Yerden ısıtma için boruları kendiniz nasıl döşersiniz?

Yerden ısıtma borularının kendin yap (DIY) kurulumu giderek daha popüler hale geliyor. Bu tip ısıtma sistemi hem ek hem de ana ısıtma sistemi olarak kullanılabilir.

Bir ısıtma sistemini doğru şekilde kurmak için, sistemin özelliklerini bilmeniz gerekir.

Ayrıca okuyun: adım adım kurulum talimatları Kendin yap yerden ısıtmalı zeminler Kurulum videoları ve fotoğraflarıyla birlikte. Bu makale, su yalıtımı, izolasyon montajı, devre bağlantısı ve doldurulması, ikaz lambalarının montajı ve daha fazlasını kapsayacaktır.

Boru büküm malzemesi olarak en iyi malzeme hangisidir?

Suyla ısıtılan zeminlerin döşenmesinde aşağıdaki malzemelerden yapılmış ürünler kullanılabilir:

• bakır;
• çapraz bağlı veya doğrusal polietilen;
• alüminyum ve polietilen veya polipropilen kombinasyonları;
• Polietilen ve poliviniletilen (fiberglas) kompoziti.

Bakır borular en iyi performansı sunar. En yüksek termal verimliliğe sahiptir, son derece dayanıklıdır ve korozyona karşı dirençlidir. Bununla birlikte, bakır ürünler pahalıdır ve kurulum için ek ekipman gerektirir. Ayrıca, böyle bir sistemin alkalilerden korunması gerekir.

Yerden ısıtmalı zemin döşemesi için en iyi seçenek polietilen ürünleri tercih etmektir. Bunlar çapraz bağlı (PE-X) veya doğrusal (PE-RT) olabilir.

Ürünlerin avantajları:

1. Yüksek ısı iletkenliği.
2. Uzun süreli aşınma direnci.
3. Artan esneklik.
4. İç duvarlar pürüzsüz olduğundan, tortu birikmesi çok yavaş gerçekleşir.
5. Bu malzeme korozyona uğramaz.
6. Soğutma sıvısının tekrar tekrar donmasına dayanıklıdır.
7. Bu tür ağ elemanlarının kendi kendine kurulumu basittir, çünkü doğru kurulumları özel alet ve cihazların kullanımını gerektirmez.

PE-XA en güvenilir olanıdır. Bu malzemenin çapraz bağlanma yoğunluğu en yüksektir (%85). Bu da ona belirgin bir "hafıza" etkisi kazandırır. Başka bir deyişle, Isıl genleşme sonrasında, ağ elemanları her zaman orijinal durumlarına geri döner.Bu sayede, şapın içine kolayca gömülebilen kayar halkalı eksenel bağlantı elemanlarının kullanılması mümkün olur.

PE-RT alternatifleri "hafıza" fenomenini göstermez. Bu nedenle, bunlarla yalnızca geçmeli bağlantılar kullanılır. Duvarla kapatılamazlar. Ancak, sistem devreleri sürekli bölümler halinde döşendiğinde, tüm bağlantılar yalnızca dağıtım manifoldunda yapılır. Bu durumda, PE-RT kullanımı haklıdır.

Üreticiler ayrıca kompozit malzemelerden yerden ısıtma boruları da üretmektedir. Bu durumda, üst ve alt katmanlar polietilenden yapılır ve aralarına alüminyum folyo (PE-X-Al-PE-X veya PE-RT-Al-PE-RT) yapıştırılır. Metal, yerden ısıtma elemanlarını güçlendirir ve oksijen bariyeri görevi görür.

Alüminyum-plastiklerin dezavantajlarından biri heterojen yapısıdır. Metal ve polimer arasındaki farklı termal genleşme oranları, malzemenin katmanlarına ayrılmasına yol açabilir.

Bu nedenle, en iyi seçenek poliviniletilen (EVOH) ile güçlendirilmiş polietilen ürünler olacaktır. Bu, boru duvarlarından su soğutucusuna oksijen girişini önemli ölçüde azaltır. Bu güçlendirme, üst katman olarak veya polietilen katmanları arasına yerleştirilebilir. İkinci seçenek tercih edilir.

Suyla ısıtılan zeminler, aşağıdaki boyutlardaki borular kullanılarak döşenebilir:

• 16×2;
• 17×2;
• 20×2 mm.

Bir sistemin montajı için gerekli elemanların uzunlukları nasıl hesaplanır?

