Ogrzewanie podłogowe wodne z rur polipropylenowych: schematy, montaż i testowanie

Ogrzewanie domu za pomocą ciepłej wody użytkowej nie jest dziś rzadkością, a system ten staje się coraz częściej preferowaną metodą ogrzewania.

Systemy ogrzewania podłogowego składają się z rur ułożonych w podłodze, zawierających czynnik chłodniczy (zazwyczaj wodę). System jest podłączony do instalacji centralnego ogrzewania, ciepłej wody użytkowej lub specjalnie wyposażonego kotła.

Istnieje wiele rodzajów rur, które można zainstalować w systemach ogrzewania podłogowego, ale dzisiaj zajmiemy się rurami polipropylenowymi.

Rodzaje i charakterystyka rur polipropylenowych

Rury polipropylenowe są powszechnie stosowane w przemyśle budowlanym, ponieważ są niedrogie i trwałe.

Występują w dwóch rodzajach: jednowarstwowe i wielowarstwowe. Każdy rodzaj ma swoje zalety i wady. Przyjrzyjmy się im bliżej.

Jednowarstwowy

Kontury jednowarstwowe z polipropylenu występują w kilku odmianach:

1. RRN są wykonane z homopropylenu. Nie są przeznaczone do ogrzewania podłogowego, ale są szeroko stosowane w instalacjach wodociągowych, kanalizacyjnych i wentylacyjnych.
2. PPB – wykonane z blokowego kopolimeru polipropylenu. Produkty tego typu są trwałe i długowieczne.
3. W produkcji stosuje się PPR – losowy kopolimer polipropylenu. Wykonany z niego kontur równomiernie rozkłada obciążenie na jego ścianki.
4. PPS jest produktem trudnopalnym. Rury mogą pracować wydajnie nawet w temperaturach do 95 stopni Celsjusza.

Wielowarstwowy

Rury wielowarstwowe z polipropylenu produkowane są w kilku rodzajach i charakteryzują się następującymi parametrami technicznymi:

• Rury aluminiowe posiadają cienką warstwę wzmacniającą na zewnątrz. Podczas łączenia tych elementów, warstwa aluminium jest przycinana o 1 mm. Niektóre produkty posiadają wzmocnienie między ściankami. Rury polipropylenowe z warstwą wzmacniającą działają skutecznie nawet w temperaturze 95 stopni Celsjusza.

• Włókno szklane – wzmocnienie jest umieszczone pomiędzy arkuszami polipropylenu. Ten rodzaj włókna dobrze sprawdza się w systemach ogrzewania podłogowego.

• Kompozyt - pomiędzy dwiema warstwami polipropylenu znajduje się warstwa łącząca włókna szklane i włókna aluminiowe.

Zalety i wady polipropylenu

Głównym powodem popularności rur PPR w instalacjach ogrzewania podłogowego jest ich ekonomiczność. Ich przystępna cena jest szczególnie istotna przy montażu rur na dużych powierzchniach.

Ponadto kontury polipropylenowe:

• mają zwiększoną wytrzymałość mechaniczną i elastyczność;
• charakteryzują się doskonałym poziomem szczelności - gwarantuje to specjalna metoda lutowania, produkt jest monolityczny, niemal bezszwowy, co pozwala na umieszczenie rur pod wylewką;
• trwałe - jeśli przestrzegane są zasady montażu, będą służyć przez kilkadziesiąt lat bez awarii;
• są lekkie, co sprawia, że ​​proces montażu jest prosty;
• obojętny - niepodatny na działanie substancji agresywnych;
• nie ulegają korozji - dlatego wewnątrz rury nie gromadzą się osady;
• mieć dobrą izolację akustyczną;
• przyjazne dla środowiska - podczas podgrzewania nie uwalniają się żadne szkodliwe substancje.

Polipropylen jest bardzo odporny na niskie temperatury, co chroni płyn chłodzący przed zamarzaniem.

