Samoregulujące ogrzewanie podłogowe – rodzaje kabli grzejnych, cechy użytkowe i montaż krok po kroku

Podłogi ogrzewane elektrycznie Nie są już uważane za coś niezwykłego. Cieszą się popularnością w domach prywatnych i apartamentowcach. Jednak rosnące ceny prądu sprawiają, że stają się nieosiągalne dla wielu zwykłych ludzi.

Ale jest na to sposób: zastosuj samoregulujący kabel grzejny do ogrzewania podłogowego, który pozwala oszczędzać energię.

Czym jest samoregulujące ogrzewanie podłogowe?

W samoregulującym się polu grzewczym kabel przypomina prosty, izolowany kabel dwużyłowy, w którym dwa równoległe przewody tworzą obwód zamknięty. Jest on wyposażony w szyny zbiorcze, które pomagają rozprowadzić napięcie na całej jego długości.

Konstrukcja podłogi chroni ją przed przegrzaniem. Obecność przewodzącej matrycy umożliwia poprowadzenie kabli, eliminując zimne punkty.

W przypadku przegrzania matrycy zmniejsza się liczba połączeń przewodzących, co powoduje odcięcie dopływu prądu. Po ostygnięciu podłogi zasilanie zostaje wznowione.

Szczególną cechą podłogi samoregulującej jest to, że może ona sama regulować dopływ energii elektrycznej w zależności od poziomu ogrzewania.

Dowiedz się jak Zadzwoń i napraw ogrzewanie podłogowe samodzielnie.

Kable grzejne do ogrzewania podłogowego – rodzaje i ich właściwości

Obecnie asortyment produktów kablowych jest bardzo szeroki. Dzielą się one na grupy ze względu na przeznaczenie, moc znamionową i materiał, z którego są wykonane.

1 Rodzaje kabli do elektrycznego ogrzewania podłogowego

Kabel grzejny rezystancyjny

Ten kabel grzejny charakteryzuje się obciążeniem czynnym i wydłużonym kształtem. Przewód charakteryzuje się stałą rezystancją, wyższą niż w przypadku przewodów zasilających i instalacyjnych. Ogrzewanie odbywa się za pomocą izolowanych przewodów grzejnych z miedzi lub specjalnego stopu. Dodatkowo produkt wyposażony jest w ekran miedziany lub foliowy z żyłą odpływową.

Funkcje ekranu:

1. Zmniejsza promieniowanie elektromagnetyczne, które jest nieodzowne w przewodniku, w którym płynie prąd.
2. Uziemia obwód, a w przypadku przebicia izolacji prąd zwarciowy przechodzi przez ekran i spływa do ziemi, chroniąc ludzi przed porażeniem prądem. Ponadto, wyłączniki nadprądowe i wyłączniki różnicowoprądowe (RCD) zostają wyzwolone.

Produkty kablowe rezystancyjne to:

• Jednożyłowy – ma tylko jeden rdzeń, przez który płynie prąd. Ten typ jest jednym z najtańszych, ale instalacja jest dość skomplikowana, ponieważ oba końce muszą być połączone w jednym punkcie i podłączone do termostatu.

• Kabel dwużyłowy składa się z dwóch równoległych przewodów otoczonych ekranem. Przewody mogą być różnego rodzaju, w tym dwa przewody grzejne lub jeden przewód grzejny i jeden zasilający. Na końcu odcinka kabla znajduje się tuleja łącząca oba przewody i izolująca je. Zaletą tego typu kabla jest łatwość podłączenia, ponieważ wystarczy ułożyć kabel zgodnie z planowanym układem, bez konieczności podłączania drugiego końca do termostatu. Ponadto kabel dwużyłowy generuje minimalne fale elektromagnetyczne. Oczywiście, cena produktów kablowych jest znacznie wyższa.

Kable rezystancyjne produkowane są w postaci gotowych odcinków., które mają stały rozmiar i nie można ich zmienić. Główną cechą każdego kabla jest moc właściwa jednego metra, która powinna wynosić 10–20 W/m. Przekroczenie tej wartości jest niedopuszczalne, ponieważ może spowodować uszkodzenie elementów grzejnych.

