specjalnej dyszy kierującej strumień czyszczący pod różnymi kątami możliwe jest hydrodynamiczne czyszczenie obracających się odcinków rurociągu.

Dysze należy dobierać w zależności od stopnia zanieczyszczenia rury, jej średnicy oraz obecności tłuszczu lub mułu. Po zakończeniu czyszczenia należy wyjąć wąż z odpływu. Podczas demontażu należy usunąć wszelkie luźne zanieczyszczenia.

Zabieg ten jest łatwy do samodzielnego wykonania, ale system hydrodynamiczny jest dość drogi (od 30 000 rubli). Warto zauważyć, że zakup sprzętu wyłącznie do czyszczenia kanalizacji domowej jest nieuzasadniony. Zazwyczaj po czyszczeniu system może być używany przez 10-12 lat przed kolejnym zabiegiem.

Najlepszym i najbardziej opłacalnym rozwiązaniem jest kontakt z wyspecjalizowaną firmą. Nasi technicy przeprowadzą wstępną ocenę stopnia zatoru i szybko go usuną.

Jeżeli zdecydujesz się na samodzielne przeprowadzenie płukania, zaleca się postępowanie według następującego planu:

1. Zamontuj dyszę na elemencie roboczym.
2. Włóż wąż o długości 1 m do kanalizacji. Najłatwiej to zrobić przez toaletę lub właz rewizyjny.
3. Podłącz urządzenie i ostrożnie podeprzyj wąż, gdy będzie on stopniowo przesuwany do układu.
4. Gdy główna blokada zostanie usunięta (poziom wody zacznie opadać), należy wykonać kilka ruchów do przodu, aby lepiej przepłukać odpływ.
5. Wyłącz urządzenie i odłącz wąż.
6. Przepłucz rury dużą ilością wody, aby całkowicie usunąć wszelkie zanieczyszczenia.

Zalety i wady czyszczenia hydrodynamicznego

Hydrodynamiczne czyszczenie kanalizacji w mieszkaniu

Hydrodynamiczne czyszczenie kanalizacji ma szereg zalet i wad. Główne korzyści płynące z tej metody czyszczenia to:

• niezależnie od materiału, z którego wykonane są rury (metal, plastik, azbest), sieć kanalizacyjna nie ulega uszkodzeniu wewnętrznie, woda oddziałuje jedynie na zatory;
• W porównaniu do czyszczenia mechanicznego czyszczenie strumieniem wody zajmuje mniej czasu;
• W wyniku takiego płukania przepustowość sieci kanalizacyjnej staje się porównywalna z tą, jaka była w momencie jej pierwszego użycia;
• Ze względu na brak stosowania silnych środków chemicznych, ta metoda czyszczenia jest najbezpieczniejsza dla środowiska, sprzętu i zdrowia specjalisty wykonującego zabieg;
• Czyszczenie hydrodynamiczne zapewni wysokiej jakości czyszczenie, usunie duże i małe odpady, zanieczyszczenia, a także oczyści wewnętrzne ściany z warstwy tłuszczu i innych osadów;
• Dzięki różnym dyszom, elastycznemu wężowi roboczemu i możliwości podawania strumienia wody pod różnymi kątami możliwe jest mycie w miejscach wymagających ruchu obrotowego oraz czyszczenie skomplikowanych rurociągów;
• urządzenie może pracować w niskich temperaturach (poniżej zera), dzięki czemu można go używać do niszczenia zatorów lodowych;
• Metoda ta pozwala na oczyszczenie rur położonych poziomo, które często znajdują się w piwnicach domów prywatnych;
• procedura jest dość prosta i można ją wykonać samodzielnie;
• Urządzenia hydrodynamiczne usuwają zatory i przepłukują sieć kanalizacyjną.

Jednak pomimo wszystkich zalet, hydrodynamiczne czyszczenie kanalizacji ma pewne wady. Główne wady tej metody to:

• To dość drogie. Sprzęt hydrodynamiczny jest drogi, ale można zaoszczędzić, wynajmując go lub kontaktując się ze specjalistyczną firmą oferującą tę usługę;
• W niektórych przypadkach wymagana jest duża ilość płynu. W dużych zakładach przemysłowych zapotrzebowanie wynosi około 300 litrów płynu na minutę; do przepłukania kanalizacji w domu prywatnym potrzeba około 20 litrów na minutę.

Samodzielne czyszczenie krótkich rur z blokad za pomocą małej myjki wysokociśnieniowej

Właściciele samochodów i domów często kupują małe myjki ciśnieniowe do mycia samochodów lub podjazdów. Jednak urządzenie to jest również wykorzystywane do czyszczenia krótkich odcinków kanalizacji.

Aby móc wykorzystać urządzenie do tych celów, należy zakupić różne końcówki (przynajmniej uniwersalne) oraz elastyczny wąż.

Wybierając zlewozmywak, warto skonsultować się ze sprzedawcą, aby ustalić, czy wybrany model nadaje się do czyszczenia odpływu. Warto również przed zakupem sprawdzić średnicę rury, aby upewnić się, że dobierzemy odpowiednie dysze i zlewozmywak.

Zastosowanie takiej technologii umożliwi czyszczenie kanalizacji do 15 metrów metodą hydrodynamicznąDługość ta jest zazwyczaj wystarczająca do przywrócenia prawidłowego działania sieci kanalizacyjnej na terenie prywatnym.

Czyszczenie rury kanalizacyjnej za pomocą dyszy Sterwins i myjki wysokociśnieniowej Interskol

Czyszczenie strumieniem wody (hydro-jet) jest niezrównane pod względem wydajności, szybkości i bezpieczeństwa, dlatego jest zalecane. Jeśli z jakiegokolwiek powodu nie jest ono dostępne, można zastosować czyszczenie mechaniczne lub chemiczne.

Te metody nie uszkodzą rur. Warto również pamiętać o środkach zapobiegawczych i podjąć kroki, aby zapobiec zatorom.

W szczególności zaleca się montaż żeliwnych kratek ściekowych, aby zapobiec przedostawaniu się zanieczyszczeń do kanalizacji, oraz regularne płukanie gorącą wodą z roztworem chemicznym, który rozpuści warstwę tłuszczu. Takie działania zapobiegawcze zapewnią, że kanalizacja będzie sprawna jak najdłużej i zapobiegną zatorom.