Szklarnia z rur PCV DIY – instrukcja krok po kroku z filmami i zdjęciami

Szklarnia w domu na wsi nie tylko zdobi posesję, ale także pozwala na zbieranie ekologicznych warzyw dla całej rodziny.

Szkółka z PVC DIY idealnie nadaje się do osiągnięcia tego celu. Standardowe projekty dostępne na rynku nie zawsze są odpowiednie do rozmiaru i kształtu działki.

Jednym z popularnych sposobów na stworzenie tej prostej konstrukcji jest zbudowanie jej samodzielnie. Wymaga to różnych materiałów, wzorów i metod montażu.

Nie potrzebujesz szklarni? Sugerujemy przeczytać artykuł — Jak samemu zbudować prostą szklarnię.

Rodzaje szklarni

Kontenerowe systemy naziemne mogą się znacznie różnić. Zależy to od wielu czynników, w tym kształtu konstrukcji, użytych materiałów, sezonowości użytkowania oraz obecności i rodzaju ogrzewania.

Sugerujemy dowiedzieć się, jak to zrobić Ogrzewanie podłogowe w szklarni i samodzielny montaż systemu grzewczego.

Przy stosowaniu rur PVC, generalnie nadają się następujące konstrukcje:

• przyścienny – konstrukcja przylega do jednej lub dwóch ścian budynku mieszkalnego lub technicznego;
• szklarnia z dwoma stokami w kształcie domu;
• wielokątny, z dachem łamanym;
• łukowaty – z kopułą okrągłą.

Konstrukcje ścienne

Zazwyczaj montuje się je przy ścianie po południowo-zachodniej lub południowej stronie budynku. W tym przypadku ściana działa jak akumulator energii cieplnej, nagrzewając się w ciągu dnia i oddając ją w chłodne noce.

Pomaga to złagodzić codzienne wahania temperatury, co korzystnie wpływa na rośliny.

Wadą takich szklarni jest stałe narażenie muru na działanie dużej wilgotności z atmosfery wewnętrznej, co może przyczynić się do jego przedwczesnego zniszczenia.

Można tego uniknąć, otynkując powierzchnię i malując ją farbą wodoodporną. Do przymocowania konstrukcji szklarni do ściany można użyć wsporników rurowych w kształcie szkła.

Średnica wewnętrzna rury musi odpowiadać średnicy zewnętrznej rury ramy z tworzywa sztucznego, zapewniając jej swobodne dopasowanie. Połączenie należy zabezpieczyć śrubą prostopadłą do jej osi. Metalowy wspornik należy pomalować, aby zabezpieczyć go przed korozją.

Zaleca się stosowanie jako osłony takiej szklarni użyj monolitycznego poliwęglanuJest on przezroczysty, co sprawia, że ​​konstrukcja stanowi dodatkową ozdobę zewnętrznej części obiektu.

Typy szczytów

To najpopularniejsza forma systemów wewnętrznych. Jej popularność wynika z prostej konstrukcji ramy, którą można zbudować ręcznie, używając standardowych rur i złączek PVC.

Ta rama jest mocna, trwała i dość odporna na wiatr i śnieg. Ramy te charakteryzują się niskim współczynnikiem odbicia światła, co pomaga zapewnić optymalne nagrzewanie szklarni z PVC w świetle słonecznym.

Dzięki zainstalowaniu dachu pod ostrzejszym kątem można uzyskać swobodny spływ śniegu z dachu, co eliminuje potrzebę okresowego czyszczenia dachu zimą.

Jest to jednak możliwe tylko na sztywnej powierzchni, która nie ugina się pod obciążeniem. Szkło okienne lub poliwęglan komorowy posiadają tę właściwość.

Szklarnie z dachem dwuspadowym wyposażone są w drzwi i otwory wentylacyjne. Umożliwiają one ucieczkę ciepłego, wilgotnego powietrza gromadzącego się pod dachem.

Montaż ścian bocznych takiej szklarni pod kątem zwiększy natężenie światła rano i wieczorem. To nieco komplikuje projekt, ale w klimacie umiarkowanym takie rozwiązanie jest uzasadnione.