Kurulumdan önce, su bazlı yerden ısıtma sisteminin hesaplanması gereklidir. Bu amaçla, su devrelerini içeren bir sistem şeması oluşturulur. Hesaplama sırasında dikkate alınması gerekenler:

1. Mobilya, zemin döşemesi ve ev aletlerinin yerleştirileceği alanlara boru döşenmesine gerek yoktur.

16 mm çapındaki devrelerin uzunluğu 100 metreyi geçmemelidir. Yerden ısıtma sistemleri için 20 mm çapındaki boruların uzunluğu ise 120 metreyi geçmemelidir. Aksi takdirde, ısıtma şebekesindeki basınç düşük olacaktır. Bu nedenle, her bir devre en fazla 15 m²'lik bir alana yerleştirilmelidir.

2. Uzunlukları arasındaki fark 15 metreyi geçmemelidir. Başka bir deyişle, yaklaşık olarak aynı uzunlukta olmaları gerekir. Büyük bir oda, birkaç ısıtma koluna bölünmelidir.
3. Etkin ısı yalıtımı kullanılması koşuluyla, yerden ısıtma boruları için en uygun aralık 15 cm'dir. Sık sık -20ºC veya daha düşük don olaylarının yaşandığı sert iklimlerde, dış duvarlara yakın yerlerdeki dönüşler arasındaki aralık 10 cm'ye düşürülür.
4. Borular arasında 15 cm aralık bırakıldığında, 1 m² zemin alanı için yaklaşık 6,7 m boru tüketimi gerekir. 10 cm aralık bırakıldığında ise gerekli boru tüketimi 10 m'dir.

Su bazlı yerden ısıtma sistemi kurulum şemaları

Yerden ısıtma borularının döşenmesi "yılan", "salyangoz" veya bunların bir kombinasyonu şeklinde yapılabilir.

Su devresinin kıvrımlı şekilde döşenmesi en basit yöntemdir. Bu işlem, döngüler kullanılarak yapılır. Bu döşeme şeması, farklı sıcaklık ayarlarının planlandığı fonksiyonel bölgelere ayrılmış bir oda için idealdir.

Odanın çevresine ilk devre kurulduğunda ve içine tek bir serpantin yerleştirildiğinde, sıcak su alanın yarısını yeterince ısıtacaktır. Odanın diğer yarısı ise soğutulmuş sıvı ile dolaştırılarak serin tutulacaktır.

Bu tasarımın bir başka varyasyonu da çift serpantin tasarımıdır. Bu tasarımda, su giriş ve çıkış hatları oda boyunca yan yana uzanır.

Bu tasarımın üçüncü varyasyonu ise köşe serpantin desenidir. İki duvarı dış cepheye bakan köşe odalarda kullanılır.

Yılanın kıvrımları düzgün bir şekilde yerleştirilebilir. Ancak bu durumda su halkalarının kıvrımları oldukça eğri olacaktır.

Bu şemanın avantajı, yerden ısıtma borularının kıvrımlı düzeninin basit olmasıdır. Planlaması ve kurulumu kolaydır.

Dezavantajları:

• Bir odadaki sıcaklık farkı;
• Boru hattındaki kıvrımlar aşırı derecede keskin olup, küçük bir eğimle döşendiğinde bükülmelere yol açabilir.

Salyangoz tipi yerden ısıtma sistemine ayrıca "kabuk" veya "spiral" sistem de denir. Bu tasarımda, besleme ve dönüş hatları odanın her yerine yerleştirilir ve birbirine paralel, spiral şeklinde uzanır. Kurulum, çevre duvarlarından odanın merkezine doğru ilerler.

Odanın merkezindeki besleme hattı bir döngüyle sonlanır. Buna paralel olarak bir dönüş hattı döşenir ve odanın merkezinden çevresi boyunca dağıtım ünitesine kadar uzanır. Odanın soğuk bir dış duvarı varsa, bu duvar boyunca çift hat döşenebilir. Salyangoz (tasarım özellikleri, avantajları ve dezavantajları).

Yerden ısıtma borularının salyangoz şeklinde döşenmesinin aşağıdaki avantajları vardır:

1. Oda eşit şekilde ısıtılıyor.
2. Sistemdeki hidrolik direnç düşüktür.
3. Bir kılıf takmak, bir yılan takmaktan daha az malzeme gerektirir.
4. Virajların kıvrımları yumuşak olduğundan, virajlar arasındaki mesafe daha kısa tutulabiliyor.

