Özel bir ev için kanalizasyon sistemi şeması: Kendin yap, tasarım ve kanalizasyon sistemi türleri

Özel bir eve kanalizasyon sistemi kurmak için, 110 mm çapında bir boru kullanılarak merkezi bir yükseltici boru döşenmesi gereklidir. Gazların dışarı çıkabilmesi için, yükseltici borunun üst kısmı evin çatısının üzerine uzanacak şekilde konumlandırılır.

Bundan sonra, plana göre (aşağıya bakınızKanalizasyon işlerinde SNiP standartları kullanılmaktadır.

Özel bir evde rahat bir yaşam için insan atıklarının bertarafı şarttır. Bu nedenle, özel bir ev için kanalizasyon sistemi planı geliştirmek, drenaj sistemi kurulumunda özellikle önemli bir adımdır.

Kanalizasyon sistemi kurulumu için nereye başvurulmalı? Yakınlarda merkezi bir kanalizasyon sistemi bulunmalıdır. Bağlantı için aşağıdaki belgeler gereklidir:

• Bir harita şirketinden - arsa planı ve ev planı üzerinde, kanalizasyon borularının diyagramı;
• Kanalizasyon sistemi bakım organizasyonu – bağlantı için teknik koşullar;
• Tasarım uzmanı – durum planı ve teknik özelliklere dayalı olarak merkezi sisteme bağlantı projesi;
• Yeni hattın geçeceği altyapı hizmetlerinin (elektrik kabloları, doğalgaz boruları, karayolları vb.) ilgili birimlerinden izin alınması;
• Komşuların işin yapılmasını kabul ettiklerine dair imzaları.

Özel konutlar için kanalizasyon sistemlerinin türleri

Evinizde veya bahçenizde su olmazsa olmazdır; bu konuda tartışma yok. Ancak çok fazla su, az sudan daha zararlıdır. Aşırı sulanmış bir alan, susuz kalmış bir alandan bile daha işe yaramazdır. Bu nedenle, fazla nemi gidermek için özel sistemler geliştirilmiştir:

1. Nemle doymuş toprak katmanlarından sıvıyı toplamak ve uzaklaştırmak için tasarlanmış bir drenaj kanalizasyon sistemi.

2. Yağmur suyunu ve eriyen kar sularını toplayan, özel depolama tanklarına boşaltan ve daha sonra yağmur suyu tahliye kanallarına veya kurak dönemlerde kullanılmak üzere cihazlara yönlendiren bir yağmur suyu kanalizasyon sistemi.

3. Atık su arıtma sistemi, evsel atıkların ve insan atıklarının toplanması, arıtılması ve bertarafından sorumludur. Bu konu hakkında yazılan makaleyi okumanızı öneririz. Müstakil bir ev için atıksu pompası nasıl seçilir?.

Bu cihazların her biri belirli bir işlevi yerine getirir ve amacına uygun olarak kendine özgü tasarım farklılıklarına sahiptir.

Her sistemdeki atık suyun niteliği, belirtilen her cihaz türünden gelen sıvının ayrı ayrı toplanmasını ve kanalizasyona verilmesini gerektirir.

Eviniz için kanalizasyon sistemi şemasını kendiniz nasıl oluşturabilirsiniz?

Bu belge, grafiksel bir eylem planıdır. Kanalizasyon planı, eviniz için bir kanalizasyon sistemi kurmak için gereken malzemeleri doğru bir şekilde hesaplamanıza olanak tanır.

Kanalizasyon borusu döşeme - eğimler, bağlantılar, çap ve çok daha fazlası.

Drenaj planlarının hazırlanmasının temeli bir bina projesidirBu, tesisat armatürlerinin montaj yerlerini ve isimlerini açıkça gösterir ve bu da doğru malzeme seçimini mümkün kılar.

Bir evdeki kanalizasyon sisteminin bileşimini ve tasarımını etkileyen faktörler

Özel bir eve kanalizasyon sistemi kurulurken ana bileşenlerin boyutunu ve yerleşimini belirlemek için su tüketim oranını tespit etmek çok önemlidir. Hesaplamada ortalama tüketim verileri kullanılır.

Kabaca bir kılavuz olarak, kişi başı 100 litre standart olarak kabul edilebilir. Tasarım yapılırken, ana dış kanalizasyon sisteminin mülk sınırından 4 metreden ve herhangi bir konut binasından 10 metreden daha yakın olmamasına dair temel kurala uyulmalıdır.

Bu durumda, en yakın su alma noktasına (kuyu veya sondaj kuyusu) olan mesafe en az 35 metre olmalıdır.

Eğer komşularınız sizden şikayet ederse, denetim yetkilileri (sağlık ve epidemiyoloji servisi) mesafenin yukarıda belirtilen rakamdan az olmamasını talep edecektir!

Aşağıda bir proje örneği verilmiştir.

Planın hazırlanmasının amacı, drenaj sisteminin ana ekipmanlarının yerini belirlemek, kanalizasyon çıkışlarının kesitini saptamak ve yerçekimiyle çalışan bir drenaj ağının kurulumu için uygun bağlantı parçalarını seçmektir.

İç kanalizasyon sisteminin unsurları

Bunlar aşağıdaki detayları içermektedir;

1. Mutfak evyesinin sifonu ve tahliye borusu.
2. Banyo lavabosu için de aynı cihaz.
3. Küvetten gelen bir sifon ve tahliye borusu ile duş kabininden gelen bir sifonlu tahliye borusu da bulunmaktadır.
4. Tuvaletin içinde gider borusu ve bide sifonu bulunmaktadır. Tuvaleti atık su giderine bağlayan sifon ve dirsek de oradadır.