Konstrukcje łukowe

Bez wątpienia są to najpopularniejsze typy konstrukcji do budowy naziemnej wewnątrz budynków. Są trwałe, bardzo stabilne i niezwykle łatwe w montażu. Co więcej, przygotowanie terenu pod ich montaż wymaga minimalnego wysiłku.

Dzięki zastosowaniu lekkich rur PCV konstrukcja szklarni jest na tyle lekka, że ​​można ją przenosić w inne miejsce bez konieczności demontażu, co poprawia możliwość optymalizacji płodozmianu.

Uniwersalność materiału pozwala na wybór dowolnej wielkości i konfiguracji budynku.

Łukowaty kształt szklarni wymaga specyficznego układu przestrzennego. Konstrukcja musi być zorientowana z osią z południa na północW tym przypadku największa ilość światła słonecznego będzie występować w godzinach porannych i wieczornych.

W ciągu dnia najsilniej oświetlona jest kopułowa część szklarni, w której załamanie promieni nie jest aż tak znaczące.

Konstrukcje kopułowe z rur PCV

Ten projekt można uznać za wariant konstrukcji łukowej. Ten kształt pozwala na swobodne zsuwanie się śniegu z dachu, ułatwiając jego konserwację zimą.

Co więcej, ten kształt lepiej nadaje się do uprawy wysokich roślin. Wentylacja w szklarni kopułowej jest znacznie wydajniejsza, biorąc pod uwagę mniejszą objętość w górnej części konstrukcji.

Samodzielne zbudowanie szklarni z rur PCV jest łatwe, ponieważ proces montażu wykorzystuje sprawdzone techniki montażu, podobne do tych stosowanych w instalacjach wodno-kanalizacyjnych. Stosowane są te same elementy.

Wybór lokalizacji i przygotowanie terenu

Wydajność szklarni w dużej mierze zależy od jej lokalizacji. Zwróciliśmy już uwagę na znaczenie orientacji względem stron świata. Kluczowe jest również, aby znajdowała się w dobrze oświetlonym miejscu, a nie w cieniu pobliskich krzewów lub drzew.

Ponadto, platforma, na której montowana jest konstrukcja z rur PVC, musi być idealnie wypoziomowana. To decyduje o trwałości konstrukcji. Nierówności powodują przesuwanie się pokrycia z poliwęglanu lub szkła, co może prowadzić do jego uszkodzenia.

Jeśli szklarnia z rur PCV ma do 6 metrów długości, można ją zamontować na fundamencie z drewnianych belek. Należy je ustawić na równym podłożu jesienią, a wiosną sprawdzić ich wypoziomowanie i kształt.

Zazwyczaj jest to prostokąt i wystarczy zadbać o równość przekątnych. Po tym kroku fundament należy dodatkowo przymocować do gruntu za pomocą kotew.

Podczas montażu drewnianego fundamentu należy pod nim umieścić warstwę drenażową z mieszanki piasku i żwiru o grubości 10-15 cm. Pozwoli to na skuteczniejsze odprowadzenie nadmiaru wody spod szklarni.

W przypadku montażu szklarni z rur PCV o długości powyżej 6 metrów zaleca się zastosowanie fundacja pasa kapitałowegoJest to szczególnie ważne w przypadku gleb narażonych na sezonowe wypiętrzanie.

Obliczanie wymagań materiałowych dla szklarni z rur PCV + rysunki

Aby określić ilość potrzebnych materiałów, należy wykonać rysunek szklarni z rur PCV do samodzielnego zbudowania.

Aby uniknąć żmudnych obliczeń dla każdej pojedynczej części, najlepiej jest użyć papieru milimetrowego do rysowania. Pozwala to, przy zachowaniu pewnej dozy skrupulatności, uzyskać rzeczywiste wymiary poprzez pomiary. Ta metoda zapewnia wystarczającą dokładność obliczeń.

Należy pamiętać, że całe drewno jest produkowane w standardowych długościach. Dlatego podczas projektowania należy wziąć pod uwagę możliwość efektywnego cięcia, aby uniknąć niepotrzebnych odpadów.