Salyangoz sisteminin dezavantajı, karmaşık planlama ve yoğun emek gerektiren kurulumudur.

Tüm odalar dikdörtgen şeklinde değildir ve bir odanın iki dış soğuk duvarı da olabilir. Bunları sıcak tutmak için, kendin yap kontur montajının bir kombinasyonunu kullanabilirsiniz.

Isı kazanımını en üst düzeye çıkarmak için, besleme borusu halkaları dış duvarlar boyunca yerleştirilir. Bunları birbirlerine neredeyse 90º açıyla monte etmek en iyisidir.

Yerden ısıtma sistemlerinin kurulum yöntemleri

Yerden ısıtma borularının döşenme yöntemleri beton ve kaplama olmak üzere ikiye ayrılır.

Birinci durumda, ısıtma ağı şap tabakasıyla kapatılmıştır.Bu yöntem önemli miktarda emek ve zaman gerektirir. Kuruma süresi beton yüzeyinin kalınlığına bağlıdır. Beton tamamen kuruduktan sonra (yaklaşık 28 gün) ancak zemin kaplaması döşenebilir.

Kaplama yöntemi, hazır malzemeler kullanır. Islak işlem gerektirmediği için yerden ısıtma sisteminin kurulumu hızlı ve kolaydır. Ancak, gerekli malzemeler pahalı olduğu için sistemin kurulum maliyeti artar. Kaplama yönteminde temel olarak şunlar kullanılır:

• polistiren izolasyon;
• Ahşap modüler veya çıtalı paneller.

Profil ısı yalıtım matlarına kontur montajı

Yerden ısıtma sistemi kurulumu için bu seçenek en kolay olanıdır. Su bazlı zemin için taban olarak polistiren izolasyon levhaları kullanılır. 30x100x3 cm boyutlarında monte edilen bu levhalar, oluklar ve alçak direklerle donatılmıştır. Yerden ısıtma boruları bu direklere elle takılır ve son zemin kaplaması bunların üzerine serilir.

Bu yöntem beton şap kullanımını gerektirmez. Son kat kaplama yapıldığında... yer karoları kullanılır Eğer linolyum kullanıyorsanız, öncelikle tabana alçı elyaf levhalar döşemeniz gerekecek. Levhaların kalınlığı en az 2 cm olmalıdır.

Modüler ve çıtalı tipte yerden ısıtma sistemleri

Bu tür sistemler çoğunlukla ahşap evlerde kullanılır. Borular alt döşemeye veya kirişlere döşenir.

Modüler sistemde boru montajı için önceden üretilmiş yonga levha paneller kullanılır. Bu paneller 2,2 cm kalınlığındadır. Modüllerde alüminyum montaj plakaları ve borular için kanallar bulunur. Bu montaj yöntemiyle yalıtım, ahşap zeminin içine yerleştirilir.

Şeritler 2 cm aralıklarla yerleştirilir. Borular arasındaki mesafeye bağlı olarak, 15-30 cm uzunluğunda ve genişliğinde şeritler kullanılır:

• 13;
• 18;
• 28 cm.

Isı kaybını önlemek için plakalar boru kelepçeleriyle donatılmıştır. Son döşeme kaplaması ise Linolyum (hangi linolyumun ve hangi yerden ısıtmalı döşemenin en iyi olduğunu ve nasıl monte edileceğine dair talimatları inceleyin) Boruların üzerine tek kat alçı elyaf levha döşenmelidir. Son kaplama laminat veya parke ise, bu işlem atlanabilir.
Çıtalı güverte sistemleri, modüler versiyonla neredeyse aynıdır. Farkı, paneller yerine 2,8 cm genişliğinde başlayan tahtalar kullanmasıdır.
Modüllerdeki çıtalar arasındaki mesafe en az 2 cm olmalıdır. Çıta sistemi sadece kirişlerin üzerine, 40-60 cm aralıklarla yerleştirilir. Bu durumda ısı yalıtımı olarak genleştirilmiş polistiren veya mineral yünü kullanılır.