Nawet po zamarznięciu ścianki rur nie zapadają się, ponieważ polimer jest rozprężny i po podgrzaniu powraca do pierwotnego kształtu. Dlatego rury polipropylenowe idealnie nadają się do montażu w domkach letniskowych, gdzie właściciele nie mieszkają na stałe, a podłoga jest użytkowana jedynie okazjonalnie.

Jednak ten rodzaj materiału rurowego ma również swoje wady. Polipropylen jest łatwopalny i nie powinien być instalowany w miejscach o wysokim zagrożeniu pożarowym (takich jak drewno). Ponadto optymalna temperatura pracy wynosi 75 stopni Celsjusza. Warto również zauważyć, że PP charakteryzuje się niską elastycznością, co utrudnia wykonywanie ciasnych zagięć.

Co więcej, chociaż zwykłe rury PVC są przeznaczone do stosowania w instalacjach wodociągowych i kanalizacyjnych, nie mogą być instalowane w systemach ogrzewania podłogowego, ponieważ nie wytrzymują obciążeń termicznych i hydraulicznych. Dlatego w ogrzewanych podłogach należy zastosować system rur zbrojonych.

Rury ogrzewania podłogowego: porady ekspertów // FORUMHOUSE

Znakowanie rur polipropylenowych

Obecnie na rynku dostępna jest szeroka gama produktów w tym segmencie, które posiadają następujące oznaczenia:

1. PN 10 jest stosowany do standardowych rur polipropylenowych o jednolitej strukturze. Zaleca się je do stosowania w instalacjach wodociągowych o temperaturze wody do 20°C i ciśnieniu do 10 atm. Rury z tym oznaczeniem mają zazwyczaj średnice od 20 do 110 mm.
2. PN 16 oznacza produkt jednowarstwowy, odpowiedni do montażu w systemach ogrzewania podłogowego. Może on przenosić temperaturę czynnika grzewczego do 80°C i ciśnienie do 10 atm. Średnica obwodu jest taka sama jak w przypadku PN 10, ale grubość ścianki jest znacznie większa.
3. PN 20 to oznaczenie rur jednorodnych; charakteryzują się one dopuszczalnym poziomem nagrzania czynnika chłodzącego w obiegu do +95°C. Ciśnienie robocze w tym przypadku nie przekracza 6 atm, a średnica wynosi od 20 do 110 mm.
4. PN20 AL (PN20 GF) jest stosowany do polimerów z warstwą wzmacniającą z aluminium lub włókna szklanego. Wszystkie pozostałe parametry są takie same jak w przypadku PN 20. Ten typ różni się od innych materiałów eksploatacyjnych niższym współczynnikiem rozszerzalności cieplnej.

Należy wziąć pod uwagę to oznaczenie przy wyborze produktu do konkretnych warunków eksploatacji, gdyż od tego zależy wydajność ogrzewania podłogowego.

Tworzenie diagramu i obliczanie liczby rur

Zanim rozpoczniesz prace związane z montażem podłogi polipropylenowej ogrzewanej wodą, musisz przygotować projekt i wszystko obliczyć.

Ciepła podłoga wykonana z polipropylenu.

Rysunek wykonano na papierze milimetrowym i przedstawia układ oraz etapy instalacji.

Przygotowanie projektu

Rurociągi ogrzewania podłogowego wodnego można ułożyć według poniższych schematów:

1. Metoda „węża” jest prostym rozwiązaniem, ale ma wadę: płyn chłodzący stygnie w trakcie przepływu przez rurę i na końcu będzie zimniejszy.
2. „Spirala” – metoda ta zapewnia równomierne nagrzewanie, dlatego jest bardziej popularna.
3. „Podwójny wąż” – w tym przypadku ciepło rozprowadzane jest równomiernie po całej powierzchni podłogi.

Przy wyborze projektu bierze się pod uwagę współczynnik przenikania ciepła konstrukcji, ponieważ to on decyduje o wydajności podłogi. Wymaga to takich informacji, jak powierzchnia pomieszczenia, materiał użyty na ściany, podłogi i izolację, rodzaj podłogi, średnica i materiał obiegu oraz temperatura czynnika chłodzącego.