İki katlı bir evde, bu unsurlar her katta tekrarlanabilir, ancak bazıları hiç bulunmayabilir; bu durumda verilen liste buna göre ayarlanmalıdır.

Yukarıdaki tüm bileşenler yatay bir drenaj borusuna bağlıdır. Bu, yerçekimiyle çalışan bir drenaj sistemi olduğundan, drenaj borusu drenaja doğru 2-5 mm eğimle yerleştirilir ve drenaj sistemi yükseltici borusuna bağlanır.

Branş borusunun çapı, nominal çap dahilinde değişiklik gösterebilir. 32-50 milimetrePratikte, genellikle tek bir maksimum çap kullanmak tercih edilir; bu da bağlantı parçası seçimini kolaylaştırır. Aşağıdaki şemaya bakın.

Tesisat elemanlarının kullanımına ilişkin tüm veriler, malzeme ihtiyacının hesaplanmasının yapılması gereken bir aksiyometrik çizimde özetlenmiştir.

Kırsal bir evde kanalizasyon boruları döşenirken, tüm bağlantılar 135 derecelik bir açıyla yapılmalıdır ve bunun için uygun bağlantı parçaları mevcuttur.

Bir evin iç kanalizasyon sisteminin şemasını kendiniz nasıl çizebilirsiniz?

Bu grafik doküman, drenaj şeması da dahil olmak üzere binadaki tüm tesisatların gösterimini sağlar. Aşağıdaki faktörler dikkate alınmıştır:

1. Tüm sıhhi tesisat armatürleri, mutfak, banyo ve tuvalet gibi odaların ortak kullandığı bir duvar boyunca zemine monte edilir.

2. Mutfakta lavabo, bulaşık makinesi ve çamaşır makinesi bulunmaktadır.
3. Belirtilen üniteler, kanalizasyondan gelen ve kendine özgü kokuları olan havanın odaya girmesini engelleyen sifonlar aracılığıyla ortak bir drenaj borusuna bağlanır.
4. Tahliye borusu duvardaki bir delikten banyoya geçer ve burada şu tesisat armatürleri bağlanabilir: lavabo, küvet, çamaşır makinesi – her cihazın kendi sifonu vardır.

5. Duvardaki bir sonraki delik, bide ve tuvaletin yerleştirilebileceği tuvalete açılıyor.
6. Tüm bağlantılar, 135 derecelik T bağlantı parçaları kullanılarak 40-50 mm çapında bir branşman borusuna yapılır. Su geçirmez bir sızdırmazlık sağlamak için sızdırmazlık bileziği ile donatılmış soket bağlantıları gereklidir.

Atıksu toplama ve bertaraf sistemi basınçsızdır, bu nedenle drenaj ana hattı Uzunluğunun her metresi için 1-2 milimetre eğimle monte edilmiştir.Bu kurala çok titizlikle uyulmalıdır.

Eğim yetersizse, suyun tahliyesi zorlaşır veya imkansız hale gelir; çok dikse, tahliye hızlanır. Sonuç olarak, su tahliye olur ancak bazı kirleticiler boruda kalır ve gelecekte tıkanma potansiyeli yaratır.

Özel bir konuttaki iç kanalizasyon sisteminin ikinci önemli bileşeni, drenaj borusundan gelen atık suyu alan yükseltici borudur. Bu türden birden fazla çıkış olabilir.

Bu nedenle, yükseltici borunun çapı 100-150 milimetre arasında seçilir. Yükseltici boru, durumunu izlemek ve temizliğini sağlamak için bir kontrol portu ile donatılmalıdır.

Ancak işlevsel olarak, sistemin bu unsuru başka bir önemli görevi daha yerine getiriyor: uzantısı kanalizasyon sisteminde havalandırma sağlıyor. ve buna atık borusu deniyor..

Evin içindeki yükseltici borunun üst kısmına, atık borusunun tabanının bağlı olduğu yere başka bir kontrol kapağı daha monte edilmiştir. Bu kapak tavan ve çatı döşemelerinden dışarı çıkar. Hoş olmayan kanalizasyon kokularının güvenilir bir şekilde giderilmesi için üst ucun çatı sırtından en az yarım metre yukarıda olması gerekir.

Ayrıca, yükseltici boru tamamen atık suyla dolduğunda sifon kırılabilir.

Dolu yükseltici boruda bir vakum oluşur ve bu da su kapanlarındaki suyun yükseltici boruya çekilmesine neden olur. Koku içermeyen hava, boş su kapanlarından evin yaşam alanına girer. Sonuç ortadadır.

Bu hoş olmayan durum, sisteme hava girişini sağlayacak ve basıncı dengeleyecek bir havalandırma borusu takılarak tamamen çözülebilir.

Atıksu borusu, döküntü ve yaprakların tıkanmasını önlemek için bir kapakla korunmalıdır. Bu kapaklar genellikle, havalandırma için yukarı doğru hava akışı oluşturan bir yönlendirici olarak tasarlanır.

Dolayısıyla, yükseltici boru genel drenaj sisteminde çok önemli bir rol oynar ve kanalizasyon sistemi tasarlanırken tasarımının tüm özellikleri dikkate alınmalıdır.

İki katlı müstakil bir evin kanalizasyon sisteminin özellikleri

Bir kır evinin en üst katında da bir drenaj sistemi bulunur. Genellikle duş ve tuvalet olmak üzere daha az drenaj noktası vardır.

Maliyetten tasarruf etmek için, ikinci kattaki kanalizasyon sistemi, birinci kattaki aynı ağa paralel olarak kurulmuştur. Bu, sistemin tasarımını ve kurulumunu basitleştirir, çünkü ikinci bir dikey boru döşemeye gerek kalmaz; drenaj mevcut olana bağlanır.

