Ogrzewanie podłogowe zyskuje obecnie na popularności, szczególnie w domach prywatnych, ponieważ jest bardziej energooszczędne niż systemy elektryczne, które wykorzystują do ogrzewania kabel. Nie każdy jednak wie, jak prawidłowo uruchomić system za pierwszym razem, co jest ważnym i kluczowym krokiem.
Jeżeli instalacja ogrzewania podłogowego zostanie napełniona nieprawidłowo, mogą wystąpić usterki wymagające demontażu konstrukcji, co w najlepszym przypadku wiąże się z dodatkowymi kosztami.
Jeśli podłoga jest układana na legarach lub z wykorzystaniem wylewki, można ją uruchomić natychmiast po napełnieniu rur. W przypadku montażu ogrzewania z wykorzystaniem wylewki, pierwsze uruchomienie jest bardziej skomplikowane i czasochłonne.
Uruchomienie ogrzewania podłogowego wodnego
Wodne ogrzewanie podłogowe to system wielowarstwowy. Dlatego nawet pozornie prosty proces uruchomienia wiąże się z pewnymi wyzwaniami. Przed instalacją systemu ważne jest zrozumienie, jak prawidłowo napełnić i uruchomić system, a także zapoznanie się z instrukcją obsługi.
Pierwsze uruchomienie obejmuje napełnienie, przepłukanie, opróżnienie, regulację systemu oraz ogrzewanie i suszenie wylewki. Zasada działania zależy od zastosowanego czynnika chłodzącego i rodzaju systemu ogrzewania; może on być zamknięty lub otwarty. Ponadto, przed rozpoczęciem układania podłogi, ważne jest zapewnienie cyrkulacji płynu i usunięcie ewentualnych pęcherzyków powietrza z systemu.
Aby prawidłowo uruchomić system wodnego ogrzewania podłogowego, rozdzielacz wylotowy musi być wyposażony w specjalny zawór. Dostępna jest możliwość wypożyczenia urządzenia do prób ciśnieniowych, niezbędnego do badania podłogi.
Ale jeśli pompujesz do rurociągu wodę, a nie płyn niezamarzający, lepiej mieć własne urządzenie. Będziesz musiał często z niego korzystać, ponieważ zaleca się coroczną wymianę płynu chłodzącego, co oznacza konieczność sprawdzenia systemu.
Jaki płyn chłodzący powinienem wybrać?
Płynny nośnik ciepła krąży w rurach wodnego systemu ogrzewania podłogowego. Występuje w kilku rodzajach:
- Zwykła woda to najtańsza opcja. Jest bezpieczna dla środowiska i nie stanowi zagrożenia dla ludzi. Dobrze przenosi i oddaje ciepło. W przypadku wycieku, jej objętość można łatwo uzupełnić.
Woda ma jednak również swoje wady, lecz nie są one znaczące:
- zawiera sole, które osadzają się wewnątrz rur, co zmniejsza wymianę ciepła, ale ponieważ w obwodzie porusza się ta sama ciecz, ilość soli nie jest duża;
- zawiera tlen, powoduje korozję, ale jest go niewiele;
- zamarza, zwiększając swoją objętość i może uszkodzić rurociąg;
- Należy go wymieniać raz na rok, ale nie wymaga to inwestycji finansowych.
- Płyny przeciwzamarzaniowe są wytwarzane z glikolu etylenowego i glikolu propylenowego z dodatkami zmniejszającymi aktywność płynu. Ich główną zaletą jest to, że praktycznie nigdy nie zamarzają zimą lub tylko w bardzo niskich temperaturach.
Do wad należy wysoki koszt, zwłaszcza w przypadku płynów na bazie glikolu propylenowego. Glikol etylenowy jest płynny, toksyczny, żrący i źle znosi przegrzanie.
- Woda destylowana jest dobrym rozwiązaniem, ale tylko jeśli mieszkasz w mieszkaniu na stałe lub jeśli podłoga jest włączana tylko latem, ponieważ szybko zamarza.
Podsumowując, najlepszym rozwiązaniem jest napełnienie instalacji ogrzewania podłogowego wodą z kranu. Jest to niedrogie, bezpieczne, a co więcej, woda jest doskonałym nośnikiem ciepła.
W artykule zamieszczono szczegółowe informacje, Który płyn lepiej wybrać – wodę czy płyn niezamarzający?.
Napełnianie instalacji ogrzewania podłogowego wodą
Przed pierwszym uruchomieniem ogrzewania podłogowego należy napełnić przewód główny. Sposób napełniania zależy od rodzaju systemu i rodzaju czynnika grzewczego. W naszym przypadku użyjemy najpopularniejszego – wody.
W przypadku zużycia wody należy ją co roku wymieniać, czyli uzupełniać. Przed każdym użyciem należy przepłukać instalację wodną ogrzewania podłogowego. Woda jest doprowadzana do głównego przewodu i spuszczana, aż będzie czysta.
