Zróbmy sami prostą szklarnię z rur polipropylenowych.

Aby jeść ekologiczne warzywa i mieć pewność co do ich jakości, najlepiej uprawiać je we własnym ogrodzie. Jednak do prawidłowego wzrostu warzyw niezbędne są odpowiednie warunki: temperatura i wilgotność.

Świetnym rozwiązaniem na stworzenie komfortowych warunków dla roślin jest zbudowanie szklarni z rur polipropylenowych, które można wykonać samemu.

Te szklarnie od dawna stanowią integralną część każdego ogrodu, ponieważ są proste w budowie i nie wymagają specjalistycznej wiedzy ani znacznych nakładów inwestycyjnych – wystarczy postępować zgodnie z instrukcją. Co więcej, ogrzewają się słońcem, co eliminuje potrzebę stosowania oddzielnego systemu grzewczego.

Zalety i wady rur polipropylenowych

Polimer to stosunkowo nowy materiał syntetyczny w porównaniu z drewnem i betonem. Jest odporny na naprężenia mechaniczne i opady atmosferyczne.

W ostatnim czasie zaczęto produkować rury polipropylenowe, które szybko zyskują na popularności ze względu na przystępną cenę i doskonałe parametry użytkowe. Rury polipropylenowe są dostępne w średnicach od 20 do 1200 mm.

Ze względu na swoje pozytywne właściwości polipropylen jest szeroko stosowany w produkcji szklarnie i cieplarnie.

Gdzie umieścić szklarnię na działce

Aby roślina dobrze rosła, samo zbudowanie szklarni nie wystarczy; musi być odpowiednio umiejscowiona. Unikaj pobliskich wysokich budynków i dużych drzew, które blokują światło.

Ponadto woda nie powinna gromadzić się podczas ulewnych deszczów lub intensywnego podlewania, ponieważ negatywnie wpłynie to na wzrost roślin. Jeśli miejsce znajduje się na terenie nizinnym, wymagana jest platforma lub podwyższenie. Najprostszą metodą jest wkopanie bali do połowy, na których następnie montuje się ramę.

Nadmierne nasłonecznienie nie zaszkodzi roślinie, ponieważ konstrukcję można przykryć specjalną siatką dającą cień.

Rodzaje konstrukcji

Wybierając model i rozmiar, ważne jest, aby znać jego przeznaczenie. Jeśli planujesz uprawiać warzywa wyłącznie na własny użytek, wystarczająca będzie szklarnia o szerokości 0,5 metra, długości 1,5 metra i wysokości 1,3 metra (standardowa wysokość szklarni).

Ze względu na typ szklarnie dzielimy na:

1. Szklarnia łukowa to najprostsza i najtańsza opcja montażu. Jej opływowy kształt dobrze chroni przed wiatrem i deszczem. Ogrodnicy często budują tę szklarnię z rur polipropylenowych, a jej rozmiary są zróżnicowane. Zazwyczaj jest ona pokryta folią.

2. Miniaturowa szklarnia wykonana z rur polipropylenowych jest popularną opcją domowej roboty wśród letnich mieszkańców. Dostępna jest w różnych kształtach:

• To prosta, kwadratowa rama pokryta folią. Najczęściej używana do kiełkowania sadzonek. Model ten można ustawić w pozycji pionowej lub w gruncie, ponieważ gleba ulega wyjałowieniu już po trzech miesiącach. Kolejną wadą jest brak światła. Jednak z 1 metra kwadratowego można wyhodować wystarczającą liczbę sadzonek na 20 akrach ziemi.
• Model „Butterfly” został zaprojektowany do upraw wymagających stałej cyrkulacji powietrza. Ma łukowaty kształt i otwierane panele boczne, co czyni go bardzo wygodnym. To doskonały wybór do uprawy papryki, pomidorów i ogórków.

• „Chlebak” jest odpowiedni dla ogrodników z niewielkim doświadczeniem. Jest niedrogi i łatwy w montażu. Zaprojektowany do upraw niskopiennych, „Chlebak” jest wykonany z rur polipropylenowych i składa się z pojemnika z otwieraną pokrywą.

3. Prostokątny – składa się ze ścian i dachu, który może być jedno- lub dwuspadowy. Często spotykany również na działkach.

• Dach jednospadowy to konstrukcja trójścienna z pokryciem dachowym. Dach ma strome nachylenie. Zazwyczaj używany do uprawy rzodkiewki i marchwi.
• Dach dwuspadowy to klasyczna opcja, w której nachylenia rozchodzą się w obu kierunkach od środka dachu.