Standardowe rozmiary niektórych materiałów:

1. Rury PCV o średnicy 20-25 milimetrów produkowane są w długościach 1, 2, 3 i 6 metrów.
2. Belki z drewna iglastego – 4 lub 6 metrów;
3. Poliwęglan komórkowy o grubości 4, 6, 8 milimetrów produkowany jest w arkuszach o szerokości 2,05 i długości 4, 6 lub 12 metrów.
4. Folia polietylenowa o grubości 90-200 mikronów sprzedawana jest w rolkach o szerokości od 1 do 3 metrów. Można ją zgrzewać w poprzek podczas montażu. Do tego celu wystarczy żelazko i folia aluminiowa.

Odległość między łukami szklarni z rur PCV zależy od materiału pokrycia. W przypadku folii powinna wynosić 0,7–0,75 metra.

Jeśli pokrycie wykonane jest z poliwęglanu, a arkusze zachodzą na siebie na 10-12 centymetrów, każdy arkusz musi być podparty co najmniej trzema łukami, co oznacza, że ​​odległość między nimi powinna wynosić: (2,05 - 0,1) : 2 = 0,97 metra. Liczbę arkuszy ustala się na podstawie podanej długości szklarni.

Ilość materiałów na ściany szczytowe obliczana jest osobno. Konstrukcja nośna wykonana jest z belek drewnianych o wymiarach 50 x 50 mm i pokryta materiałem podkładowym z desek o grubości 15-20 mm.

Ściany szczytowe powinny być zaprojektowane tak, aby umożliwić otwór drzwiowy o szerokości około 90 centymetrów i wysokości 1,8-2 metrów, umożliwiający wygodny dostęp do taczki ogrodowej. W górnej części ściany szczytowej powinno znajdować się okno.

Jeżeli do pokrycia wykorzystany zostanie poliwęglan, mocuje się go na dwa sposoby:

1. Za pomocą opaski zaciskowej na ramie szklarni. Ta część jest wykonana z ocynkowanej taśmy stalowej o szerokości co najmniej 40 milimetrów i grubości 0,7-1,0 mm. Taśma powinna być o około 0,5-0,7 metra dłuższa niż obwód ramy, co jest niezbędne do utworzenia zacisku. Naprężenie wykonuje się za pomocą kołka M10 o długości 20-25 centymetrów, z użyciem dwóch nakrętek i podkładek.
2. Mocowanie do łuków wykonujemy przy pomocy wkrętów samogwintujących ze specjalnymi podkładkami kompensacyjnymi o rozstawie montażowym 250-300 milimetrów.

Do montażu drzwi i otworów wentylacyjnych potrzebne będą dwa zawiasy na każdy element. Poniżej znajdują się rysunki różnych wariantów ram wraz z wymiarami.

Łączenie rur i kształtek podczas montażu szklarni

Do montażu szklarni stosuje się rury ciśnieniowe PCV oraz odpowiednie kształtki – mufy, kolanka, trójniki i czwórniki.

Po wybraniu odpowiedniego zestawu części należy je przetestować pod kątem zgodności. Prawidłowa złączka powinna pasować do rury, wsuwając się na co najmniej 2/3 jej długości.

Połączenie klejowe

Kleje do PVC zawierają ten materiał jako główny składnik, rozcieńczony specjalnym rozpuszczalnikiem, który utrzymuje go w stanie płynnym. Różne dodatki poprawiają przyczepność i nadają kompozycji pożądaną konsystencję.

Po nałożeniu kleju na elementy, długie łańcuchy cząsteczek PVC mieszają się, a rozpuszczalniki odparowują, powodując gęstnienie mieszanki. Materiał z obu części łączy się, tworząc monolityczną, trwałą całość.

Przy zakupie kleju do PVC należy uważnie przeczytać instrukcję użycia. Znajdują się w niej wskazówki dotyczące przygotowania kleju i prawidłowego przeprowadzenia procesu.

W temperaturze pokojowej czas wiązania kleju wynosi około 4 minut. W temperaturze 40 stopni Celsjusza skraca się do jednej minuty.

Pełnowymiarową część odcina się z rury za pomocą specjalnych nożyczek. Są one zaprojektowane tak, aby nie pozostawiać zadziorów na końcu.

Prosty i szybki montaż rur PCV!