Istnieją dwa sposoby napełniania wodą systemu ogrzewania podłogowego. Przyjrzyjmy się, jak napełniać wodą zamknięty system ogrzewania podłogowego za pomocą kolektora:
- Otwarte są wszystkie krany, takie jak:
- zawory rozdzielacza;
- zawory odcinające na rurociągach;
- zawór trójdrogowy układu rozdzielczego;
- wszystkie otwory wentylacyjne.
Jeśli zawór trójdrożny ma głowicę termostatyczną, należy ustawić ją na najwyższą wartość. W przypadku braku głowicy termostatycznej zawór należy ustawić na krańcową wartość.
Należy zaczekać, aż całe powietrze zostanie usunięte z przewodu.
Otwarciu kranu będzie towarzyszył odgłos przepływającej przez rury wody i uchodzącego powietrza.
- Pompa obiegowa włącza się. Otwór wentylacyjny otwiera się ponownie i słychać dźwięk przepływającego przez niego powietrza. Pompa powinna pracować przez około 3 minuty – to wystarczająco długo, aby większość powietrza uleciała.
- Wszystkie zawory są zamknięte, a tylko jeden pozostaje otwarty. Jest to konieczne, aby skoncentrować pompę na jednym obiegu, umożliwiając ucieczkę pozostałego powietrza.
- Gdy powietrze jest usuwane z danej pętli, kolejny obwód się otwiera, a ten zamyka. Ten proces powtarza się dla wszystkich zaworów.
- Po usunięciu powietrza z całego układu pompa zostaje wyłączona.
- Otwiera się zawory we wszystkich obwodach (dolotowym i wylotowym) i pompuje wodę, aż do usunięcia ostatnich resztek powietrza.
Po zakończeniu tej procedury system ogrzewania podłogowego zostanie napełniony i będzie można rozpocząć jego instalację i uruchomienie.
Inną opcją jest napełnienie otwartego przewodu głównego. Urządzenie jest wyposażone w specjalny zbiornik, który umożliwia dolewanie chłodziwa w miarę jego parowania. Na dole znajduje się również zawór spustowy, który umożliwia napełnienie podłogi wodą ze źródła za pomocą węża.
Jednak podłoga musi być najpierw napełniona wodą przez zawór rozdzielacza, który jest podłączony do rur wężem. Zasada działania jest taka sama jak w systemie zamkniętym. Technologia ta różni się tym, że eliminuje potrzebę użycia pompy, a powietrze jest usuwane pod ciśnieniem z sieci wodociągowej.
Zasady przeprowadzania prób ciśnieniowych podłóg ogrzewanych
Próba ciśnieniowa to badanie funkcjonalności systemu ogrzewania i obecności nieszczelności pod ciśnieniem. Procedurę tę przeprowadza się bezpośrednio po napełnieniu instalacji ogrzewania podłogowego, a przed ułożeniem wylewki betonowej.
Ponieważ zaciskanie odbywa się bez użycia zacisku, rury mogą się wyprostować pod wpływem nacisku i wyskoczyć z rowków, jeśli są słabo zamocowane. Dlatego wymagane jest solidne mocowanie; podczas zaciskania można zastosować dodatkowe elementy złączne.
Proces zaciskania ma swoją specyfikę, zależną od materiału, z którego wykonane są rury:
- Jeśli układ ma obwód metalowo-plastikowy, dopływa zimna woda i przykładane jest ciśnienie 6 barów. Test trwa 24 godziny i jeśli w tym czasie ciśnienie nie spadnie, uznaje się, że procedura zakończyła się powodzeniem.
- W przypadku rur z polietylenu usieciowanego (X-PE) badanie przeprowadza się przy ciśnieniu 6 barów lub dwukrotności ciśnienia roboczego. Dodatkowo, wraz ze spadkiem ciśnienia, ciśnienie jest zwiększane trzykrotnie co 30 minut. Końcowy test przeprowadza się, napełniając rurę wodą i pozostawiając ją na 24 godziny. Badanie uznaje się za pomyślne, jeśli po tym czasie ciśnienie spadnie nie więcej niż 1,5 raza.
Oprócz próby ciśnieniowej, można sprawdzić działanie podłogi w maksymalnej temperaturze (85 stopni Celsjusza). Próba trwa nie dłużej niż pół godziny. Jeśli w tym czasie nie zostaną wykryte żadne nieszczelności i nie będzie wydobywać się para, urządzenie pomyślnie przeszło próbę.
Istnieje inna metoda badania ciśnienia – metoda „sucha” – polegająca na wtłaczaniu powietrza do przewodu. Metoda ta nie jest w pełni niezawodna, dlatego nie jest zalecana do instalacji pod wylewką.
Jeżeli podczas badania podłogi z ciepłą wodą zostaną wykryte jakiekolwiek problemy, to po ich usunięciu należy powtórzyć badanie.
Początek
Po przeprowadzeniu próby ciśnieniowej i usunięciu ewentualnych usterek, konstrukcja może być wypełniona wylewką betonowąOgrzewanie podłogowe uruchamia się dopiero po całkowitym wyschnięciu wylewki betonowej.
