Rura kominowa karbowana: zalety i wady, sposób montażu

Usunięcie spalin z części mieszkalnej poprzez przewód kominowy jest kluczowe dla bezpieczeństwa i komfortu mieszkańców domu. Tlenek węgla jest niewidoczny, co czyni go jeszcze bardziej niebezpiecznym dla mieszkańców.

Istnieje wiele projektów systemów odprowadzania spalin, a także materiałów używanych do ich budowy. Rury karbowane stały się ostatnio popularnym wyborem ze względu na łatwość użytkowania i produkcji.

Tego typu produkty mogą być wykonane z różnych materiałów, jednak nie bierzemy pod uwagę produktów z tworzyw sztucznych, ponieważ w naszym przypadku warunki pracy im nie odpowiadają.

Zalety i wady rur karbowanych do odprowadzania spalin

Oto pozytywne aspekty stosowania rur karbowanych w takich celach:

1. Przewód kominowy o przekroju kołowym jest najkorzystniejszy dla przepływu gazu. Strumień spalin unosi się spiralnie, tworząc w narożnikach kwadratowego lub prostokątnego przewodu kominowego strefy zastoju, gdzie wilgoć zawarta w dymie aktywnie się skrapla. Wilgoć ta staje się „pułapką” dla niespalonych drobnych cząstek paliwa. Mieszanina ta przekształca się w sadzę, która może całkowicie zablokować przewód kominowy, uniemożliwiając dalszą pracę urządzenia grzewczego.
2. Łatwe łączenie poszczególnych elementów przewodu kominowego. Wystarczy prosty adapter i kilka zacisków.
3. Proste i niedrogie naprawy obejmujące prosty demontaż i łatwy montaż nowego przewodu kominowego.
4. Potrzeba stosowania różnorodnych komponentów jest minimalna, ponieważ nie stosuje się narożników, zagięć i innych podobnych elementów.
5. Wygoda układania komina ze zmianą kierunku, jeżeli zachodzi potrzeba ominięcia przeszkód w postaci krokwi i innych elementów konstrukcyjnych.

Jednakże ich stosowanie ma również kilka negatywnych aspektów:

1. Cienka grubość ścianki (0,1 mm) powoduje aktywne chłodzenie przewodu kominowego, czemu towarzyszy powstawanie dużej ilości kondensatu, a tym samym sadzy. Przewód kominowy wykonany z żaroodpornej rury karbowanej wymaga starannej i wysokiej jakości izolacji.
2. Nierówności wewnętrznej powierzchni ścianek falistych, które sprzyjają zwiększonemu tworzeniu się kondensatu i sadzy.

Najczęściej rury karbowane stosuje się do montażu wkładów w kanałach ceglanych lub innych kanałach prostokątnych,

a także w miejscach, w których kocioł jest podłączony do przewodu odprowadzającego spaliny.

Procedura montażu przewodu spalinowego do kotła gazowego

Rura karbowana jest popularnym wyborem w systemach ogrzewania gazowego. W tym przypadku można zastosować żaroodporną aluminiową rurę karbowaną. Podstawowe wymagania dotyczące systemu odprowadzania spalin pozostają jednak takie same:

• niezawodność;
• trwałość;
• szczelność przez cały okres eksploatacji.

Komin składa się z następujących elementów:

1. Rura jest zwieńczona nasadką. Może to być zwykła nasadka ochronna lub deflektor. Więcej szczegółów na ten temat... Jakie są rodzaje deflektorów i który z nich najlepiej wybrać ze względu na jego właściwości?.
2. Jest on mocowany do głównego przewodu kominowego, który składa się z pojedynczych odcinków o długości 1,0–1,5 metra. Łączy się je za pomocą przekładek o odpowiednim rozmiarze. Na złączu montuje się dwie obejmy śrubowe, po jednej na każdym końcu łączonej rury. Można go stosować bez izolacji zewnętrznej, jednak izolacja jest nadal uważana za niezbędną, aby zapobiec zatykaniu.
3. W przypadku montażu komina wewnętrznego na styku ze stropem lub poszyciem dachowym, w celu zapewnienia bezpieczeństwa przeciwpożarowego montuje się specjalne złączki przejściowe.
4. Zewnętrzny wentylator oddymiający montuje się do ściany za pomocą uchwytów. Odległość między uchwytami nie powinna przekraczać dwóch metrów.
5. Trójnik montuje się na przejściu od kotła do komina.
6. Do jego dolnego odpływu przymocowany jest kolektor kondensatu z urządzeniem do jego odprowadzania. W miarę gromadzenia się kondensatu należy go opróżnić i usunąć.
7. Obowiązkowym elementem jest okienko inspekcyjne umożliwiające kontrolę stanu kanału dymowego.