Dış kanalizasyon sisteminin unsurları

Dış atık su arıtma ve bertaraf sistemi, atık suyu dezenfekte etmeyi amaçlayan bir dizi üniteden oluşmaktadır.

Başlıcaları şunlardır:

1. Filtre kuyuları veya septik tanklar. Filtre kuyuları, yapımı ve işletimi en basit olanlardır. Yere üç metreye kadar derinlikte bir çukurdan oluşurlar. Kesit alanı, şeklinden bağımsız olarak iki metreye kadar olabilir. Çukur duvarları beton veya tuğla ile güçlendirilmiştir. 40-60 milimetre açıklıklarla delikli veya tamamen dolu olabilirler. Kuyunun dibine 80 santimetreye kadar kalınlıkta bir filtre yerleştirilir.

Bu amaçla kül, çakıl ve kırık tuğla kullanılabilir. Kırık tuğla, yaklaşık 50 milimetre tane boyutuna sahip bir kırık tuğla tabakasının üzerine yerleştirilir. Çakıl filtresi için ise en az 15 milimetre tane boyutuna sahip malzeme kullanılır.

2. Septik tanklar. Tank, bir veya daha fazla bölme ile ayrılmıştır.

Boşaltılan sıvı ilk hazneyi doldurur. Sıvı jetinin düştüğü yere, çamur tabakasını aşındırmasını önlemek için koruyucu bir plaka takılmalıdır. Aerobik filtrenin temelini oluşturacak olan bakteri kültürü içeren bir kartuş hazneye yerleştirilmelidir.

İçerisinde, biyolojik madde kirleticileri ayrıştırır. Su, bölmenin üst kenarından taşarak ikinci odaya girer; burada bir havalandırıcı bulunur ve suya atomize edilmiş hava üflenir. Bu işlem, kirleticileri oksitler ve bu kez oksijen varlığında anaerobik bakteriler tarafından daha fazla işleme tabi tutar.

Septik tank kullanıldığında atık su arıtma oranı %75-90'a ulaşır; bu da tam dezenfeksiyon için ek arıtma işlemlerine ihtiyaç duyulduğunu gösterir.

3. Toprak alan filtrasyonu
4. Kanalizasyon tesisat projeleri, mevcut koşullara bağlı olarak bireysel olarak yürütülmektedir.

Bu yöntem, atık suyun topraktan geçerken son işlemden geçirilmesi için kullanılır. Septik tanktan çıkan sıvı, çakıl filtre ve çift katmanlı jeotekstil tabakasından geçerek drenaj sistemine girer.

Aynı zamanda tüm ince parçacıklar bunların içinde tutulur ve arıtma derecesi %98'e ulaşır.

Bu ek atık su arıtma yönteminin kullanımındaki bir sınırlama, toprak özellikleridir. Tarlalar, yoğun tınlı ve killi topraklar gibi düşük geçirgenliğe sahip topraklarda etkisizdir. Kumlu, çakıllı ve kumlu topraklar, yüksek kaliteli atık su filtrasyonuna olanak sağladığı için en uygun olanlardır.

5. Sızdırma cihazları. Sızdırma cihazları düşük geçirgenlikli topraklara monte edilir. Bunlar, yan ızgaraları olan, üstü kapalı ve altı açık, kutu şeklinde plastik cihazlardır. İşlem hacmine bağlı olarak, seri olarak üç veya dört cihaza kadar monte edilebilir.

Tanımlanan nesnelerin herhangi biri, birlikte veya alıcının seçtiği bir konfigürasyonda kullanılabilir. Nesneler, 100-150 milimetre çapında plastik borular kullanılarak bağlanır; daha büyük nesneler için daha nadir olarak 200 milimetre çapında borular kullanılır.

Ayrıca, her dış kanalizasyon tesisi bir havalandırma sistemi ile donatılmıştır; bina içinde ise bu amaçla atık su boruları kullanılmaktadır.

Septik tank kullanımı, yağış miktarının yetersiz olduğu bölgelerde en yaygın olanıdır ve arıtılmış sıvı aktif olarak evsel ihtiyaçlar için yeniden kullanılır.

Dış kanalizasyon tasarımı

Tek bir görevin bu iki bileşeni tamamen zıt işlevlere sahiptir. İç kanalizasyon sistemi atık suyu toplamak için tasarlanmışken, dış kanalizasyon sistemi ise dezenfekte etmek ve bertaraf etmek için tasarlanmıştır.

Bu nedenle, yapım kuralları iç gereksinimlerle yalnızca bir benzerlik göstermektedir: evin temelinden su deposuna doğru eğim, aynı nedenlerden dolayı (yukarıya bakınız) metre başına 1-2 milimetre olmalıdır.

Dış mekan kanalizasyon sistemlerinin gerçekleştirdiği görevler arasında atık suyun dezenfeksiyon için işlenmesi de yer almaktadır. Arıtıldıktan sonra toprağa deşarj edilen su, son arıtma işleminden sonra yer altı filtrasyonu yoluyla tüketiciye geri verildiği için kesinlikle güvenli olmalıdır.

Yapı dış ortama açık olduğundan, toprağın donma derinliği dikkate alınmalıdır. Boru bu seviyenin altında konumlandırılmalıdır.

Ancak bu koşul sağlansa bile, son zamanlarda kıskanılacak bir sıklıkla yaşanan aşırı iklim koşullarında kanalizasyon borusunun yalıtılması tavsiye edilir.