Długość odcinka należy dobrać na podstawie przeprowadzonych obliczeń. Ponieważ kabel dostępny jest w różnych długościach, od 10 do 110 metrów, wybór odpowiedniej długości jest łatwy. Produkt jest czasami sprzedawany nawinięty na szpulach, z których można odciąć dowolny odcinek przewodu.

Zalety modelu:

1. Rozsądna cena.
2. Stałość głównych cech.
3. Nie ma prądu rozruchowego, więc nie ma potrzeby instalowania specjalnych wyłączników automatycznych.

Ale kabel rezystancyjny ma też swoje wady:

1. Jeżeli instalacja nie zostanie wykonana prawidłowo, istnieje ryzyko przegrzania, co może spowodować awarię systemu.
2. Nie jest możliwa zmiana długości przewodu bez zmiany jego charakterystyk.
3. Należy zapewnić wymagane wskaźniki przenikania ciepła.

Kabel strefowy rezystancyjny

Wraz z rozwojem przemysłu kablowego wynaleziono sekcyjny model kabla rezystancyjnego – typ strefowy. Dwa izolowane przewodniki znajdują się w środku, owinięte spiralą z drutu wysokiego napięcia. Przewód ten jest podłączany do jednego z centralnych przewodników co metr. Wszystkie sekcje są niezależne.

Do pozytywnych aspektów telewizji kablowej strefowej można zaliczyć:

• taka sama moc właściwa na całej długości;
• do rozruchu nie są wymagane duże prądy;
• stałość cech.

Wady tego typu:

• możliwe jest lokalne przegrzanie;
• wymagania dotyczące przenoszenia ciepła;
• koszt jest najwyższy w porównaniu do zwykłego przewodu rezystancyjnego.

Maty grzewcze

Maty grzewcze to konstrukcja składająca się z kabla przymocowanego do specjalnej siatki o określonym skoku. Zastosowanie tych mat ułatwia montaż ogrzewania podłogowego; wystarczy rozwinąć je na płaskiej powierzchni. Można je układać na warstwie kleju do płytek. W matach można stosować różne rodzaje kabli.

Ważne! Podczas mocowania ich w warstwie kleju należy unikać tworzenia się pęcherzyków powietrza, ponieważ może to spowodować miejscowe przegrzanie.

Główną wadą mat grzewczych jest trudność ich montażu w pomieszczeniach o niestandardowym, skomplikowanym geometrycznie układzie.

Kabel samoregulujący

Najbardziej zaawansowany technologicznie rodzaj kabla grzejnego do ogrzewania podłogowego jest samoregulujący. Potrafi on regulować temperaturę w zależności od temperatury w pomieszczeniu.

Prezentowany model składa się z dwóch przewodników z umieszczoną pomiędzy nimi matrycą polimerową, pełniącą funkcję półprzewodnika. Przypomina konwencjonalny kabel, ale jest spłaszczony, a nie okrągły, i może mieć różną długość.

Spadek temperatury powoduje kurczenie się matrycy, tworząc ścieżki przewodnictwa cieplnego o zwiększonej rezystancji. Przepływający prąd nagrzewa matrycę i kabel.

Gdy temperatura ogrzewania wzrośnie powyżej wymaganego poziomu, polimer rozszerza się, a liczba ścieżek prądowych maleje, ostatecznie stając się bardzo mała, a ogrzewanie podłogowe przestaje działać. Wszystkie sekcje działają niezależnie.

Półprzewodnik jest chroniony warstwą izolacji odpornej na ciepło. Następnie znajduje się ekran miedziany lub stalowy, pokryty dodatkową izolacją. Każdy kabel należy dobrać na podstawie jego parametrów eksploatacyjnych.

Czy kabel samoregulujący można stosować do ogrzewania podłogowego?

Główną funkcją samoregulującego kabla grzejnego jest redukcja mocy po osiągnięciu zadanej temperatury, bez pogorszenia jakości i równomierności ogrzewania powierzchni. Ta cecha sprawia, że ​​idealnie nadaje się on do instalacji ogrzewania podłogowego w dowolnym pomieszczeniu, od salonów po łazienki i toalety.