Podczas montażu i instalacji układu odprowadzania spalin należy wziąć pod uwagę następujące okoliczności:

1. Należy dokładnie zapoznać się z zasadami montażu komina do gazowego podgrzewacza wody lub innego urządzenia grzewczego.
2. Zgodnie z nimi dobierana jest odpowiednia konstrukcja urządzenia oddymiającego.
3. Na całej długości przewodu kominowego nie dopuszcza się zwężeń przekroju poprzecznego przewodu ani ugięć w odcinkach poziomych. Długość tych odcinków nie powinna przekraczać jednego metra.
4. Odległość paleniska kotła od otworu odprowadzającego spaliny musi wynosić co najmniej 5 metrów.
5. Odległość od kalenicy powinna wynosić:
   • nie mniej niż pół metra, jeżeli rura wychodzi w tej samej odległości od kalenicy w kierunku poziomym;
   • czapka może znajdować się na wysokości kalenicy, jeżeli odległość od niej do komina wynosi 1,5 – 3,0 metrów;
   • Odchylenie od horyzontu możliwe jest do 10 stopni, jeżeli rura znajduje się w odległości większej niż 3 metry od kalenicy.

Niedostosowanie się do tych wymagań może skutkować niewystarczającym ciągiem w kominie ze wszystkimi tego konsekwencjami.

6. Średnica przewodu kominowego jest wprost proporcjonalna do mocy kotła. Najczęściej stosuje się rurę karbowaną o średnicy 110 lub 130 milimetrów. Najlepiej jednak kierować się zaleceniami zawartymi w karcie technicznej urządzenia grzewczego, gdzie ten parametr jest obowiązkowy.
7. Warunki klimatyczne eksploatacji bloku gazowego w aspekcie wielkości różnicy temperatur w kotłowni i na zewnątrz.

Montaż rur karbowanych do komina

Montaż tej prostej konstrukcji należy wykonać w następującej kolejności:

1. Wybierz lokalizację urządzenia grzewczego tak, aby komin był prosty i pionowy. Oznacza to, że komin nie powinien napotykać żadnych przeszkód na swojej drodze. Dotyczy to przede wszystkim przejść między płytą stropową a systemem krokwi.
2. Zamontuj kolano na wylocie kotła lub gazowego podgrzewacza wody. Zamiast tego można zastosować giętką, falistą rurę aluminiową lub ze stali nierdzewnej. Należy pamiętać, że ten odcinek prawie nigdy nie jest izolowany od zewnątrz, ponieważ temperatura spalin w tym obszarze jest wysoka i nie występuje tam kondensacja.

3. Następnie prosty odcinek montuje się za pomocą zacisków i mocuje do wsporników (w przypadku komina wiszącego).
4. Zewnętrzną część, wystającą ponad dach, zaleca się wykonać z izolowanych rur warstwowych; w razie konieczności należy zamontować podciągi z drutu nierdzewnego lub ocynkowanego.
5. Zamontuj na rurze urządzenie zabezpieczające w postaci zaślepki.

6. Zamontuj kolektor kondensatu.

Ważne! Aby zapewnić zbieranie się kondensatu i zapobiec jego cofaniu się do paleniska, nie należy umieszczać pionowej części komina bezpośrednio nad nim.

Konstrukcja i rodzaje rur karbowanych do kominów

Rury kominowe karbowane produkowane są metodą formowania na zimno na specjalnym trzpieniu. Do tego celu stosuje się dwa rodzaje materiałów: stopy aluminium oraz stal nierdzewną.

Przedmiot obrabiany ma postać paska o szerokości około 50 milimetrów i grubości 0,1–0,5 milimetra.

Falistość pierwotnie była przeznaczona do użytku na kanałach wentylacyjnych systemów wentylacyjnych, gdzie do dziś niezawodnie spełnia swoją funkcję. Próby wykorzystania takich rur do budowy kominów zakończyły się sukcesem i od tego czasu to zastosowanie zyskało na popularności.

Rura karbowana aluminiowa do kominów

Stopy aluminium używane do produkcji tego typu produktów wytrzymują temperatury dochodzące do 500 stopni Celsjusza, po których cienkie ścianki tych rur ulegają przepaleniu. Ważna jest jednak nie tylko temperatura, ale również agresywne środowisko, jakim jest kondensat, czyli słaby roztwór kwasu siarkowego.

W związku z tym ich zastosowanie w tym celu jest oczywiście bardzo ograniczone. Nie zaleca się montażu rur karbowanych na kominach kotłów na paliwo stałe, gdzie temperatura spalin jest znacznie wyższa i do usuwania sadzy z komina stosuje się środki wysokotemperaturoweRur karbowanych nie stosuje się do kominków i pieców na paliwo stałe opalanych węglem i drewnem.

Faliste przewody kominowe z aluminium do kotłów gazowych są nadal powszechnie stosowane, ale specjaliści od gazu i pożarów coraz częściej opowiadają się za zakazem stosowania takich rozwiązań.

Obejrzyj film

Piec na laminacie i falistej folii aluminiowej

Bardziej wyrozumiałe jest podejście do rur karbowanych na kominach gazowych podgrzewaczy wody i elektrycznych kominków, ponieważ temperatura spalin jest niższa niż w przypadku podobnych kotłów.

