Każda działka ogrodowa zyska na zbudowaniu domowej szklarni z plastikowych rur. Taka konstrukcja pozwala na uprawę sadzonek już wczesną wiosną. Można ją również wykorzystać do uprawy ogórków lub pomidorów bez dodatkowego ogrzewania w klimacie północnym, gdzie temperatury znacznie spadają w nocy, a ziemia się ochładza.
Głównym problemem w budownictwie jest koszt materiałów i złożoność prac.
Zastosowanie rur PCV pozwala na zbudowanie trwałej szklarni. Nie wymaga ona dużych nakładów inwestycyjnych. Konstrukcję można zmontować samodzielnie w ciągu 1-2 dni.
Poniżej możesz przeczytać, jak samodzielnie zbudować szklarnię z rur PCV. Szkółka wykonana z tego materiału ma podobny schemat.
Dlaczego jako bazę stosujemy rury PCV?
Do niedawna do budowy konstrukcji szklarni używano głównie drewna lub metalu. Oba te materiały mają jednak istotne wady.
Drzewo:
- krótki okres użytkowania;
- niska wytrzymałość.
Metal:
- duża waga;
- wysoki koszt;
- złożoność prac (wymagane jest spawanie, bez pomocy asystenta nie da się tego zrobić).
Drewniane konstrukcje nie są odporne na wysoką wilgotność panującą w szklarniach. Metalowe ramy są drogie i z czasem rdzewieją. Zarówno drewniane, jak i metalowe konstrukcje wymagają okresowego malowania.
Plastikowe rury wodociągowe okazały się praktycznie idealnym materiałem budowlanym. Każdy może samodzielnie zbudować szklarnię z PVC. Są trwałe, odporne na słońce i opady, nie wymagają malowania, są sprężyste i dobrze zachowują kształt. Co więcej, są znacznie tańsze niż metalowe. Większość prywatnych szklarni jest z nich wykonana.
Praca z metalem i drewnem wymaga umiejętności. Konstrukcje metalowe są łączone poprzez spawanie i muszą być cięte szlifierką kątową. Gięcie do określonego promienia wymaga specjalistycznych narzędzi. Ze względu na ciężar materiałów, niezbędny jest co najmniej jeden pomocnik. Nie każdy może samodzielnie spawać.
Drewno również wymaga pewnego doświadczenia. Trzeba je odpowiednio zabezpieczyć przed gniciem, grzybami i owadami. Trudno jest zbudować szklarnię z łukowym dachem z desek. Podobnie jak w przypadku metalu, montaż bez pomocy asystenta jest trudny.
Ale samodzielne zbudowanie szklarni z plastikowych rur jest łatwe i może to zrobić jedna osoba w bardzo krótkim czasie. Rury te łatwo się wyginają, nie pękając.
Wystarczy zakotwiczyć jeden koniec do podłoża, aby zachować idealny kształt kopuły. Do połączenia nadają się kształtki, takie jak złączka dwuzłączna lub trójnik. Do tego celu potrzebna będzie lutownica do rur lub klej do PVC. Można również użyć zacisków i śrub.
Rodzaje szklarni
Szklarnie występują w dwóch głównych typach: łukowe i z płaskim dachem. Pierwsze mają kształt cylindra przeciętego wzdłuż, drugie zaś to prosta, prostokątna konstrukcja.
Szklarnie zazwyczaj służą wyłącznie do uprawy sadzonek. Dlatego są niskie, nie wyższe niż 1-1,3 metra. Otwierane okna umożliwiają dostęp do wnętrza i zapewniają wentylację. Bez nich rośliny mogą się przegrzać i obumrzeć w słoneczne dni.
Rury PCV nie pozwalają na budowę klasycznego, płaskiego pojemnika. Elastyczność materiału uniemożliwia to. Dlatego szklarnia łukowa jest najbardziej ekonomiczną i wygodną opcją wśród szklarni z rur plastikowych. Wymaga niewielkiej ilości materiału, a jej kształt umożliwia pokrycie folią. Szkółkę PCV do uprawy ogórków można zmontować w zaledwie kilka godzin.