Co więcej, jeśli masz ogrzewanie podłogowe z kablem samoregulującym, możesz przestawiać meble w mieszkaniu, ponieważ w przeciwieństwie do kabla rezystancyjnego, kabel ten reguluje poziom ogrzewania. Oznacza to, że ogrzewanie może się zmniejszyć pod ciężkimi meblami. W przypadku kabla rezystancyjnego nie można regulować mocy grzewczej, co może prowadzić do przegrzania powierzchni i awarii systemu.

Ogrzewanie podłogowe z kablem samoregulującym. Czy to ma sens?

Warto również zwrócić uwagę na łatwość montażu podłogi samopoziomującej, ponieważ przewód elektryczny można przeciąć w dowolnym miejscu, a jego koniec uszczelnić ręcznie. Co więcej, wszystkie połączenia, jeśli zostaną prawidłowo zamontowane, mogą przetrwać lata.

Oczywiście, jak każda podłoga elektryczna, podłoga samoregulująca musi być podłączona do zasilania zgodnie ze wszystkimi standardowymi zabezpieczeniami. Oznacza to, że system musi być wyposażony w wyłącznik nadprądowy i wyłącznik różnicowoprądowy o prądzie upływu nie większym niż 30 mA. Przewód samoregulujący musi być ekranowany i mieć moc znamionową 30-40 W. Element grzejny należy zamontować w odległości 15-20 cm.

Uwaga: Dużym osiągnięciem jest wykorzystanie właściwości samoregulujących materiału w podłogach foliowych.

Wcześniej ta funkcja była niedostępna ze względu na niewielkie rozmiary folii. Obecnie w Korei produkuje się folie do podczerwieni z 30-procentową zdolnością samoregulacji.

Funkcje aplikacji

Mimo prostoty montażu samoregulującego ogrzewania podłogowego, należy zwrócić uwagę na pewne cechy jego konstrukcji:

• Cięcie należy wykonać podczas montażu ogrzewania podłogowego. Długość pętli samoregulującej może wynosić od kilku centymetrów do kilkudziesięciu metrów. Maksymalna długość przewodu różni się w zależności od rodzaju i wynosi od 70 do 160 metrów.

• Instalując systemy ogrzewania podłogowego z kablami samoregulującymi, należy pamiętać, że występuje znaczna różnica prądu między wartością znamionową a wartością rozruchową, wynosząca od 2 do 4 razy. Należy to uwzględnić przy doborze osprzętu sterującego.

Stosując się do tych porad ekspertów, możesz samodzielnie wykonać prawidłową instalację ogrzewania podłogowego.

Zalety i wady kabla samoregulującego

Planując instalację samoregulującego ogrzewania podłogowego, należy pamiętać, że koszt przewodu jest wysoki, znacznie wyższy niż w przypadku standardowego przewodu. Jednak przy odpowiednio zaprojektowanej konstrukcji, taki system nie będzie kosztował więcej niż 40 procent. Mimo to, system jest uważany za ekonomiczny, a koszty instalacji szybko się zwrócą.

Główne zalety samoregulujących się systemów ogrzewania podłogowego:

1. Wysoce niezawodny, w przeciwieństwie do podłóg z przewodem rezystancyjnym. Przewód ten nie przegrzewa się, więc ryzyko pożaru lub awarii jest niskie.
2. Obwód grzewczy nie jest ograniczony do konkretnej długości, co pozwala na jego układanie na dowolnym obszarze, nawet mniejszym niż metr, co nie jest możliwe w przypadku tradycyjnego przewodu.
3. Łatwa instalacja dzięki prostym regulatorom.
4. Można go stosować w miejscach, w których używanie urządzeń wybuchowych jest zabronione.
5. Oszczędność energii, ponieważ ogrzewane są tylko zimne miejsca.
6. Niezależność mocy właściwej od długości.
7. Niedokładności w montażu nie wpływają na jakość podłogi, a nawet nakładki nie powodują przegrzania.