Cięcie można wykonać dowolną piłą o drobnych zębach (np. piłką do metalu), jednak później trzeba ostrożnie usunąć zadziory, które mogą niekorzystnie wpłynąć na wyrównanie części podczas klejenia.

Przed klejeniem, powierzchnie łączonych elementów muszą zostać specjalnie przygotowane. Głównym celem jest odtłuszczenie. Klejenie może odbywać się na zewnątrz, jeśli pozwalają na to warunki atmosferyczne. Temperatura powietrza powinna wynosić od 5 do 35 stopni Celsjusza.

Należy pamiętać, że pędzelek używany do nakładania kleju musi być wykonany z naturalnego włosia, w przeciwnym razie materiał syntetyczny również ulegnie rozpuszczeniu, co może osłabić siłę wiązania. Producenci klejów często dołączają pędzelek do swoich opakowań.

Sklejanie części wykonujemy w następującej kolejności:

1. Sprawdź rurę i złączkę, aby upewnić się, że pasują. Zaznacz markerem miejsca nałożenia kleju.
2. Oczyść części z zadziorów i szorstkich uszkodzeń.
3. Odtłuść powierzchnie przeznaczone do sklejenia.
4. Nałóż klej za pomocą specjalnego pędzla.
5. Wyrównaj części, nasuwając złączkę na rurę. Obróć części o około 90 stopni i ustaw je prawidłowo. Powinno to zapewnić równomierne rozprowadzenie kleju na powierzchniach.
6. Części muszą być mocno przytrzymane przez 15–20 sekund.
7. W zależności od temperatury otoczenia, czas schnięcia i ostatecznego wiązania kleju wyniesie do 4 minut.
8. Nadmiar kleju z powierzchni części należy usunąć szmatką.
9. Sklejonych części nie można ruszać przez 15–20 minut.

Następnie można kontynuować montaż w ten sam sposób. Podczas montażu szklarni wygodnie jest złożyć pojedyncze łuki w wymaganej liczbie i dopiero wtedy rozpocząć montaż ramy.

Budowa szklarni foliowej. Część 1

Podczas klejenia elementów z PVC mogą wystąpić następujące wady:

1. Częściowe zerwanie połączenia występuje, gdy klej jest nierównomiernie nałożony lub gdy powierzchnia elementów jest poważnie uszkodzona. Przyczyną może być również przeschnięta warstwa kleju – czas między nałożeniem a połączeniem elementów nie przekracza 12-15 sekund.
2. Przy wykonywaniu prac w warunkach minimalnych dopuszczalnych temperatur może dojść do miękkiego braku przyczepności, co świadczy o niedostatecznej polimeryzacji kleju.
3. Porowata warstwa kleju powstaje, gdy klej jest nierównomiernie nałożony. Może to być spowodowane zanieczyszczeniem w miejscu klejenia, niedokładnym wymieszaniem kleju przed aplikacją lub niezamierzonym przesunięciem podczas schnięcia.

Klejenie jest podstawową metodą montażu. Jednak przy budowie ram szklarni szczelne połączenia nie są wymagane. Dlatego do tego typu prac często stosuje się łączniki metalowe.

Montaż ramy z rur PCV za pomocą śrub

Charakter obciążenia elementów ramy szklarni z rur PVC pozwala na montaż za pomocą łączników. Ta metoda jeszcze bardziej upraszcza proces montażu. Nachylenie podłoża nie stanowi przeszkody w wierceniu, jeśli użyje się prostego szablonu wiertarskiego.

Podczas instalacji może być konieczne wiercenie na miejscu. Nie stanowi to problemu w przypadku rur PCV. Wystarczy zrobić głębokie oznaczenie w wybranym miejscu, co można łatwo zrobić za pomocą zaostrzonego trzpienia trójkątnego z dowolnego metalu. Zapobiegnie to ześlizgnięciu się wiertła na pochyłej powierzchni.

Do montażu szklarni wystarczy użyć standardowych śrub M6 z odpowiednio ukształtowanym łbem. Wymagają one otworu o średnicy 6,5 mm. Oprócz śruby potrzebna będzie pasująca nakrętka, standardowa podkładka i podkładka sprężysta. Należy zachować ostrożność podczas dokręcania, ponieważ rury PCV nie mają wysokiej wytrzymałości na ściskanie.