Boru hattının bütünlüğünü sağlamak için daha iyisi şudur: kanalizasyon borusuna bir ısıtma kablosu döşeyin.Sıcaklık kritik seviyeye düştüğünde otomatik modda çalışır.

Devre tasarımını etkileyen faktörler

Bunlar, belirli koşullardan kaynaklanan nesnel veya tasarımcının ilgili tutumundan kaynaklanan öznel olabilir.

Bunlardan ilki, daha önce de bahsettiğimiz toprağın donma derinliğidir; bu da kanalizasyon borusunun dış kısmının döşenme derinliğini etkiler.

Septik tanklarla arıtılan sıvıların filtrasyon yönteminin seçimini açıklayan nesnel nedenler de vardır. Geçirgenliği düşük kil topraklara kanalizasyon sistemleri kurulurken, sızma yöntemi mutlaka tercih edilir.

İlk faktör grubu, atık borusu için özel, kapalı bir şaftın bulunmamasını içerir. Bunun gerekliliğini zaten belirledik. Bu durumda, duvara monte edilen bir versiyon kullanılarak, duvardan bir çıkışla monte edilir ve braketler kullanılarak duvara sabitlenir.

Atıksu borusunun bu şekilde döşenmesi de istenmiyorsa, kanalizasyon giderindeki basıncı azaltmak için bir hava vanası kullanabilirsiniz.

Kanalizasyon tesislerinin türleri ve işleyişleri

Özel konutlardan çıkan atık suların dezenfekte edilmesi ve arıtılması için çeşitli yöntemler kullanılmaktadır:

1. Sıvı özel bir kapta toplanır. Atık suyun katı-sıvı fraksiyonlarına ayrılmasının birincil işlemi burada gerçekleşir. Kimyasal ve biyolojik maddeler, kütleyi sıvılaştırmak ve aktif bakterilerle kısmen sindirmek için kullanılır. Kültür, özel mağazalardan veya bir yapı marketinden satın alınabilir.

Verilen temizleme şeması endüstriyel koşullarda kullanılmaktadır, ancak işlemlerin çoğu bir şekilde ev tipi temizlik cihazlarında da gerçekleştirilmektedir.

YARDIMCI BİLGİLER!!! Atık suyun kimyasal ve bakteriyolojik arıtımı depolama tankında gerçekleşir. Daha ileri arıtma işlemi filtre kuyusunda yapılır. Bu durumda filtre, çakıl ve kumdan oluşur. İyi adsorban olan granüle cüruf ve kırılmış tuğla da iyi sonuçlar verir.

Kuyu gövdesi, çapı 2,5 metreye ve yüksekliği 2 metreye kadar olan beton bir halkadan yapılmıştır. Üst kısmına bir menhol yerleştirilmiş olup, sadece metal kapak yer seviyesinin üzerinde kalmıştır.

Halkanın etrafına filtreleme bileşiği dökülür. Gövdenin tuğla kullanılarak inşa edilmesi de yaygın bir uygulamadır.

Filtreleme cihazlarının bir diğer gelişimi ise, farklı amaçlar için tasarlanmış çok bölmeli septik tankların üretimidir.

Birinci tank, atık su toplama, fraksiyonlara birincil ayırma, kimyasal ve biyolojik arıtma ve havalandırma için kullanılır. Atık suyun ayrışma ürünlerini daha fazla oksitlemek için atomize hava ile arıtma işlemi uygulanır.

Bu amaçla, temizleme sistemine sürekli çalışma modunda çalışan bir kompresör entegre edilmiştir.

Arıtma tesisinin son bölümünde, atık suyun ilave arıtımının gerçekleştiği bir filtre kuyusu kurulmuştur.

Bağımsız bir arıtma sisteminin tasarımı farklılık gösterebilir, ancak çalışma prensibi aynı kalır. Modern septik tanklar, %98'e varan çok yüksek bir oran olan atık su arıtma oranına ulaşmaktadır.

Ancak en modern cihazlar bile periyodik olarak çamurdan arındırılmak ve temizlenmek zorundadır.

Tanka döşenecek boruların derinliği ve eğim açısı

Dış kanalizasyon sistemi bileşenlerinin monte edilmesi gereken derinlik, inşaat bölgesinin iklim koşullarına bağlıdır. Bir şey açık: Boru hattı için en tehlikeli risk, özellikle metalden yapılmışsa, donmadır.

Bu durum çoğu zaman sistemin tahrip olmasına yol açar. Ancak en sinir bozucu olanı, sıcak havalar geri dönene kadar kanalizasyon sistemini kullanmayı unutabilmenizdir. Sistem kazılarak yeniden kullanıma açıldıktan sonra ancak onarım ve restorasyon için para harcama zamanı gelecektir.

boru güzergahı ve montajı

Biriken deneyime dayanarak, kanalizasyon tesisatı sırasında iç ve dış boru hatlarının döşenmesi için özel kurallar geliştirilmiştir. Bunlar aşağıdaki gibidir:

1. Yerleşim yeri ve yöntemi, boru tipi ve diğer koşullar ne olursa olsun, boru döşenirken drenaja doğru bir eğim sağlanması şarttır. Her boru boyutu belirli bir eğim gerektirdiğinden, İnşaat Normları ve Yönetmelikleri (SNiP) gerekliliklerine uyulmalıdır. Eğim gerekliliklerine uyulmaması genellikle tıkanmalara yol açar.
2. Kanalizasyon hatları arasındaki mesafeler optimum uzunlukta olmalıdır; 4-5 metreyi aşarsa, bir kontrol deliği açılması gerekir. 10 metrelik bölümlere bir kontrol menholü yerleştirilmelidir.
3. Kırsal bir evde kanalizasyon sistemi döşenirken (yer altı tesisatı), kanalizasyon şebekesinin ayrı ayrı unsurları arasındaki mesafelerin korunması açısından SNiP 2.04.03-85 ve 2.04.01-85'in gerekliliklerine uyulması gerekmektedir.
4. Rusya'da boru hattının toprağın donma noktasının altına yerleştirilmesi önemli bir faktördür. Bunu sağlamak için hendeğin yeterince derin olması gerekir, ancak kurulum sırasında ısıtma kabloları kullanmak da dahil olmak üzere kanalizasyon sisteminin yalıtılması bir seçenektir.
5. Kanalizasyon boruları yalnızca kum yatağı üzerine döşenir ve üzeri kumla örtülür. Bu aşama, boruların bütünlüğü açısından hayati önem taşır.