Warto wspomnieć, że podłogi samopoziomujące mają również swoje wady:

• wysoka cena;
• nie są w stanie ogrzać całego pomieszczenia, a jedynie powierzchnię podłogi;
• Możliwość montażu wyłącznie w wylewce o grubości min. 35 mm;
• okresowe zużycie matrycy generującej ciepło;
• okres użytkowania wynoszący zaledwie 10 lat;
• Prądy rozruchowe takiego kabla są wysokie, szczególnie jeżeli występują duże odcinki zimne, dlatego konieczne jest stosowanie wyłączników klasy C.

Ważne! Należy wziąć pod uwagę wskazania zabezpieczeń zasilacza. Jeśli temperatura wokół kabla jest niska, prąd rozruchowy będzie 1,5 raza wyższy niż prąd roboczy.

Który kabel powinienem wybrać?

Na wybór kabla wpływają nie tylko jego parametry techniczne, ale również ocena producenta. Należy preferować renomowanych producentów, którzy oferują produkty wysokiej jakości.

Wśród takich producentów można wyróżnić następujące firmy:

• Firma Devi (Dania) produkuje rezystancyjne kable grzejne Deviflex 18T, przeznaczone do pierwotnego lub wtórnego ogrzewania podłogowego. Dołączony kabel ma długość 105 metrów i moc wyjściową 1880 W. Produkty firmy charakteryzują się niezawodnością, jakością i gwarancją do 20 lat.

• Ceilhit (Hiszpania) produkuje niedrogie i wydajne urządzenia, które zapewniają komfortowe warunki w pomieszczeniach. Głównym produktem firmy jest dwużyłowy kabel ekranowany o mocy wyjściowej 220-230 W. Gwarancja producenta na ten produkt wynosi 16 lat.
• Thermal Systems Group (Rosja) to rzetelna firma specjalizująca się w produkcji kabli grzejnych do ogrzewania podłogowego, w tym samoregulujących i rezystancyjnych. Nasze produkty są wytwarzane przy użyciu nowoczesnych urządzeń i najnowocześniejszych technologii. Co więcej, nasze produkty grzewcze charakteryzują się przystępnymi cenami.

Jak obliczyć moc i ilość kabla do ogrzewania pomieszczenia

Przed zainstalowaniem samoregulującego systemu ogrzewania podłogowego należy obliczyć moc i długość obwodu. Sugerujemy również sprawdzenie… Ile prądu zużywa ogrzewanie podłogowe na metr kwadratowy? za godzinę, za miesiąc.

Obliczanie mocy przewodu grzejnego (kabla grzejnego węglowego)

Obliczanie mocy

Obliczając moc cieplną samoregulującego systemu ogrzewania, należy wziąć pod uwagę specyficzne wymagania grzewcze. Oznacza to, że ogrzewanie podłogowe będzie głównym lub dodatkowym źródłem ciepła.

Jak wspomniano powyżej, samoregulujący się przewód okresowo uwalnia napięcie, aby utrzymać komfortową powierzchnię podłogi. W związku z tym moc grzewcza nie będzie wystarczająca do ogrzania pomieszczenia, dlatego nie zaleca się stosowania samoregulującego się przewodu podłogowego jako głównego elementu grzewczego.

Do ogrzewania pomocniczego zaleca się stosowanie kabla o minimalnej mocy znamionowej 110–140 W na metr kwadratowy dla tego typu podłogi. Ponadto, aby zapewnić odpowiednie ogrzewanie, wymagana jest izolacja termiczna.

Ważna jest również wielkość pomieszczenia, w którym będzie zainstalowany element grzejny. Nie zaleca się umieszczania elementu grzejnego pod ciężkimi meblami lub armaturą, ponieważ powoduje to marnotrawstwo energii.

Na tej podstawie obliczenie obciążenia wygląda następująco: powierzchnię ogrzewanego pomieszczenia mnożymy przez normę na metr kwadratowy.