Stelaż szklarni wykonany z rur PCV. Rysunek.

Samodzielne wylewanie fundamentów

Fundament nośny jest równie ważny dla szklarni, jak dla każdej innej konstrukcji. Jednak w tym przypadku działa nieco inaczej.

Sama szklarnia, zwłaszcza ta wykonana z lekkich rur PCV, jest lekka i charakteryzuje się wysoką odpornością na wiatr. Jeśli nie zostanie odpowiednio zabezpieczona, może łatwo znieść wiatr na sąsiednie tereny.

Zalety fundamentu betonowego dla szklarni

Jak zbudować fundament pod szklarnię:

1. Jeśli szklarnia ma pozostać na swoim miejscu przez 2-3 lata, montuje się podstawę z drewnianej belki. Można jednak po prostu wymienić drewnianą podstawę bez przesuwania konstrukcji.

W tym celu stosuje się belki o wymiarach 150x50 lub 120x100 mm. Przed ich ułożeniem należy wyrównać teren i usunąć darń z miejsc podparcia.

Należy wykonać warstwę drenażową z mieszanki piasku i żwiru o grubości 120-15 centymetrów. Na drenaż należy położyć jedną lub dwie warstwy papy hydroizolacyjnej.

Ułóż drewno wzdłuż obrysu ramy. Sprawdź powstały prostokąt. dla równości przekątnych, zabezpiecz boki razem. Przed ułożeniem materiał należy potraktować środkiem antyseptycznym; wydłuży to jego żywotność.

Należy pamiętać, że stosowanie środków antyseptycznych nie gwarantuje długiego okresu użytkowania szklarni; po kilku latach trzeba będzie ją przenieść w inne miejsce lub wymienić podporę.

Istnieją różne sposoby mocowania fundamentu do podłoża. Najczęściej wbija się w grunt pręty zbrojeniowe o długości 80-90 cm. Jednak kotwy śrubowe są bardziej niezawodne. Są droższe, ale bardziej niezawodne.

2. W obszarach o wysokiej wilgotności gleby stosuje się fundament blokowy, aby zapobiec jej przedostawaniu się do roślin szklarniowych. Uzyskuje się to poprzez wylanie na glebę 10-centymetrowej warstwy mieszanki piasku i żwiru.

Na nią wylewa się warstwę zaprawy betonowej, w którą wbija się pierwszy bloczek narożny. Należy go starannie wypoziomować za pomocą poziomicy. Następnie naciąga się sznurki i układa wzdłuż nich pozostałe bloczki na obwodzie. Czas wiązania zaprawy wynosi około 7 dni, po czym można przystąpić do samodzielnego montażu konstrukcji szklarni za pomocą rur PCV.

3. Jeśli grunt jest luźny, stosuje się fundament ceglany na betonowej podstawie. Aby zapewnić podparcie szklarni, należy wykopać w gruncie rów o głębokości 40 centymetrów i szerokości 20 centymetrów. Na dnie należy ułożyć warstwę drenażową o grubości 15-20 centymetrów. Należy ją zagęścić i podlać dla lepszego zagęszczenia. Zamontować dwa pasma prętów zbrojeniowych 5 centymetrów nad podłożem, wykorzystując do tego celu podpory z cegły pokruszonej. Zaleca się montaż szalunku, wyrównując jego górną krawędź poziomo.

Wylej beton w jednym, ciągłym wylewaniu. Zamontuj śruby kotwiące M12 w odstępach nie większych niż 1,5 metra.

Po całkowitym stwardnieniu betonu należy ułożyć pas cegieł składający się z dwóch cegieł wokół obwodu.

Fundament pod szklarnię poliwęglanową

Po tygodniu można rozpocząć montaż konstrukcji szklarni.

Stosowane są również inne metody budowy fundamentów szklarni z wykorzystaniem innych materiałów. Wybór tych metod często zależy od dostępności i rodzaju pozostałości z głównego placu budowy.

Instrukcja krok po kroku dotycząca montażu konstrukcji szklarni

Zestawy szklarni o różnych rozmiarach są dostępne w sklepach budowlanych. Dołączona instrukcja zawiera kompletny przegląd procedur montażu i instalacji.