Dzięki zastosowaniu elementów konstrukcyjnych w postaci półkolistego sklepienia, budynek jest dobrze oświetlony w każdym położeniu słońca.
Montaż okien otwieranych w takiej konstrukcji jest jednak utrudniony. Dlatego zastosowano inne podejście.
Istnieje kilka możliwości rozwiązania tego problemu.
- Część końcowa przystosowana jest do wentylacji, gdzie pozostawiono otwór.
- Miniszklarnię można zbudować z pokrywą na zawiasach. Aby to zrobić, wystarczy zbudować drewniany fundament z czterech desek, na którym umieści się ramę o tych samych wymiarach, wykonaną z tego samego materiału. Fundament i rama są połączone z jednej strony zawiasami drzwi. Alternatywnie, jedną stronę szklarni można przywiązać do palików wbitych w ziemię – umożliwi to również odchylenie pokrywy.
- Szklarnia z PVC może być przenośna; jej niewielka waga pozwala na samodzielne podniesienie i przeniesienie w inne miejsce. Wymaga to jednak miejsca w ogrodzie, co zazwyczaj nie stanowi problemu wiosną.
- Folię polietylenową mocuje się za pomocą zdejmowanych zapięć lub jej brzegi posypuje się ziemią - pozwala to na podniesienie jej górnej krawędzi.
Wysokość dopasowujemy do wysokości roślin, które mają w niej rosnąć.
Jeśli chcesz samodzielnie zbudować szklarnię z rur PCV z półkami, podobną do uproszczonej szklarni, to wysokość powinna zostać dobrana tak, aby człowiek mógł się poruszać wzdłuż centralnej osi konstrukcji.
W tym miejscu zainstalowano ścieżkę, umożliwiającą łatwy dostęp do każdej części szklarni. Szklarnia nie musi być tak wysoka jak człowiek; może być niższa, choć będzie to wymagało schylania się.
Niewielka ilość miejsca u góry pozwala na zatrzymanie ciepłego powietrza w dolnej warstwie, co korzystnie wpływa na wzrost roślin.
Wymiary, schematy i rysunki szklarni
Prosta szklarnia zbudowana z rur PCV to bardzo prosta konstrukcja, niewymagająca skomplikowanych prac konstrukcyjnych. Wystarczy dolna rama z desek, do której przymocowane są końce rur, a także same rury zwinięte w rulon.
Aby uniknąć błędów podczas pracy, najpierw narysuj rysunek konstrukcji. Wystarczy prosty schemat. Najważniejsze jest, aby każdy element był obliczony i miał podane wymiary.
Przed rozpoczęciem rysowania należy określić wymiary szklarni: długość, szerokość i wysokość. Ilość potrzebnego materiału będzie się różnić w zależności od rozmiaru.
Schematy montażu szklarni
Jak obliczyć ilość materiału
Obliczenia wykonuje się niezależnie na podstawie wymiarów konstrukcji.
Długość rur PCV biegnących do łuków szklarni można łatwo obliczyć na podstawie średnicy okręgu, który tworzą. Zazwyczaj jednak znana jest jedynie szerokość i wysokość szklarni. Dlatego wygodniej jest skorzystać z poniższego wzoru:
Gdzie:
L – długość rury użytej do wykonania łuku;
h – wysokość szklarni;
b jest szerokością szklarni.
Czyli jeśli szerokość szklarni wynosi 2,5 metra, a wysokość 1,2 metra, to według wzoru, do łuku należy przygotować odcinki rur PCV według:
(3,14x(1,2+2,5/2))/2=3,8465 m
Zaokrąglając, otrzymujemy, że odcinki łuków muszą mieć długość 3 metrów i 85 centymetrów.