Określanie długości konturu

Aby obliczyć wymagany rozmiar przewodu, należy zapoznać się z kartą katalogową kabla. Podano w niej moc znamionową na metr przewodu, która waha się od 5 do 150 W. Tak szeroki zakres napięcia znamionowego kabli samoregulujących wynika z ich szerokiego zakresu zastosowań.

Przyjrzyjmy się określeniu długości obwodu na przykładzie. Aby ogrzać przewód elektryczny do 28 stopni Celsjusza, a spodnią stronę wykładziny podłogowej do 25 stopni Celsjusza, potrzebny jest przewód zasilający o mocy 17 W. Na powierzchnię 10 m² potrzeba 70 metrów obwodu grzewczego.

Montaż elektrycznego ogrzewania podłogowego z kablem samoregulującym

Montaż jakiejkolwiek podłogi ogrzewanej należy rozpocząć od zakupu niezbędnych materiałów, zgodnie z dokonanymi obliczeniami.

Proces montażu instalacji grzewczej z kablem samoregulującym jest podobny do montażu dowolnego elektrycznego ogrzewania podłogowego:

• Zamontuj termostat. Określ jego miejsce na ścianie, co najmniej 30 cm nad podłogą, najlepiej w pobliżu włącznika światła. W ścianie należy wykonać wnękę, w której zamontujesz termostat. Wytnij w niej rowek prowadzący do podłogi, w który włóż karbowany wąż.

• Podłoże jest przygotowane – należy je wypoziomować i oczyścić z gruzu. Jeśli podłoga ma znaczne nierówności, najlepiej wylać cienką warstwę wylewki.

• Prace hydroizolacyjne i termoizolacyjne wykonuje się poprzez ułożenie dwóch warstw materiału. Najpierw nakłada się warstwę hydroizolacyjną – może to być folia polietylenowa – a następnie termoizolację odporną na ciepło, najlepiej o metalizowanej powierzchni. Przed montażem obwód pomieszczenia uszczelnia się taśmą amortyzującą, aby skompensować rozszerzalność cieplną jastrychu podczas ogrzewania.

• Przewód samoregulujący układa się zgodnie z zaplanowanym wzorem (wąż lub ślimak). Musi być on ciągły, zaczynając od termostatu. Rozstaw elementów grzejnych ma kluczowe znaczenie. Im mniejszy rozstaw, tym szybciej nagrzewa się podłoga. Większy rozstaw spowoduje powstawanie zimnych miejsc. Zalecana odległość od ścian to 15 cm.

Kabel mocowany jest do siatki zbrojeniowej, która układana jest na izolacji termicznej lub do podłoża za pomocą specjalnej taśmy klejącej.

• Zainstalowano czujnik temperatury podłogi – jego przewód elektryczny należy podłączyć do termostatu za pomocą rury karbowanej. Czujnik montuje się pośrodku pomieszczenia, między dwoma przewodami.

• Wylewa się ostateczną warstwę jastrychu – warstwa betonu musi mieć co najmniej 6 cm grubości. Posadzkę wylewa się jednorazowo, a po wyrównaniu zaprawy powierzchnię betonu pozostawia się na 4 tygodnie do całkowitego utwardzenia.

Ważne! Wylewkę należy nakładać dopiero po sprawdzeniu poprawności działania kabla. Rezystancję przewodu sprawdza się za pomocą testera. Odczyt powinien być zgodny ze specyfikacją, z dopuszczalnym odchyleniem 10%.

• Element grzejny podłącza się do termostatu za pomocą specjalnych zacisków.

• Na koniec kładzie się okładzinę końcową - dowolny materiał (płytki, panele), który może przylegać do ogrzewania.

Zastosowanie samoregulujących kabli w systemach ogrzewania podłogowego jest zarówno ekonomiczne, jak i wygodne. Taka konstrukcja eliminuje ryzyko przegrzania elementu grzejnego, zwiększając bezpieczeństwo. Możliwość niezależnej regulacji temperatury ułatwia stworzenie komfortowej atmosfery w domu.

Samouczki wideo

Ogrzewanie podłogowe z AliExpress. Najbardziej szczegółowa instrukcja montażu.

Kabel samoregulujący | Część 1