Po wybraniu schematu instalacji należy go rozrysować na papierze. Zalecany odstęp między rurami wynosi od 10 do 30 cm, a długość pętli nie powinna przekraczać 80 metrów. Pętlę należy układać w odległości 20 cm od ścian. Na rysunku należy zaznaczyć lokalizację szafki rozdzielczej.

Jeżeli jako główne ogrzewanie stosuje się ogrzewanie podłogowe wodne, wówczas rurociąg należy układać z krokiem 12-15 cm.

Obliczanie wielkości rurociągu

Aby określić długość rur polipropylenowych do ogrzewania podłogowego, stosuje się dwie metody. Pierwsza polega na zmierzeniu średnicy rury na rysunku linijką, a następnie pomnożeniu tego pomiaru przez odpowiednią skalę. Do uzyskanego wyniku dodaje się 10% marginesu na przycięcie.

Druga metoda polega na użyciu sznurka. Sznurek rozkłada się na podłodze zgodnie z układem obwodu. Następnie wystarczy go zmierzyć – będzie to średnica rury. Podobnie jak w pierwszej metodzie, należy dodać 10% marginesu.

Długość rur należy obliczyć osobno dla każdego pomieszczenia.

Prace przygotowawcze przed instalacją systemu

Do prawidłowego montażu ciepłej wody podłogowej "ciasto" Aby zainstalować rurę polipropylenową, konieczne jest wykonanie pewnych prac przygotowawczych. Oto kroki:

• Zdemontowano starą wykładzinę podłogową i wylewkę.
• Podłoże jest oceniane, a wszelkie pęknięcia muszą zostać naprawione. Wcześniej jednak powierzchnia musi zostać oczyszczona z odprysków betonu i zagruntowana. Jeśli odbudowa podłoża nie jest możliwa, należy wylać cienką warstwę wylewki samopoziomującej.
• Szafkę rozdzielczą montuje się na ścianie lub w specjalnie zaprojektowanej wnęce, 1 metr nad podłogą. Należy to zrobić przed położeniem podłogi, ponieważ montaż jest dość brudny.
• Nakładana jest warstwa hydroizolacji; odpowiedni jest gruby polietylen, który zatrzymuje wilgoć. Folię należy układać na ścianach z 10-centymetrowym zakładem. Jeśli pomieszczenie jest duże i układa się kilka pasów folii, należy je nakładać na siebie i łączyć taśmą klejącą.
• Aby zapobiec pękaniu wylewki betonowej pod wpływem ciepła, na obwodzie przyklejana jest taśma amortyzująca.
• Izolacja termiczna jest montowana. Można ją układać w rolkach lub arkuszach. W przypadku płyt styropianowych ekstrudowanych, nie powinno być między nimi szczelin, dlatego materiał należy układać w dwóch warstwach. Dla lepszego uszczelnienia, połączenia można uszczelnić pianką.

• Podkład z folii odbija promienie cieplne. Ciepło jest kierowane ku górze, ogrzewając podłogę i powietrze w pomieszczeniu. Materiały łączy się taśmą klejącą. Jeśli materiał izolacyjny ma warstwę folii, podkład ten nie jest konieczny.
• Aby wzmocnić konstrukcję, umieszcza się siatkę wzmacniającą, a do niej można również przymocować rurociąg.

Ścisłe przestrzeganie wszystkich zasad wykonywania tych prac przyczynia się do sprawnego funkcjonowania systemu.

Układanie rur polipropylenowych

Instalacja to kluczowy etap instalacji wodnego ogrzewania podłogowego. Rurociąg należy ułożyć zgodnie z zaprojektowanym wzorem – „wężem” lub „ślimakiem”. Rozpocząć od rozdzielacza, a drugi koniec rury powinien do niego wrócić po instalacji.