Falistość ze stali nierdzewnej

Żaroodporne rury karbowane są produkowane ze stali nierdzewnej w technologii stosowanej do produkcji aluminium. Rury te wykorzystują wkładkę wzmacniającą ze stali wysokowęglowej, nawiniętą jak sprężyna. Spirala wewnątrz przewodu kominowego zwiększa wytrzymałość poprzeczną rur i zapobiega ich zapadaniu się.

Jedną z charakterystycznych cech produktów z tektury falistej jest ich zwartość. Długość rury w transporcie wynosi 65 centymetrów, a po rozciągnięciu wzdłuż osi podłużnej może osiągnąć trzy metry.

Obejrzyj film

Zalety i wady blachy nierdzewnej falistej

Rura karbowana wykonana ze stali nierdzewnej, odporna na działanie wysokiej temperatury, wytrzymuje temperaturę do 900 stopni, dzięki czemu nadaje się do stosowania z każdym typem kotła.

Rury produkowane są w średnicach od 100 do 150 milimetrów, przy czym najczęściej stosowane są rozmiary 110 i 130. Te pierwsze służą do montażu kominów do kotłów o mocy do 19 kilowatów, natomiast większe rozmiary można stosować do dowolnych mocniejszych urządzeń grzewczych.

Podczas montażu rurę karbowaną można wyginać w pożądanym kierunku pod kątem nawet 180 stopni, co jest niezaprzeczalną zaletą, ponieważ eliminuje konieczność stosowania dużej ilości złączek.

Aby wydłużyć żywotność stali nierdzewnej obrobione od wewnątrz specjalnymi związkamiReagując z metalem, tworzą na powierzchni trwałą, odporną chemicznie powłokę. W tym stanie przewód kominowy wykonany z rury karbowanej może wytrzymać nawet 20 lat. Ognioodporna rura karbowana jest najskuteczniejszym materiałem do usuwania dymu.

Instrukcja instalacji

Montaż systemu odprowadzania spalin nie różni się znacząco od montażu podobnego urządzenia wykonanego z rur ze stali nierdzewnej. Należy jednak wziąć pod uwagę kilka kluczowych kwestii:

1. Nie ma potrzeby martwić się o dobór średnicy komina – rura karbowana musi być dopasowana do rozmiaru rury wylotowej kotła.
2. Ze względu na cienkie ścianki, rura karbowana traci znaczną ilość ciepła ze spalin. Dlatego rura spalinowa musi być izolowana na całej długości (z wyjątkiem rury wylotowej).

3. Nie dopuszcza się zwężania kanału dymowego; jego wielkość musi być stała na całej długości.
4. Podczas montażu należy stosować wyłącznie specjalnie zaprojektowane adaptery. Stosowanie innych produktów do łączenia może spowodować utratę szczelności, która jest podstawowym wymogiem dla komina.
5. Zastosowanie rur karbowanych wiąże się z koniecznością zamontowania kolektora kondensatu, w przeciwnym razie szybko dojdzie do jego zatkania.
6. Podczas łączenia poszczególnych elementów komina, oprócz zacisków, konieczne jest zastosowanie dodatkowych uszczelek. Dobre rezultaty daje zastosowanie uszczelniacza wysokotemperaturowego.

Stosując się do tych zasad, można zamontować wysokiej jakości, wydajny i – co najważniejsze – bezpieczny pod każdym względem komin.

Porady i zalecenia

1. Nie zaleca się stosowania aluminiowych rur karbowanych w kominach kotłów na paliwo stałe. W przypadku urządzeń gazowych, w tym podgrzewaczy wody, lepiej jest uniknąć ryzyka i zastosować ognioodporną stal nierdzewną. Rury karbowane do gazu stanowią zagrożenie pożarowe.
2. Jeśli rura karbowana jest wyprowadzana przez komin murowany, montaż odbywa się od góry. Do dolnego końca przywiązuje się mocną linę. Ta metoda, przy współpracy dwóch osób, pozwala na szybki i łatwy montaż rury karbowanej. Elastyczna rura ze stali nierdzewnej jest wprowadzana przez otwór komina, podczas gdy druga osoba ciągnie rurę karbowaną od dołu.
3. Podczas montażu zewnętrznego (ściennego) przewodu kominowego, nie dopuszcza się więcej niż dwóch kolan. W razie potrzeby najlepiej wykonać je pod kątem 45 stopni.
4. Podczas montażu stalowej rury karbowanej kotła w starym kominie, należy starannie przykryć piec mokrą prześcieradłem i uszczelnić wszystkie otwory. Jest to konieczne, aby zapobiec przedostawaniu się sadzy do pomieszczeń mieszkalnych.
5. Przed zamontowaniem rury w starym kominie należy ją dokładnie oczyścić z nagromadzonej na ściankach sadzy.

Wniosek

Faliste rury kominowe ze stali nierdzewnej są tańsze niż ich odpowiedniki murowane, a ich montaż jest znacznie łatwiejszy. Jednocześnie prawidłowo zamontowany, odporny na ciepło, falisty komin jest trwalszy niż jakikolwiek inny projekt.
Obejrzyj film

💡 Komin i wentylacja w garażu