Plastik borular kullanırken, kum tabakasını dikkatlice sıkıştırın. En iyi sonuçlar, örtüyü bolca sulayarak elde edilir. Bu, en iyi sıkıştırmayı sağlar, ardından toprakla doldurabilirsiniz.

Kanalizasyon borusu döşeme - eğimler, bağlantılar, çap ve çok daha fazlası.

Bir kır evine uygun şekilde kurulmuş, bağımsız bir kanalizasyon sistemi, doğru şekilde kurulup bakımı yapıldığı takdirde uzun süre dayanabilir.

Kanalizasyon borularının yalıtımı

Bu önlem, sert iklim koşullarına sahip bölgelerde altyapı hatları döşenirken kapsamlı kazı çalışmalarından kaçınmayı sağlar ve sığ boruları donmaya karşı korur. Bu amaçla çeşitli yalıtım malzemeleri kullanılır:

• cam yünü;
• mineral yünü;
• Genleştirilmiş polistiren ve daha birçokları.

Tam güvenlik için, sıcaklık kritik seviyeye düştüğünde devreye giren bir sensörlü ısıtma kablosu da takabilirsiniz. Bu yatırım, onarım ihtiyacını ve ilgili maliyetleri ortadan kaldıracaktır. Bu şekilde döşenen bir kanalizasyon hattının derin gömülmesine gerek yoktur.

İç mekan kanalizasyon sistemlerinde kullanılan yerçekimiyle çalışan kanalizasyon borularının eğimine ilişkin gereksinimleri daha önce ele almıştık. Bu gereksinimler dış mekan sistemleri için de geçerlidir: boru uzunluğunun her metresi için 1-2 milimetre.

Septik tank kapasitesi hesaplayıcısı

Septik tank, evsel atık suların gerekli hacimlerini alıp işleyebilen bir arıtma tesisidir. Her şeyden önce, hijyenik gerekliliklere uygun olarak, bir septik tankın en az üç günlük bir atık su arıtma/berraklaştırma döngüsünü kaldırabilecek kapasitede olması gerektiğini hatırlamak önemlidir.

Basitçe ifade etmek gerekirse, bir arıtma tesisinin odalarının minimum hacmi, özel bir evin tüm sakinlerinin üç günlük toplam su tüketimine karşılık gelir. Ailede bir artış, yani tüketici sayısında bir artış olması durumunda da belirli bir işletme rezervi bulunmalıdır.

Bir kişinin günlük gerçek su tüketimini belirlemek kolay bir iş değildir; SNiP'e göre bu rakam 200 litredir; ancak su kullanan çeşitli ev aletlerinin yaygın kullanımı nedeniyle bu rakam artık geçerliliğini yitirmiştir.

Örneğin, şuna inanılıyor:

• 7 dakika duş almak için 70 litre suya ihtiyaç duyulacaktır;
• Bideyi 5 dakika kullanarak - 40 litre;
• Tek bir banyo veya jakuzi seansı - yaklaşık 110 litre;
• Bulaşık makinesinin bir yıkama programı 15 litre su tüketir;
• Bir tuvalet sifonu 9 litreye kadar su tüketir.

Yukarıdakileri göz önünde bulundurarak, bu hesaplayıcı sizden bir kişinin günlük su tüketimini 260-370 litre aralığından seçmenizi ve hesaplama parametrelerine girmenizi ister; bu, önerilen ortalama aralıktır.

SNiP 2.04.03-85, atık su akış hızına bağlı olarak şunları ayırt eder:

• Tek hazneli tipler - günde 1 m³'e kadar atık su tüketimi için;
• iki odacıklı - günde 10 m³'e kadar;
• Üç bölmeli - günde 10 m³'ün üzerinde; bu nedenle, yukarıda ekli diyagram zorunlu değildir, sadece septik tank tasarımı için olası seçeneklerden birini göstermek amacıyla kullanılmıştır.

Küçük çiftliklerde, betonarme halkalar en sık beton anaerobik tank olarak kullanılır. Betonarme kanalizasyon sistemleri güvenilirlikleri ve neredeyse sınırsız hizmet ömürleriyle öne çıkar. Daha önce karşılaştıkları yetersiz su geçirmezlik sorunu, modern su yalıtım yöntemleriyle artık çözülmüştür. MDS 40-2.200, tank tabanlarının yüzeyden 3 metreden daha aşağıda olmamasını önerir; bu da tek bir septik tank bölümünde (bölmesinde) halka sayısını sınırlar.

Bir septik tankın aktif hacmi (Vak), kullanıcı başına günlük su tüketimi (Q litre), kullanıcı sayısı (K) ve atık su arıtma (çökeltme) gün sayısı (D) çarpımı olarak belirlenir: Vak = Q * K * D. SNiP 2.04.03-85'in tavsiyesine göre, yıllık sediment deşarjı ile minimum D değeri şöyledir: Atık su girişi 5 m³/gün'e kadar ise 3, giriş 5 m³/gün'den fazla ise 5. Ayrıca, tankın yılda iki kereden daha az temizlenmesi planlanıyorsa, sedimenti hesaba katmak için Vak %20 artırılmalıdır.