Odległość między łukami wynosi 0,5 metra. Zatem, jeśli szklarnia ma 3 metry długości, potrzebne będą 3 x 2 + 1 = 7 elementów. Aby zapewnić sztywność konstrukcji, wierzchołki łuków można połączyć kawałkami rur PCV. Do szklarni 3-metrowej potrzebnych będzie 6 elementów o długości 0,5 metra każdy. W rzeczywistości elementy będą mniejsze, ponieważ należy uwzględnić grubość rur łukowych i rozmiar łączników, jeśli będą używane do mocowania.
Alternatywnie, można wziąć 3-metrowy kawałek rury PCV i przymocować go do łuków za pomocą śrub lub drutu przewleczonego przez wywiercony otwór w plastiku. W takim przypadku rura powinna przebiegać na całej długości pod łukami, aby nie przeszkadzała w montażu folii. Ten rodzaj mocowania jest łatwiejszy do wykonania samodzielnie.
Oprócz rur PCV, aby samodzielnie zbudować szklarnię, potrzebne będą deski lub drewno. Dwa kawałki o szerokości konstrukcji i dwa kolejne o długości.
W zależności od dokonanego wyboru, do mocowania potrzebne będą okucia, klej, śruby, gwoździe i drut.
Przezroczystą powłoką jest folia lub arkusz poliwęglanowy. Folia może być wykonana z PVC, polietylenu lub idealnie sprawdzi się gruby arkusz polipropylenowy.
Jeśli używasz folii, najlepiej wybrać folię wzmocnioną. Jest droższa niż zwykła folia polietylenowa, ale trwalsza i posłuży przez wiele sezonów.
Poliwęglan jest jeszcze lepszy – to trwały, przezroczysty materiał, który dobrze przepuszcza światło słoneczne i jest lekki. Będzie służył przez lata i można go łatwo przymocować do rur za pomocą śrub i podkładek. Zastosowanie poliwęglanu usztywnia konstrukcję kopuły, eliminując potrzebę stosowania poziomych rur łączących łuki, co upraszcza montaż.
Najlepiej wykonać konstrukcję na tyle długą, aby arkusze lub folia poliwęglanowa nie nakładały się na siebie. Długość materiału pokrycia oblicza się według tego samego wzoru, co długość rur PCV dla łuków, dodając 30 cm na zakładkę z każdej strony.
Niezbędne narzędzia
Do pracy potrzebne będą:
- młotek,
- śrubokręt lub wiertarka do pracy ze śrubami;
- narzędzia do cięcia rur PCV: nożyczki specjalne, piła ręczna do metalu, wyrzynarka elektryczna;
- Jeżeli do łączenia rur PCV stosuje się kształtki, potrzebna będzie lutownica do rur lub klej do tworzyw sztucznych.
Do wkręcania śrub najlepiej użyć wkrętarki elektrycznej. Lub sieciowej, jeśli taką posiadasz, i możesz podłączyć przedłużacz. Używanie wkrętarki jest bardzo niewygodne i czasochłonne. Wkrętarka akumulatorowa pozwala dokręcać śruby jedną ręką, a drugą przytrzymywać elementy konstrukcyjne. Pozwala to na samodzielną pracę.
Budowa szklarni – instrukcja krok po kroku:
Budowa takiego budynku nie jest sprawą skomplikowaną, składa się z kilku etapów.
Wykonanie drewnianego fundamentu
Pierwszym krokiem jest zbudowanie fundamentu. Składa się on z czterech desek. Wypoziomuj miejsce, w którym planujesz zainstalować urządzenie. Zaznacz miejsce kołkami i sznurkiem, zaznaczając narożniki.
Wykop płytkie rowy o głębokości 10-15 cm w miejscu montażu desek. Połącz je w narożnikach wkrętami. Najlepiej użyć drewna o grubości 2-4 cm, przy czym optymalna grubość to 4 cm. Aby przedłużyć żywotność drewna, zaimpregnuj je środkiem zapobiegającym gniciu. Następnie możesz dokładnie zabejcować deski olejem schnącym, farbą lub lakierem.