Jednak ich konstrukcja i rozmiary nie zawsze pasują do miejsca montażu. W takich przypadkach szklarnie z rur PCV o wymaganych wymiarach są często produkowane ręcznie.

Jednak podstawowe techniki montażu i instalacji nie są od tego uzależnione, ponieważ komponenty są takie same.

Szklarnia łukowa z rur profilowych

Podczas montażu stosuje się następujące elementy łączące:

1. Kielich to plastikowy element o średnicy wewnętrznej odpowiadającej średnicy zewnętrznej rury. Mocuje się go do podstawy za pomocą wkrętu samogwintującego przez spód. Koniec łuku wkłada się w otwór i mocuje za pomocą wkrętu.
2. Trójnik to element łączący z trzema otworami. Podczas montażu łuku, prostopadłe, współosiowe otwory służą do montażu żeber wzdłużnych podczas montażu ramy. Służy on wyłącznie do wykonywania łuków końcowych.
3. W tym samym celu stosuje się poprzeczkę przy montażu łuków pośrednich, do której z obu stron przymocowane są żebra podłużne.

Łączone elementy można przymocować klejem lub wkrętami. Ta druga metoda jest częściej stosowana, ponieważ szklarnie zazwyczaj montuje się wczesną wiosną, kiedy temperatura na zewnątrz może nie być wystarczająca do zapewnienia trwałego połączenia klejowego.

W przypadku montażu szklarni bezpośrednio na gruncie łuki można montować na kołkach.

Kołki wykonane są ze stali zbrojeniowej, której średnica dobierana jest w zależności od wymiarów wewnętrznych rur użytych do konstrukcji ramy. Mają długość 0,6-0,8 metra i są wbijane w grunt na głębokość około pół metra.

Po zamontowaniu wszystkich łuków, wokół ramy montuje się drewniane deski o wymiarach 40-50 x 120-150 milimetrów. Mocuje się je bezpośrednio do łuków za pomocą metalowych listew i wkrętów samogwintujących.

SZKLARNIA DIY / Jak zbudować szklarnię

Montaż stelaża na przygotowanym fundamencie praktycznie niczym nie różni się od procedury opisanej w przypadku szklarni z rur PCV montowanych na gruncie.

Montaż drzwi do szklarni

Prawdziwa szklarnia wymaga dwojga drzwi, zamontowanych na obu ścianach szczytowych. Ich głównym celem jest zapewnienie wygodnego dostępu do wnętrza.

Dlatego szerokość otworu powinna wynosić co najmniej 90 centymetrów, umożliwiając swobodny przejazd taczki ogrodowej. Wysokość powinna wynosić około 1,8-2,0 metrów.

Ponadto urządzenie przejściowe musi być na tyle szczelne, aby zapewnić utrzymanie mikroklimatu w nocy.

Oprócz drzwi szklarnia wyposażona jest w kilka otworów wentylacyjnych do wentylacji pomieszczeniaSłużą one do usuwania ciepłego, wilgotnego powietrza, które gromadzi się w górnej części budynku i jest szkodliwe dla sadzonek i roślin szklarniowych.

Drzwi wykonane są z drewnianego klocka o wymiarach 50x50 mm. Prostokątna ościeżnica podzielona jest poprzeczką. Stężenie jest obowiązkowym elementem zapewniającym sztywność konstrukcji. Połączenia dodatkowo wzmocniono narożnikami ze stali ocynkowanej.

Panel drzwi wykonany jest z tego samego materiału co główne pokrycie szklarni – folii, poliwęglanu lub szkła okiennego.

INSTRUKCJA MONTAŻU I ZASUWOWYCH DRZWI DO SZKLARNI.

Drzwi montuje się w miejscu użytkowania za pomocą dwóch standardowych zawiasów drzwiowych.

Otwór drzwiowy w ścianach szczytowych formowany jest podczas procesu boazerii. Najczęściej używa się do tego celu belek drewnianych, nawet jeśli głównym materiałem ramy jest rura PCV.

Montaż pokrycia - folia polietylenowa lub poliwęglan monolityczny

Istnieje kilka sposobów na oddzielenie pomieszczenia od przestrzeni zewnętrznej:

• montaż poliwęglanu komórkowego lub monolitycznego o grubości 4–8 milimetrów;
• pokryte folią polietylenową o grubości 90-200 mikronów.