(Örneğin beton halkalardan yapılmış) odaların yüksekliği belirlenirken, MDS 40-2.200'ün 3.35. maddesine göre, sıvı seviyesinin üzerindeki hava hacminin yüksekliğinin 500 mm'den az olamayacağı da dikkate alınmalıdır.

Septik tankın kapasitesi, günlük atık su hacmini karşılayacak kadar yeterli olmalıdır. Arıtılan atık su miktarı doğrudan evde yaşayan kişi sayısına bağlıdır. Kabaca bir tahmin olarak, bir kişinin günde 200 litreye kadar atık su tükettiği söylenebilir.

Bu giderler oldukça geleneksel olup ev ve hijyen tüketimiyle ilgilidir. Dolayısıyla, dört kişilik bir aile günde yaklaşık bir metreküp sıvı tüketir.

Bu göstergeyi yerleşik çevrimiçi hesap makinesini kullanarak daha doğru bir şekilde belirleyebilirsiniz.

Septik tank ve fosseptik çukuru

Özel bir evde dış kanalizasyon borularının döşenmesi

Dış mekan kanalizasyon sistemindeki en önemli cihaz septik tank veya diğer atık su filtreleme cihazıdır. Beton veya tuğla bir yapının kurulumu özel bir husus gerektirmez.

Ancak, günümüzde yaygın olarak kullanılan yüksek hassasiyetli plastik cihazlar ek dikkat gerektirir. Mevsimsel olarak yeraltı suyu seviyesinin yüksek olduğu bölgelerde, tank yüzebilir.

Bu durumda, eğimler ihlal ediliyor.ve sistem çalışmayı durdurur. Bu gibi durumlarda beton ankraj plakası kullanılır. Bu plaka çukurun dibine yerleştirilir ve septik tank çelik bağlantılarla ona sabitlenir.

En uygun maliyetli çözüm, sızdırmaz bir atık su toplama tankı veya filtrasyon çukuru inşa etmektir. Bunun için gerekli boyutlarda bir çukur kazılması ve içine beton halkalardan veya tuğladan yapılmış bir tank yerleştirilmesi gerekir.

Bir filtrasyon cihazında, içeriğin bir kısmı geçirgen toprak yoluyla dışarı çıkar. Bu, tankın içeriğinin boşaltılması arasındaki aralıkların kısalmasına olanak tanır ve bu makale, bunun ne sıklıkla yapılması gerektiğini açıklamaktadır. Atıksu pompalaması ve yöntemleri, Doğru şekilde nasıl yapılır?

Kapalı fosseptik çukurları, boşaltma işlemleri arasında içeriklerini muhafaza eder. Büyük aileler, her bireyin günde yaklaşık 100 litre atık su üretmesi nedeniyle sık sık boşaltma işlemine ihtiyaç duyar.

Foseptik çukuru, atık su kamyonunun kolayca ulaşabileceği bir yerde, alan sınırından en fazla 6 metre uzaklıkta bulunmaktadır.

Foseptik çukurlarının tehlikesi, yetersiz atık su arıtımından kaynaklanmaktadır. Kapalı foseptik çukurları bu sorunu hiç çözmezken, filtreli foseptik çukurları yaklaşık %75'lik bir arıtma oranı elde eder ki bu açıkça yetersizdir ve toprakta kirleticilerin kademeli olarak birikmesine yol açar.

Yeraltı suyu derinliğinin 2,5 metreden az olması durumunda fosseptik çukuru inşa edilmesi kesinlikle yasaktır.

Filtre kuyuları

Özel bir eve kanalizasyon sistemi kurmanın başka yolları da vardır. Örneğin, dış kısım filtre kuyuları şeklinde inşa edilebilir. Bu, yüksek geçirgenliğe sahip kireçli veya kumlu topraklarda mümkündür.

Bu durumda filtrenin bileşimi homojen değildir:

• Alt kısma yarım metre kalınlığa kadar yüksek fırın cürufu tabakası dökülür;
• Ardından yaklaşık 15 milimetre büyüklüğünde bir çakıl tabakası gelir;
• En üst katman, güçlü adsorban özelliklere sahip kırık tuğlalardan yapılmalıdır.

Bu tür bir filtrenin üst katmanlarında büyük süzüntü bileşenleri çökelir, ardından daha küçük olanlar gelir. Biyolojik atık su arıtımı kullanıldığında filtrasyon kuyuları etkilidir. Atık suda bulunan organik maddeyi işleyebilen aerobik bakteriler, filtre içinde kademeli olarak gelişir.

Süzülmüş sıvının drenaj kanalları aracılığıyla yakındaki bir su kaynağına boşaltılması mümkündür ve sıklıkla kullanılır. Drenaj kanallarındaki atık su, çakıl ve kum filtresinden geçirilerek ek bir arıtma işlemine tabi tutulur.

Bir filtre kuyusundaki arıtma derecesi, toprağın geçirgenlik özelliklerine bağlı olarak %90-95'e ulaşabilir.

Kanalizasyon drenaj kuyusunun inşası

Genel olarak, filtre kuyusu, lağım çukuru ile septik tank arasında geçiş aşamasıdır. Havalandırma ünitesi bulunan başka bir bölme eklenerek, tam teşekküllü bir septik tank oluşturulabilir. Atomize edilmiş hava, atık sudaki biyokütleyi aktif olarak oksitleyerek, bu durumda anaerobik bakterilerden oluşan başka bir bakterisidal çamur tabakası oluşturur.