4. Kombinowane - z wieloma sekcjami, niezbyt popularne przy samodzielnym budowaniu na małej działce.
5. Szklarnia przyścienna to doskonałe rozwiązanie na małą działkę. Oszczędza miejsce i materiały. Co więcej, konstrukcja jest stabilna i trwała, ponieważ opiera się na ścianie domu. Nadaje się jednak tylko wtedy, gdy dom nie zacienia szklarni.



Prawie wszystkie rodzaje szklarni wykonanych z rur polipropylenowych mogą być stałe lub składane.

Jednak konstrukcja składana jest wygodniejsza i bardziej przenośna; można ją przechowywać na zimę lub w razie potrzeby przenieść w inne miejsce. Krótko mówiąc, rury polipropylenowe, oprócz instalacji wodno-kanalizacyjnych, mogą być również wykorzystywane do budowy szklarni i oranżerii.

Jakie rury wybrać

Możesz samodzielnie zbudować konstrukcję szklarni, używając rur plastikowych o różnych średnicach (16–110 mm) i długości od 2 do 5 metrów. Możesz również użyć rur wodociągowych z PVC, polipropylenu (PPR) lub polietylenu, które charakteryzują się niskim ciśnieniem, ale wysoką gęstością.

Rury z rdzeniem aluminiowym lub z włókna szklanego są odpowiednie, ale są droższe. Zaleca się stosowanie rur o różnych średnicach do różnych części konstrukcji.

Przy wyborze należy wziąć pod uwagę dostępność sprzętu spawalniczego, przeznaczony do spawania rur z tworzyw sztucznych i doświadczenie w tego typu pracachJednakże proces ten nie jest skomplikowany i każdy może sobie z nim poradzić.

Niezbędne narzędzia i materiały. Obliczanie materiałów

Do budowy potrzebne będą nie tylko rury polipropylenowe, ale również zaopatrzyć się w:

• deski obrzynane - 4 szt.;
• zbrojenie o średnicy 10 m – jego ilość dobierana jest do wielkości konstrukcji;
• uchwyty zatrzaskowe;
• listwy;
• koszulki - jeśli projekt jest bardziej skomplikowany;
• wkręty do drewna - jeżeli będzie stosowany poliwęglan (35 i 50 mm).

Aby wykonać tę pracę należy przygotować standardowy zestaw narzędzi:

• śrubokręt;
• duży młot;
• dwa rodzaje łopat – bagnet i łyżka;
• szlifierka;
• plik;
• nóż;
• lampa lutownicza;
• wiertarka.

Dokładne obliczenie potrzebnego materiału jest kluczowe, szczególnie w przypadku rur. Chociaż dostępnych jest wiele kalkulatorów online, wyniki będą przybliżone. Jeśli chcesz uzyskać precyzyjną wartość i uniknąć marnowania pieniędzy na niepotrzebny materiał, możesz samodzielnie wykonać proste obliczenia.

Przyjrzyjmy się obliczeniom na przykładzie najpopularniejszego modelu łuku. Korzystając z twierdzenia Pitagorasa i wzoru Huygensa, możemy obliczyć rozmiar łuku. Aby to zrobić, musimy znać szerokość i wysokość konstrukcji.



W naszym przykładzie: wysokość 100 cm, szerokość 120 cm.

m = √b²+a²=√100²+60²=√13600=116,61.

Teraz, korzystając ze wzoru Huygensa, obliczymy długość 1 łuku.

L≈2∙116,61+(2∙116,61–120)/3 = 233,22+(233,22–120)/3 = 233,22+113,22/3 = 233,22+37,74=270,96 cm.

Następnie musimy określić całkowitą długość rur, mnożąc 270,96 przez liczbę łuków. Do tego wyniku dodajemy długość rur poprzecznych, które są montowane w celu wzmocnienia konstrukcji. To będzie wynik końcowy.

Do pokrycia stosuje się zwykle folię; rolka o długości 6 metrów wystarcza na kilka lat.

Szklarnia z rur polipropylenowych - rysunki z wymiarami

Zanim samodzielnie rozpoczniesz budowę szklarni z rur polipropylenowych, musisz wybrać model i sporządzić rysunek. Pomoże Ci to dokładnie obliczyć potrzebne materiały i zaplanować powierzchnię. Podczas tworzenia schematu, weź pod uwagę zasadę połączeń oraz rozmieszczenie elementów nośnych, dbając o ich równomierne rozmieszczenie.

Ważny jest również wybór odpowiedniego rodzaju pokrycia, ponieważ folia jest lekka, a poliwęglan ciężki, a konstrukcja może nie utrzymać jego ciężaru. Dlatego konieczne będzie dodatkowe wzmocnienie za pomocą podpór.