Beton şap içine boru döşeme sırası

Emek yoğun bir işlem olmasına rağmen, beton şaplara ısıtma şebekesi döşenmesi şu anda en yaygın yöntemdir. Teknoloji şu şekildedir:

1. Öncelikle zemin hazırlanır. Zemin altı molozlardan temizlenir; tümsekler veya çıkıntılar darbeli matkapla giderilir.
2. Ardından odanın zeminine su yalıtım malzemesi döşenir.
3. Bundan sonra üzerine ısı yalıtımı uygulanır.
4. Ayrıca, kurulum kuralları, önceden hesaplanmış bölümler arasına ve oda duvarlarının çevresi boyunca bir dengeleme (sönümleme) bandı takılmasını gerektirmektedir.
5. Takviye filesi monte ediliyor.
6. Yerden ısıtma boruları seçilen plana göre döşenir. Borular, demir donatı çubuklarına elle, zımba telleri kullanılarak tutturulur.
7. Sistemin test edilmesi için içine su doldurulur ve basınç testi yapılır.
8. Ardından yönlendirme işaretleri yerleştirilir.
9. Son olarak, çimento-kum şapı dökülür.

Gerektiğinde ne yapılması gerektiğini öğrenin. ısıtma borularını birbirine bağlayın.

Takviye ağı ile veya takviye ağı olmadan sıcak su zemin döşemesi kurulumu

Beton şap ile ısıtmalı zemin döşemesi için iki seçenek vardır: takviye ve sabitleme filesi kullanımıyla ve file kullanılmadan.

1. Eğer yalıtım malzemesi olarak konturlara uygun oluklu polistiren köpük paspaslar kullanılırsa, fileye gerek kalmaz. Yerden ısıtma sistemi kurulduktan hemen sonra beton dökülebilir.
2. Geleneksel yalıtım malzemesi kullanılırken, konturları güçlendirmek ve sabitlemek için ince bir metal veya polimer ağ kullanılmalıdır. Bu ağ, yalıtım malzemesinin biraz üzerinde yükseltilmelidir.

En uygun adımı seçmek

Montaj sırasında borular arasındaki mesafe, oda tipine bağlıdır (boru hatları arasındaki mesafenin ne olması gerektiğini öğrenin).Bundan kaynaklanan ısı kaybı ve hesaplanan ısıtma yükü. Tipik olarak, adım 10 ile 30 cm arasındadır. Değişken veya sabit olabilir:

1. Isıtma yükü metrekare başına 50 W'tan az ise, devreler 20-30 cm'lik sabit bir adımla elle döşenir.
2. Yüksek ısıtma yükleri için (metrekare başına 80 W veya daha fazla), sargılar arasındaki önerilen mesafe 15 cm'dir.
3. Diğer durumlarda ise değişken bir aralık kullanılır. Örneğin, ısı kaybının en fazla olduğu dış duvarlar boyunca, ağ halkaları arasındaki mesafe minimumda (10 cm) tutulur. Odanın iç kısımlarında ise ağ halkaları arasındaki mesafe artırılır (20 cm).

Isıtma tasarımı sırasında en küçük adım aralığına sahip dönüş sayısı hesaplanır. Çok büyük alanlarda genellikle 25-30 mm'lik bir adım aralığı kullanılır. Bu alanlara soğutucu akışkan sağlamak için 20 mm çapında devreler kullanılır.

Beton zemine ısıtma sistemi kurulumunun önemli incelikleri

Su ısıtma şebekesinin betona düzgün bir şekilde yerleştirilmesi gerekmektedir. Bu nedenle, çeşitli incelikler dikkate alınmalıdır.

Sistemi birinci ve bodrum katlara kurmadan önce, zeminlerin su geçirmez hale getirilmesi şarttır. Bu, odayı zeminden kılcal nem emiliminden koruyacaktır. Sonraki katlarda ise su yalıtımı, kazalara karşı bir güvence sağlayacaktır.

Çoğu durumda, su yalıtımı için 150-200 mikron kalınlığında özel polietilen filmler kullanılır. Zorunlu bir kural: Bu filmlerin zemine serilişinde 10 cm'lik bir bindirme payı bırakılmalıdır. Derzler özel bantla kapatılmalıdır. Duvarlarda da, filmlerin en az 10 cm'lik bir bindirme payı bırakılarak seriliş yapılması gerekir.

Ekstrüde polistiren köpük, beton zeminlerin yalıtımı için en iyi seçimdir. Gerekli mukavemeti ve rijitliği sunar. Ayrıca neme dayanıklıdır, bu nedenle buhar bariyerine ihtiyaç duymaz.

İç mekan kullanımı için 5 cm kalınlığında polistiren köpük levhalar yeterlidir. Sadece çok sert iklim koşullarına sahip bölgelerde yalıtım tabakası 10 cm'den daha kalın olmalıdır. Yalıtım malzemeleri birbirine tam olarak yapışmalı ve aralarındaki derzler köpükle doldurulmalıdır.