Podczas pracy z rurami polipropylenowymi temperatura w pomieszczeniu powinna być utrzymywana na poziomie +5 stopni.

Rury mocuje się na kilka sposobów:

1. Mocowanie siatki wzmacniającej do ramy za pomocą plastikowych opasek lub drutu to niezawodne rozwiązanie. Unikaj zbyt mocnego mocowania ramy, ponieważ może to ją uszkodzić.
2. Do produktu termoizolacyjnego z kołkami.
3. Zastosowanie mat izolacyjnych z kołkami. Rurociąg układa się między nimi w rowkach, co zapewnia jego stabilne zamocowanie.

Elementy mocujące należy montować co 80 cm.

Łączenie podłogi

Pierwszym krokiem jest złożenie urządzenia, które składa się z manometru, zaworu powietrza, zaworu regulacyjnego i spustowego oraz mieszadła.

Możliwy jest montaż gotowego rozdzielacza z potrzebną ilością odgałęzień., do zamontowanej szafy. Rury doprowadzające ogrzany czynnik chłodniczy, a także wąż powrotny, są do niego podłączone za pomocą nakrętki i tulei.

Następnie obwody podłogowe są podłączane do zespołu rozdzielacza. Jeden koniec rury jest podłączony do zaworu zasilającego, a drugi do przewodu powrotnego.

Testowanie systemu

Przed wylaniem betonu na rurociąg, konieczne jest sprawdzenie urządzenia, ponieważ wszelkie usterki lub przecieki będą trudne do usunięcia pod betonem.

Aby przetestować system, każdy obwód jest osobno napełniany wodą i otwierane są wszystkie zawory regulacyjne, co pomaga usunąć powietrze z rur. Następnie ciśnienie jest ustawiane na 1,5-krotność ciśnienia roboczego, ale nie mniej niż 6 barów.

Po 3-4 godzinach ciśnienie spada i należy je ponownie zwiększyć. Czynność tę należy powtórzyć trzykrotnie. Następnie podłogę pozostawia się na 24 godziny. Jeśli w tym czasie ciśnienie spadnie nie więcej niż o 2 bary, instalacja jest prawidłowo zainstalowana.

W przypadku wykrycia wycieku lub usterki należy dokonać naprawy, miejsca wycieku należy zlutować, a następnie powtórzyć badanie podłogi.

Wylewanie jastrychu

Do wypełnienia wylewki stosuje się zaprawę cementowo-betonową z dodatkiem plastyfikatorów., które możesz wykonać samodzielnie lub kupić gotowe.

Aby zwiększyć wytrzymałość konstrukcji, można ułożyć na rurociągu dodatkową siatkę zbrojeniową. Jeśli nie stosuje się dodatkowego zbrojenia, do zaprawy należy dodać włókno polipropylenowe.

Temperatura w pomieszczeniu podczas układania jastrychu powinna wynosić +5°C. Przed montażem należy zamontować profil sygnalizacyjny, aby zapewnić równą powierzchnię.

Rozpocznij wlewanie pasów od najdalszego rogu pomieszczenia i zakończ przy wyjściu. Wyrównaj zaprawę za pomocą linijki.

W zależności od średnicy rur grubość wylewki waha się od 30 do 70 mm.

Całkowite wyschnięcie zaprawy zajmie 28 dni. Dopiero po stwardnieniu wylewki można położyć ostateczną posadzkę. Płytki ceramiczne to najlepszy wybór, szczególnie do łazienek i toalet, choć dopuszczalne są również inne materiały podłogowe.

Nie włączaj ogrzewania podłogowego, dopóki mieszanka betonowa nie wyschnie całkowicie. Przed pierwszym użyciem należy całkowicie odpowietrzyć instalację.

Jak widać, montaż wodnego ogrzewania podłogowego z rur polipropylenowych nie jest trudny. Materiał jest łatwy w obróbce, więc każdy może stworzyć ogrzewaną podłogę polipropylenową w domu lub mieszkaniu.

Wideo

Podgrzewana podłoga z polipropylenu