Fundament jest potrzebny przede wszystkim do bezpiecznego utrzymania rur na miejscu, stanowiąc ich podstawę. Ponadto konstrukcja charakteryzuje się znacznym nachyleniem. Silne wiatry mogą ją przewrócić. Aby temu zapobiec, wbija się w ziemię drewniane lub metalowe paliki, aby zabezpieczyć fundament.
Montaż rur PCV i sposoby ich łączenia
Końce mocuje się do płyt fundamentowych za pomocą metalowych zacisków i śrub.
W przypadku mini szklarni ten rodzaj podparcia rurowego jest wystarczający. Jednak nawet w przypadku średniej wielkości szklarni, łuki będą musiały być połączone poziomymi stężeniami.
Istnieje kilka możliwości łączenia łuków PVC:
1) Złączki mocowane są za pomocą lutownicy rurowej.
2) Okucia mocowane są za pomocą kleju.
3) Drut. W tym przypadku wierci się otwór w obu prętach, przepuszcza się przez niego kawałek wyżarzonego drutu stalowego, a końce są mocno skręcone. To połączenie jest niezawodne, nie wymaga umiejętności konstrukcyjnych i jest łatwe w naprawie. Zamiast drutu można użyć plastikowej opaski zaciskowej.
4) Połączenie śrubowe. Wierci się otwór przez pręty ułożone poprzecznie, wsuwa się w niego śrubę i zabezpiecza nakrętką. Podkładki są niezbędne.
Pierwsze dwie opcje tworzą trwałe połączenia. Natomiast połączenia śrubowe lub przewodowe umożliwiają demontaż konstrukcji. Tego typu konstrukcję można zdemontować w dowolnym momencie i przenieść w inne miejsce.
Tworzenie struktury
W przypadku rur PVC o średnicy 20-30 mm nie są wymagane żadne specjalne narzędzia do ich gięcia. Są one już wystarczająco elastyczne. Wystarczy przymocować jeden koniec do fundamentu, a następnie chwycić drugi koniec i delikatnie, bez szarpania, wcisnąć go na miejsce. Rura wygnie się automatycznie; ręka budowlańca z łatwością sobie z tym poradzi.
Rury PCV o większej średnicy należy wyginać za pomocą opalarki.
Nie trzeba w ogóle zginać pręta. W tym przypadku łuk składa się z prostych odcinków i ma kształt trójkąta, którego górny róg tworzy złączka.
Najprostsze projekty wymagają jedynie rur łukowych i folii. Końce łuków wbija się bezpośrednio w ziemię, a końce folii pokrywa się ziemią. Taką szklarnię na ogórki z rur PCV można zbudować w ciągu kilku godzin, ale wytrzyma ona tylko jeden sezon.
Przykrycie i utrwalenie folii
Przykrywając szklarnię, będziesz potrzebować kilku osób, które pomogą Ci ostrożnie wyprostować plandekę. Długość plandeki powinna być równa długości konstrukcji plus dwukrotność jej wysokości, z lekkim zakładem. Dzięki temu cała konstrukcja będzie pokryta, nie tylko boki, ale także końce.
Folię mocuje się do drewnianego podłoża za pomocą gwoździ lub wkrętów. W tym przypadku najpierw kładzie się listwę drewnianą, a następnie przybija do fundamentu.
Alternatywnie, końce folii można zabezpieczyć ziemią lub obciążnikiem zamiast przybijać gwoździami. W takim przypadku folia powinna mieć dodatkowe 30-40 cm luzu.
Folię do łuków najwygodniej przymocować za pomocą własnoręcznie wykonanych elementów z kawałków gumy lub węża PCV.
Myślałem, że to zapisałem albo skopiowałem i wkleiłem od kogoś innego, mówiąc, że średnica fundamentu drewnianego wynosi 20-40 cm. I po prostu zalać betonem, żeby zrobić bunkier.
Wkradła się literówka, a ty się jej trzymasz, komórki nerwowe się nie regenerują.