Şap dökülmeden önce, çevre duvarları, engeller (sütunlar veya çıkıntılar gibi) ve kontur sınırları, genleşme önleyici bant ile kapatılmalıdır. Bu, harcın kuruma, büzülme ve termal genleşme nedeniyle genleşme sonucu çatlamasını önler. Bu işlem, genleşme derzleri oluşturularak gerçekleştirilir. Genleşme önleyici bant, polietilen köpükten yapılmıştır, 0,5-1 cm kalınlığında, 10 cm genişliğindedir ve 15 ila 50 m'lik rulolar halinde satılır.

Kontur sabitleme yöntemleri

Su ısıtma sistemleri çeşitli yöntemlerle kurulabilir:

1. Poliamid kelepçeler. Bunlar, konturları takviye ağına sabitlemek için kullanılır. Metre başına iki kelepçe gereklidir.
2. Çelik tel. Bu, tel örgü elemanlarını ızgaraya sabitlemek için kullanılır; maliyeti aynıdır.
3. İnşaat zımbası ve zımba telleri kullanılarak. Bu yöntem, konturları yalıtım malzemesine hızlıca sabitlemek için uygundur.
4. Kilitleme rayı. Bu U şeklinde PVC parça, kurulum sırasında sistem bileşenlerini yerine oturtur.

Deniz fenerlerinin kurulumu

İşlemi kolaylaştırmak için "işaretleyici" adı verilen şap serim cihazları kullanılır. Bunlar, tam olarak yatay bir seviyede monte edilmiş ve eşit aralıklarla yerleştirilmiş şeritlerdir. "İşaretleyiciler", şapın döküleceği düz metal profillerdir. Şeritler, şapın gelecekteki seviyesini belirler.

Sıfır seviyesini bulmak için lazer veya su terazisi kullanın. Bunları kullanarak, odanın çevresinde 30 cm yükseklikte duvarlara noktalar işaretleyin. Her köşeye iki, duvarlar boyunca üç veya dört nokta işaretlenir. İşaretler bir işaretleyici ile birleştirilerek hassas bir yatay seviye oluşturulur.

Daha sonra, köşelerde zeminden seviye eksenine kadar olan yükseklik ölçülür. Minimum değeri seviye çizgisinden aşağı doğru ölçülür ve odanın çevresi boyunca işaretlenir. Bu işaretler daha sonra bir ara parça ile birleştirilir. En yüksek noktaya sıfır noktası denir. Bu noktadan itibaren, vidalar veya harç kullanılarak işaret direkleri monte edilir.

Yerden ısıtma şapı için çözüm

Şap harcı, 1:3 oranında M-400 Portland çimentosu ve iri taneli kuvars kumu (0,8 mm) kullanılarak yapılır. Kolayca düzleştirilebilecek bir kıvama gelene kadar kuru karışıma su eklenir. Harcın esnekliğini artırmak için sıvı sabun da eklenebilir.

Hidronik yerden ısıtma sistemi için şap bileşenlerini elle karıştırmak yerine beton mikserinde karıştırmak en iyisidir. Kaplamanın dayanıklılığını artırmak için sıvı çözeltiye polimer elyaf eklenebilir.

Basınç testi

Devreler kurulup dağıtım manifolduna bağlandıktan sonra basınç testi yapılır. Bu işlem tamamlanana kadar şap dökülmemelidir.

Basınç testi, tüm sistemin düzgün çalıştığından, bağlantılarının sıkı olduğundan ve devrelerinin kusursuz olduğundan emin olmayı sağlar. Test sırasında herhangi bir sorun tespit edilirse, şap dökülmeden önce derhal düzeltilir.

Sistem soğutucu sıvı ile doldurulur ve maksimum basınca kadar basınçlandırılır. Test sırasında, ağ çalışma boyutuna kadar genişletilir. Bu, çalışma sırasında şap üzerinde aşırı basınç oluşmasını önler.

Devreleri kollektörlere bağlama

Koleksiyoncular özel bir dolaba yerleştirilir:

• Kutunun genişliği ve yüksekliği 0,5×0,5 veya 0,4×0,6 m olabilir;
• Kalınlık - 0,12-0,15 m.