Bir evin kanalizasyon sistemi için filtre yapılarının hacminin hesaplanması

Bir binanın sakinleri, çevrelerinin sağlığına ilişkin sorumluluklarının farkında olmalıdır. Bu büyük ölçüde yeraltı suyunun saflığına bağlıdır. Bu nedenle, su tüketimi ve su arıtımını düzenleyen bir dizi belge geliştirilmiştir:

• Yapı yönetmelikleri ve kuralları 2.04.03.85, özel konutlarda dış kanalizasyon sistemlerinin kurulumunu ve küçük koruma yapıları için hijyenik koruma bölgelerinin düzenlenmesini düzenlemektedir;
• SNiP 2.04.01.85, iç şebekeler ve su temin sistemleri için atık su hacminin belirlenmesi açısından;
• Özel konut inşaatlarında atık su hacminin hesaplanmasına yönelik hesaplamaları içeren, mühendislik destek sistemlerinin tasarımı prosedürüne ilişkin bir kılavuz olan MDS 40.2.200.

Bir evin fosseptik tankı hacminin hesaplanması. Müstakil evler için fosseptik tankı boyutları.

Septik tank hacmi hesaplamaları hem tek hazneli hem de çok hazneli tasarımlar için yapılabilir. Günlük yaklaşık bir metreküp tüketim oranıyla, septik tankın içeriğini tamamen kaplamak için tek bir hazne yeterlidir.

Daha büyük hacimli atık sular için, iki veya daha fazla tankın seri olarak kurulması gerekir. İki veya daha fazla bölmeli septik tanklar eşit olarak bölünmüştür, ancak ilk bölmenin hacmin %75'ine kadarını kapladığı üniteler de mümkündür. Önemli: Sağlık yönetmelikleri fosseptik çukurlarının kullanımını yasaklamaktadır!

Bir kır evi için fosseptik tankı tasarımı geliştirilirken en önemli faktör, aşağıdaki algoritma kullanılarak hesaplanabilen çalışma hacmidir:

• Gelen atık suyun günlük hacminin, anaerobik işleme süresiyle (gün cinsinden) çarpılmasıyla elde edilir;
• septik tankın tüm bölmelerindeki toplam sıvı miktarı olarak;
• Kabın tabanından musluk borusunun alt kenarına kadar olan mesafe dikkate alınır;
• Tankın derinliğinin %20'sine kadar çıkabilen tortu tabakasının yüksekliği, hacimden çıkarılmalıdır. Temizlik yönetmeliklere uygun olarak yılda 2 kez yapılıyorsa, bu gösterge göz ardı edilebilir.

Topraktan süzülerek son arıtmayı da içeren kendi su arıtma sisteminizin maliyetini hesaplarken, bunun günlük 3-5 metreküp sıvı tüketimiyle gerçekçi bir rakam olduğunu hatırlamak önemlidir.

Eğer değer daha yüksekse, SBR reaktörleri kullanılması veya havalandırma kullanımını da dışlamadan, hem anaerobik hem de aerobik bakterilerle arıtmayı içeren kombine bir tasarım uygulanması gereklidir.

Atıksu arıtımında biyokimyasal maddelerin kullanımı, atıksu arıtma derecesini artırır ve işleme sürecini onlarca kat hızlandırır.

Biyokimyasal atık su arıtma yöntemi, %98'e varan oranda arıtma sağlayarak bahçe sulaması ve verim artışı için uygun hale getirir. Elde edilen çamur ise toprak gübresi olarak kullanılabilir.

Kanalizasyon boru hattı tasarımının prensipleri

Drenaj sistemleri ile diğer boru hatları arasındaki temel farklar aşağıdaki özelliklerde yatmaktadır:

1. Atmosfer basıncı altında yerçekimi akışı. Sıvı, önceden belirlenmiş bir eğimde yerçekiminin etkisi altında haddelenmiş boru ürünlerinden akar.
2. Akış hızı, boru hattının çıkışa doğru eğimiyle belirlenir. Bu değer, metre başına kesinlikle 1-2 milimetre aralığında olmalıdır. Bunun nedenleri yukarıda zaten tartışılmıştır.
3. Sızdırmazlık. Yerçekimiyle çalışan bir boru hattında bu, elemanların kauçuk bir conta ile sızdırmazlık sağlayacak şekilde soket-soket bağlantısı ile sağlanır.

Kanalizasyon sistemi döşenirken, boruları ortak eksene açılı olarak bağlamayın. Aksi takdirde, borunun duvarı ile conta arasında bir boşluk oluşacak ve taşınan sıvının sızmasına neden olacaktır.

Eviniz için hangi boru ürünlerini seçmelisiniz?

Atıksu bertaraf sistemlerinde çeşitli malzemelerden yapılmış boru hatları kullanılmaktadır:

1. Seramik. Bu malzeme çok dayanıklıdır ve agresif ortamlara karşı dirençlidir. Dezavantajları arasında karmaşık kurulum ve zor lojistik yer almaktadır.

2. Uzun yıllardır dökme demir kanalizasyon boruları pazar lideri konumundadır. Bu malzeme bu uygulama için neredeyse idealdir. Çoğu ortamda korozyona dayanıklıdır ve nispeten yüksek mukavemet özelliklerine sahiptir. Soket bağlantısının hassasiyeti döküm işlemiyle sağlanır. Ayrıca, dökme demir boruların kullanımı, bağlantının sızdırmazlığını artırmak için montaj sırasında dolgu macunu kullanımına olanak tanır.