Warto zaznaczyć, że stosowanie folii jest kilkukrotnie tańsze, jednak zazwyczaj trzeba ją co roku wymieniać.

Rozciąganie wewnętrznej warstwy folii w szklarni

Jednakże poliwęglan, jeśli jest dobrej jakości (trzeba uważać na chińskie podróbki), może wytrzymać nawet siedem lat. Po tym czasie materiał zaczyna matowieć z powodu zużycia się zewnętrznej powierzchni.

Przed montażem płyt poliwęglanowych na górnych końcach łuków należy zamocować samoprzylepną taśmę uszczelniającą.

Płytę montuje się tak, aby wewnętrzne przestrzenie były pionowe. Zapobiega to gromadzeniu się wilgoci w pustkach.

Do montażu stosuje się specjalne elementy złączne, uwzględniające właściwości materiału, a do pracy z nimi wystarczą standardowe narzędzia.

Montaż i mocowanie poliwęglanu na szklarni

Pod śrubą zamontowana jest podkładka termiczna i elastyczny pierścień uszczelniający, a jej łeb zabezpieczony jest nasadką. Należy pamiętać, że materiał ten charakteryzuje się wysokim współczynnikiem rozszerzalności cieplnej. Dlatego otwór na śrubę powinien być o 1,0-1,5 mm większy od średnicy śruby.

Odległość między śrubami montażowymi nie powinna być większa niż 400 milimetrów.

Połączenia i czopy osłon z poliwęglanu wykonuje się przy użyciu dodatkowe elementy.

Procedura montażu poliwęglanu jest następująca:

1. Ściany szczytowe szklarni pokryte są arkuszami blachy.
2. Nadmiarowe elementy wycina się wzdłuż tworzącej ramy. Można do tego użyć zwykłego noża.
3. Wycinane są otwory na drzwi i otwory wentylacyjne.
4. Układamy i mocujemy pierwszą płytę poliwęglanową. Należy pozostawić naddatek 8-10 centymetrów.
5. Następnie nakłada się i zabezpiecza pozostałe arkusze.

Montaż powłoki foliowej przeprowadza się w następującej kolejności:

1. Ściany szczytowe szklarni pokryte są folią. Na krawędziach otworów drzwiowych i okiennych zabezpiecza się je paskami 15-20x40 mm i gwoździami 60-70 mm.
2. Film przymocowano do ramy tymczasowo za pomocą zszywacza budowlanego.
3. Folię nakłada się na ramę po uszczelnieniu jej końców. Umieszcza się ją tak, aby nachodziła na dolną drewnianą podstawę, do której mocuje się ją deskami. Jeśli szklarnia jest instalowana bezpośrednio na gruncie, krawędzie należy podwinąć pod podstawę ramy i zasypać ziemią.
4. Krawędzie folii na ścianach czołowych składa się i mocuje paskami do wcześniej zamontowanej folii na ścianie czołowej.

Zalety i wady PVC

Materiał ten posiada szereg pozytywnych właściwości, do których zaliczamy m.in.:

1. Szybki i łatwy montaż i demontaż konstrukcji.
2. Po rozłożeniu konstrukcja zajmuje mało miejsca i jest lekka.
3. Zbudowanie szklarni z tego materiału nie wymaga żadnych specjalnych umiejętności ani zdolności i można to zrobić ręcznie.
4. Dostępność i niski koszt materiałów do budowy szklarni.
5. Wysoka wytrzymałość i odporność na czynniki zewnętrzne.
6. Szacuje się, że żywotność ramy wykonanej z PVC wynosi nie mniej niż 10 lat.

Nawet przy najlepszych intencjach trudno znaleźć jakiekolwiek oczywiste wady w konstrukcji szklarni z rur PCV. Uważa się, że montaż ich w regionach o silnych wiatrach jest niebezpieczny.

Ale to samo dotyczy każdego materiału. Rozwiązanie jest tylko jedno: montaż dodatkowych wzmocnień i usztywnień. Ze względu na trwałość, nie zaleca się również stosowania miękkiego materiału pokryciowego w takich warunkach.