Schemat/rysunek powinien zawierać wszystkie elementy, w tym wymiary i mocowania. Ważne jest również uwzględnienie charakterystyki działki i roślin, które będą tam uprawiane. Jeśli planujesz miniszklarnię, wystarczy prosty rysunek schematyczny.

Łukowa miniszklarnia „Butterfly” z rur jest przeznaczona do tymczasowego (letniego) użytku w uprawie sadzonek. Jest przykryta na noc i otwierana w ciągu dnia, aby wpuścić słońce i powietrze, co czyni ją bardzo wygodną.

Instrukcja krok po kroku, jak samodzielnie zbudować szklarnię z rur polipropylenowych.

Gdy rysunek będzie gotowy i niezbędne materiały zostaną zakupione, można rozpocząć montaż. Oto instrukcja krok po kroku.

Szklarnia DIY.

Montaż fundamentu pod szklarnię

Dla każdego budynku, nawet małego, konieczne jest wykonanie fundamentu:

• Należy wyrównać powierzchnię w wybranym miejscu.
• Użyj kołków i sznurka, aby zaznaczyć prostokąt. Aby uzyskać idealny prostokąt, skrzyżuj sznurek od jednego rogu do przeciwległego. Jeśli oba sznurki mają tę samą długość, kształt jest poprawny.



• Pod fundamentem należy wylać podsypkę piaskową o grubości 5-10 cm. Sam fundament wykonany jest z belek drewnianych o wymiarach 10 x 10 cm, które równomiernie rozkładają obciążenie. Belki drewniane są niedrogie i wytrzymają ponad 15 lat. Proces montażu fundamentu wygląda następująco:
• pociąć drewno na kawałki o wymaganym rozmiarze, namoczyć w środku antyseptycznym, a następnie wysuszyć;
• Aby sprawdzić rozmiar, drewno należy położyć na podłożu z piasku lub na wbudowanych słupkach;
• połącz belki ze sobą za pomocą śrub lub narożników, możesz użyć zszywek.
• Następnie należy na całą powierzchnię fundamentu dodać piasek, aby zabezpieczyć konstrukcję.

Montaż ramy

Aby rozpocząć montaż ramy szklarni z rur polipropylenowych, należy przygotować materiał do wymaganego rozmiaru. Rurę można dociąć piłką do metalu, a krawędzie wykończyć pilnikiem. Aby uniknąć pomylenia elementów, najlepiej oznaczyć je pisakiem. Pozostałe elementy wycina się na bieżąco.

rama szklarni wykonana z rur polipropylenowych

Przyjrzyjmy się montażowi dwóch najpopularniejszych i najprostszych modeli ram rurowych.

Montaż szklarni łukowej

1. Aby wzmocnić łuki polipropylenowe modelu łukowego, w podstawie należy zamontować metalowe pręty zbrojeniowe. Odpowiednie pręty zbrojeniowe mają średnicę 10-12 mm i długość 150 cm. Jeden pręt należy zamontować na zewnętrznym narożniku drewnianej ramy. Drugi pręt należy zamocować po przeciwnej stronie. W przypadku miękkiego gruntu pręt należy wbić na głębokość 70 cm i co najmniej 60 cm nad powierzchnię. Pozostałe pręty należy zamocować w ten sam sposób. Odległość między prętami zbrojeniowymi powinna wynosić 60 cm. Ważne jest, aby przeciwległy pręt był wypoziomowany, w przeciwnym razie konstrukcja ulegnie wypaczeniu.
2. Zamontuj łuki szklarni. W tym celu umieść jeden koniec na pręcie zbrojeniowym znajdującym się na zewnątrz, a drugi na pręcie znajdującym się naprzeciwko, tworząc łuk. Pozostałe żebra montuje się według tej samej zasady.
3. Aby zabezpieczyć ramę i zwiększyć jej niezawodność, końce rur należy przymocować do fundamentu. W tym celu należy przykręcić wsporniki do drewnianej ramy i włożyć w nie rury. Metoda mocowania wspornikami jest bardzo wygodna, ponieważ łuki można łatwo zdemontować, a konstrukcję w razie potrzeby zdemontować.

Najprostsza składana szklarnia

Ta szklarnia wykonana z rur polipropylenowych jest łatwa do samodzielnego zbudowania. Jest szybka w montażu i nie wymaga fundamentu.

Instrukcje krok po kroku są następujące:

1. Musisz przyciąć półtora metra rury – to standardowy rozmiar grządki ogrodowej. Liczba takich rur zależy od długości grządki.
2. Zegnij rurę w łuk i zakop oba jej końce w ziemi tak, aby grządka znajdowała się pod łukiem. Zrób te łuki co 50 cm.
3. Następnie folię można naciągnąć na łuki.