Temperaturę wody należy stopniowo podnosić przez kilka dni. Początkową temperaturę ustala się na 20 stopni Celsjusza, a następnie codziennie zwiększa o kolejne 10 stopni, aż do osiągnięcia temperatury roboczej. Dopiero wtedy można rozpocząć montaż podłogi.
Dodatkowo, na tempo wzrostu temperatury wpływa wielkość ogrzewanego pomieszczenia. Jeśli pomieszczenie jest małe, a warstwa betonu cienka, proces osiągania wymaganej temperatury może zostać przyspieszony.
Ważne! Nie należy jednak spieszyć się z włączaniem ogrzewania podłogowego. Zbyt szybkie i nierównomierne nagrzewanie grozi pęknięciem wylewki i uszkodzeniem konstrukcji.
Ustawienia i regulacja
Po napełnieniu podłogi należy ustawić zawór trójdrożny w pozycji minimalnej. Jeśli rozdzielacz jest wyposażony w przepływomierze, należy dokonać rozdziału przepływu czynnika chłodzącego. Należy to zrobić przy pracującej pompie obiegowej.
Uwaga! Ogrzewanie podłogowe charakteryzuje się oporami przepływu, dlatego moc pompy może nie odpowiadać wydajności deklarowanej przez producenta. W związku z tym uzyskane wyniki należy nieznacznie zaniżyć.
Podczas samodzielnego montażu rozdzielnicy, konieczne jest zainstalowanie zaworów regulacyjnych, które będą ją kontrolować. Podczas wstępnej konfiguracji należy uwzględnić rozmiar każdej pętli. Obwody o niższej temperaturze mają zwiększoną intensywność, natomiast te, które nadmiernie się nagrzewają, należy wyłączyć.
Po dokonaniu regulacji odczekaj 2-3 godziny, aby powierzchnia betonu się nagrzała. Procedurę tę należy powtarzać, aż powierzchnia betonu nagrzeje się równomiernie.
Temperatura cieczy przepływającej przez rury jest regulowana za pomocą termostatu. Chociaż termostat mechaniczny jest uważany za najbardziej ekonomiczny, najdokładniejsze są termostaty elektroniczne firm Schneider i Salus.
Jeśli jednak budżet na to pozwala, specjaliści zalecają stosowanie termostatów programowalnych. Są one drogie, ale mogą zapewnić komfortowe warunki bez większego wysiłku i ingerencji człowieka.
Spuszczanie płynu chłodzącego
Jeśli zajdzie potrzeba wyłączenia systemu, nie będzie to trudne. Zanim jednak to zrobisz, powinieneś wykonać kilka czynności. Należy również pamiętać, że proces odprowadzania wody zależy od rodzaju podłączenia ogrzewania podłogowego – czy jest to instalacja centralnego ogrzewania, czy kocioł.
Jeśli instalacja ogrzewania podłogowego zostanie przeprowadzona prawidłowo, w systemie nie będzie żadnego punktu niskiego ciśnienia ani zaworu. Dlatego do spuszczania wody z instalacji centralnego ogrzewania niezbędny będzie kompresor.
Należy go podłączyć do zaworu wlotowego jednostki dystrybucyjnej. W tym celu należy zdemontować odpowietrznik z zaworu wlotowego wody. W jego miejsce należy zamontować adapter i podłączyć do niego sprężarkę. Wąż jest podłączony do zaworu spustowego powrotnego i odprowadzany do pojemnika lub kanalizacji.
Następnie wszystkie zawory odcinające są zamykane z wyjątkiem zaworu w jednej pętli. Sprężarka włącza się, a ciśnienie powoduje ulatnianie się cieczy. Należy ją wyłączyć dopiero po utworzeniu się mgiełki powietrza. Zawory w tej pętli są zamykane, zawory w drugiej pętli są otwierane, a sprężarka włącza się ponownie. Ten proces powtarza się dla wszystkich obiegów, spuszczając w ten sposób wodę ze wszystkich pętli.
Po opróżnieniu, wewnątrz rurociągu pozostają krople cieczy. Ponieważ rurociąg jest często długi, jego całkowita objętość będzie znaczna. Dlatego zaleca się powtórzenie procedury opróżniania po pewnym czasie.
Jeśli kolektor jest fabrycznie zamontowany, jest on wyposażony w urządzenia zapobiegające cofaniu się wody (przewód powrotny). W przypadku wystąpienia błędu i podłączenia sprężarki do niego, płyn nie zostanie odprowadzony, ale jednostka rozdzielcza może ulec awarii.
Jeśli ogrzewanie podłogowe jest zasilane przez kocioł, do spuszczania czynnika chłodniczego stosuje się te same zawory, ale na rurach kotła. Dowiedz się więcej Jak działa wodne ogrzewanie podłogowe?:zasada działania, urządzenia różnego typu.
Jak widać, każdy może prawidłowo zainstalować wodne ogrzewanie podłogowe. Jeśli jednak nie masz doświadczenia w tego typu pracach, najlepiej zatrudnić fachowca. W końcu od tego zależy sprawne działanie systemu i komfort Twojego domu.