Kabin monte edildikten sonra, ısıtmalı su beslemesi ve soğutmalı sıvı beslemesi için dönüş boruları kabine bağlanmalıdır:

1. Sıcak soğutma sıvısı sağlayan bir dağıtım manifoldu, bir bağlantı parçası veya adaptör (elemanların kesitleri farklıysa) kullanılarak besleme hattına bağlanır.
2. Soğutulmuş su içeren bir branşman için toplayıcı, dönüş hattına vidalanmıştır.

Acil durumlar veya onarımlar için boru hattı ile dağıtım boruları arasına bir kapatma vanası takılmalıdır. Dağıtım borusunun karşı ucuna bir tahliye vanası bağlanmalıdır. Zemin sıcaklığının hassas kontrolü için dağıtım borularına bir regülasyon vanası ve karıştırma cihazı takılmalıdır.

Nereye monte edebilirim?

Yerden ısıtma sistemi kurarken sık yapılan hatalardan kaçınmalısınız.

Yerden ısıtma sistemleri çoğunlukla müstakil evlerde kullanılır. Sovyet döneminden kalma apartman binalarındaki ısıtma sistemleri bu tür bir ısıtma için tasarlanmamıştı. Teknik olarak mümkün olsa da, kendinizi veya komşularınızı soğukta bırakma riski yüksektir.

Genellikle, yerden ısıtma sistemlerinin hidrolik direnci radyatörlü ısıtma sistemlerine göre çok daha yüksek olduğundan ve bu durum soğutucu akışını engellediğinden, tüm dikey boru soğuk kalır.

Bu nedenle, yönetim şirketleri eski binalara yerden ısıtma borularının döşenmesine izin vermez. Onay alınmadan yapılması durumunda, para cezası ödemeniz ve sistemin sökülmesi gerekecektir.

Ancak yeni binalarda yerden ısıtma sistemlerine izin verilir ve herhangi bir izin gerekmez. Bu ısıtma sistemleri daha yüksek hidrolik dirence dayanacak şekilde tasarlanmıştır.

Soğutma sıvısı sıcaklığının ayarlanması

Rahat bir ayak banyosu için su sıcaklığı 45ºC'yi geçmemelidir. Bu durumda, zemin optimum 28ºC'ye kadar ısınacaktır. Hemen hemen tüm ısıtma cihazları bu sıcaklıkları üretemez (minimum 60ºC'dir). Yoğuşmalı gaz kazanları bir istisnadır.

Başka türde ekipman kullanıldığında, bir karıştırma ünitesi takılmalıdır. Bu ünite, kazandan gelen ısıtılmış soğutma sıvısına dönüş hattından soğuk su ekler.

Cihazın çalışma prensibi:

1. Kazandan gelen ısıtılmış su termostatik vanaya akar. Ayarlanan sıcaklık aşılırsa, vana açılarak dönüş hattından soğutucu maddeyi karıştırır.
2. Sirkülasyon pompasının önünde çift yönlü vanalı bir bağlantı kablosu bulunmaktadır.
3. Açıldığında, geri dönüş hattından su eklenir.
4. Karışık soğutucu, pompa aracılığıyla termostata akar ve termostatik vananın çalışmasını düzenler. Belirli bir sıcaklığa ulaşıldığında, geri dönüş akışı kapatılır.

Konturlara göre dağılım

Karıştırma ünitesinden su, dağıtım borusuna veya manifolduna akar. Yerden ısıtma küçük bir odaya (örneğin banyoya) kurulduğunda durum farklıdır. Sadece tek bir şebeke hattı kurulmuş olabilir. Bu gibi durumlarda, talimatlarda bu ünitenin kurulmaması önerilir.

Birden fazla serpantin olduğunda, suyun bunlar arasında yeniden dağıtılması gerekir. Daha sonra toplanıp dönüş hattına geri gönderilmesi gerekir. Bu işlevler dağıtım ünitesi tarafından gerçekleştirilir. Dağıtım ünitesi, besleme ve dönüş hatlarında bulunan bir çift borudan oluşur. Devre çıkışları ve girişleri bunlara bağlanır.

Birden fazla odada yerden ısıtma kullanılıyorsa, en iyi seçenek ayarlanabilir ısıtma ortamı sıcaklık kontrolüne sahip bir kombine sistem kurmaktır. Farklı odalar genellikle farklı sıcaklıklar gerektirir.

Çözüm

Yerden ısıtma sistemi kurulumu, kış aylarında evinizin konforunu artıracaktır. Bu ısıtma türü için çeşitli kurulum seçenekleri mevcuttur. Seçim, ısı yüküne, bölgenizin iklimine ve bütçenize bağlı olmalıdır.