Jaki materiał pokryciowy wybrać do szklarni?

Po zmontowaniu ramy należy ją przykryć. Szkło nie nadaje się do przykrycia szklarni z rur, ponieważ jest ciężkie i delikatne.

Odpowiedni jest poliwęglan komórkowy; nie pęka, jest łatwy do cięcia, prosty w montażu, wytrzymuje niewielkie odkształcenia i charakteryzuje się niskim przewodnictwem ciepła.

Doskonałą opcją dla szklarni jest poliwęglan o grubości 4-6 mm, ale w tym przypadku warto również zastosować rury polipropylenowe o średnicy co najmniej 32 mm. Chociaż poliwęglan jest dość drogi, będzie trwalszy.

Można również kupić tańszą opcję przykrycia szklarni:

• folia polietylenowa;
• folia zbrojona o grubości 11 mm - jest mocniejsza od polietylenu, dlatego będzie służyć dłużej;
• pęcherzyk - jest doskonałym izolatorem ciepła;
• Włóknina (Agrospan, Agrotex, Spunbond, Agril) - trwalsza od folii, dobrze trzyma ciepło i przepuszcza wodę deszczową, nieprzezroczysta, co chroni rośliny przed nadmiernym nasłonecznieniem.

Przymocowujemy do ramy

Sposób pokrycia szklarni zależy od wybranego materiału:

1. Istnieje kilka sposobów mocowania folii, w tym za pomocą liny, taśmy, siatki lub śrub. Używając śrub, można użyć linoleum lub kawałków plastikowych butelek jako podkładek, aby zabezpieczyć folię przed uszkodzeniem. Dostępne są specjalne zaciski, które upraszczają pracę i zapewniają stabilne mocowanie. Co więcej, w przeciwieństwie do śrub, niektóre z nich można zdemontować w ciągu dnia, aby otworzyć szklarnię. Folię mocuje się do drewnianej ramy za pomocą paska. Folię należy docinać bezpośrednio na szklarni, używając pasków nieco dłuższych niż żebra, aby zapewnić mocowanie.
2. Poliwęglan mocuje się do ramy za pomocą specjalnych podkładek termicznych, rozmieszczonych w odstępach co 0,3-0,5 metra. Płyty poliwęglanowe łączy się profilem. Poliwęglan należy układać tak, aby jego kanały wewnętrzne były pionowe. Krawędzie płyty należy uszczelnić zaślepkami.

Ważny! Poliwęglan zmienia rozmiar pod wpływem wahań temperatury. Dlatego podczas montażu należy zachować odstępy między arkuszami. Szkółka pokryta tym materiałem może być użytkowana nawet w ujemnych temperaturach.

3. Materiał włókninowy - sposób mocowania jest taki sam jak w przypadku folii.

Zalecenia dotyczące eksploatacji szklarni

Aby zapewnić długotrwałą eksploatację szklarni wykonanej z rur polipropylenowych, należy zadbać o jej prawidłową konserwację:

• Jeżeli szklarnia nie jest stała, lepiej ją na zimę zdemontować;
• Po demontażu wszystkie elementy należy umyć i wysuszyć;
• części szklarni należy przechowywać w miejscu zabezpieczonym przed opadami atmosferycznymi;
• Każdego roku należy go dezynfekować specjalnym płynem lub gazem; można to zrobić za pomocą świecy siarkowej, po czym należy go zamknąć na jeden dzień, aby zabić wszystkie pasożyty.

Dodatkowo, jeśli szklarnia wykonana jest z poliwęglanu, to:

• Nie można rozpalać ognia w jego pobliżu, gdyż materiał ten boi się ognia.
• szklarnię pokrytą takim materiałem należy myć zwykłą wodą z dodatkiem nieagresywnych detergentów, najlepiej proszku do prania;
• Nie zaleca się prania w gorące dni, gdyż może to mieć negatywny wpływ na powłokę;
• Jesienią należy sprawdzić budynek pod kątem pęknięć; jeśli jakieś zostaną znalezione, należy je uszczelnić środkiem uszczelniającym;
• Jeżeli szklarnia ma pozostać na zimę, należy do środka wrzucić sporo śniegu; ochroni to blachę przed uszkodzeniem, a także wzmocni samą konstrukcję.

Przy właściwej pielęgnacji Twoja szklarnia będzie Ci służyć przez długi czas i nie będzie wymagała żadnych dodatkowych inwestycji.

Jak widać, samodzielna budowa szklarni z rur polipropylenowych jest łatwa i niedroga. Taka konstrukcja znacznie zwiększy plony i poprawi ich jakość.