Dökme demir boru hatlarının montajını kolaylaştırmak için çok çeşitli bağlantı parçaları üretilmektedir.

3. Asbest borular. Asbest boruların bazı olumlu özellikleri, en büyük dezavantajlarını telafi etmiyor: bu malzemelerin konut inşaatında kullanımı yasaktır.
4. Plastik kanalizasyon boruları günümüzde neredeyse tüm diğer türlerin yerini almıştır. Teslimat ve boşaltma kolaylığı, montaj kolaylığı ve dayanıklılıkları, onları kendin yap kanalizasyon borusu kurulumları için birincil tercih haline getirmiştir. Boruların montajında ​​kullanılan temel yöntem soket tipi bağlantıdır. İç mekan sistemleri için temel boyutlar şöyledir:
   • Su tesisatı armatürlerinden çıkan dallar için – çapları 40 veya 50 milimetre olan borular;
   • Yükseltici ve atık su boruları için – 100 veya 110 mm ebatlarında;
   • Evden septik tanka giden drenaj borusu için 100, 110 veya 150.

Evden su deposuna boru hattı döşenmesi

Atıksu tankı, kanalizasyon sisteminde sızıntının meydana gelebileceği ilk risk noktasını temsil eder. Böyle bir durumda, tankın içindeki atık suların bir kısmı çevreye sızarak, çevredeki alanı ve içme suyu kaynaklarını kirletebilir.

Özel bir konuttaki kanalizasyon sistemi. Kanalizasyon borusu çıkış seçeneği.

Bu nedenle, su deposunun konut binasından en az 10 metre uzakta kurulmasını gerektiren bir kural oluşturulmuştur. Bununla birlikte, bazı kaynaklar minimum 5 metrelik bir mesafe belirtmektedir.

Bunun rastgele bir tutarsızlık olduğunu anlamak önemlidir, ancak ilk kurulum seçeneğine bağlı kalmak en iyisidir. Bu durumda, bir talepte bulunmak mümkün olmayacaktır. Bununla birlikte, kesin olarak söylemek gerekirse, tankın doğru kurulumu, sahadaki toprağın geçirgenliğine ve filtrasyon kapasitesine bağlıdır.

Yukarıda belirtilen parametreler dahilinde eğimi korumak zorunludur.

Bir kanalizasyon tahliye borusu döşemek için, toprağın donma seviyesine göre belirlenen gerekli derinliğe kadar bir hendek kazılmalıdır. Bu gereksinimi karşılamak için gereken iş gücünü de göz önünde bulundurun, çünkü drenaj tabakasının kalınlığı da dikkate alınmalıdır. Moskova bölgesinde toprak 1,8 metre derinliğe kadar donarsa, hendek derinliği 2,2 metreden fazla olacaktır. Bu nedenle, birçok kişi boruları koruyucu bir kılıf ve ısıtma kablosuyla yalıtarak sığ hendekler kazmayı tercih eder.

İşlerin gerçekleştirilme sırası aşağıdaki gibidir:

1. Rota, kazıklar veya iplerle işaretlenmiştir.
2. Toprağın yaklaşık 60 santimetre bağlantı derinliğine kadar kazılması.
3. Drenaj dolgu malzemesi - tabana yaklaşık 20 santimetre çakıl ve 10 santimetre kum.
4. Tahliye borusunu suyla doldurarak kapatmak.
5. Eğim, bir ip ve su terazisi kullanılarak işaretlenir. Binanın çıkışındaki üst uç, 10 metre mesafedeki karşı uçtan 20 santimetre daha yüksek olmalıdır.
6. Borular, döşeme düzenine göre bölüm bölüm ve belirli bir derinlikte döşenir; konumları ise altlarına yerleştirilen tuğlalar ve kum dolgu malzemesi ile düzenlenir.
7. Isıtma kablosu takıldı ve bantla sabitlendi.
8. Montaj işlemi sırasında borunun üzerine ısı yalıtımlı bir kılıf yerleştirilir.
9. Kablo ve izolasyon malzemesi bulunan boru önce kumla, ardından önceden çıkarılan toprakla doldurulur.

Dış mekan drenaj sistemlerinde plastik boruların kullanılması, mevsimsel zemin hareketlerine dayanacak kadar esnek oldukları için sistemin bütünlüğünü sağlayacaktır. Evinize bu malzemeden bir kanalizasyon sistemi kurmak, sistemin 50 yıla kadar işlevselliğini garanti eder.

Kendin yap kurulum maliyeti

Uzmanlardan yardım almak oldukça pahalı. Ancak kanalizasyon sistemi yerleşim şemasını kullanarak kurulum sürecini analiz ederseniz, kendi başınıza yapamayacağınız hiçbir şeyin olmadığını anlarsınız.

Özel bir evde kanalizasyon sisteminin yalıtımı. Özel bir evde kendin yap kanalizasyon sistemi. Vakum vanaları.

Malzeme maliyeti, detaylı tasarım tamamlandıktan sonra, tasarım aşamasında hesaplanabilir. Toplam maliyet, kurulum sahasına teslimat da dahil olmak üzere lojistiğe bağlıdır.

Verimliliği nasıl artırabiliriz?

Drenaj sisteminin kesintisiz çalışması öncelikle yüksek kaliteli kurulumla sağlanır.

Kanalizasyon borusu döşeme, eğimler ve kıvrımlar, kendin yap kanalizasyon sistemi

Kullanıcıya verebileceğim tek tavsiye, kanalizasyon sistemine ek olarak lavabonun altına bir atık öğütücü takmasıdır. Bunu doğru bir şekilde yapmak kolaydır. Bu, sistemi tıkanmaya karşı önemli ölçüde koruyacaktır.