Oda havalandırması nasıl yapılır: türleri, şemaları ve kurulum talimatları

Bir odadaki yetersiz havalandırma sorunu, bayat hava oluşumu şeklinde kendini gösterir. Kişinin nefes almakta zorlanması ve hastalıkların ilerlemesi sonucu odada küf oluşması söz konusu.Egzoz davlumbazı ve hava giriş cihazı takılarak hava değişimi yeniden sağlanarak sorun çözülebilir, ancak sistemin düzgün çalışması için doğru hesaplamalar gereklidir.

Bu makalede, bir odaya havalandırma sistemi kurmanın veya mevcut bir sistemi iyileştirmenin ayrıntılı yollarını, gerekli malzeme ve aletler de dahil olmak üzere ele alacağız. Ayrıca, tesisat şemalarını ve havalandırma ekipmanlarını inceleyeceğiz. Havalandırma üniteleri için hesaplama örneklerine ve kurulum talimatlarına da bakacağız.

Hava değişimi sağlama yöntemleri

Havalandırma, standart hacimler dikkate alınarak, bir odadaki bayat havanın belirli bir zaman diliminde taze havayla değiştirilmesinin tam döngüsüdür. Hava değişimi sağlamanın üç yöntemi vardır: doğal, mekanik ve karma.

Ev veya dairedeki her oda için havalandırma tipi ayrı ayrı belirlenir. Hesaplamalar, odanın hacmini, kullanım amacını ve beklenen kalıcı ve geçici sakin sayısını dikkate alır.

Doğal hava değişimi

Bu yöntem genellikle açık pencereler ve kapılar aracılığıyla odayı havalandırmak olarak bilinir. Mühendislik açısından doğal havalandırma, özel olarak tasarlanmış havalandırma deliklerinden hava kütlelerinin hareket ettirilmesi sürecini ifade eder.

Her iki oda havalandırma seçeneği de fan bulunmamasıyla karakterize edilir. Hava, odanın dışı ve içi arasındaki sıcaklık ve basınç farkı sayesinde hareket ettirilir.

Klasik bir tasarımda, hava giriş menfezi altta, hava çıkış menfezi ise üstte bulunur. Odadaki menfezler birbirinin karşısına yerleştirilmiştir. Hava giriş menfezinden giren temiz hava, odanın tamamına dağıtılır.

Hava akımı nem buharını, hoş olmayan kokuları ve diğer kirleticileri toplarken aynı zamanda ısınır. Sıcak hava soğuk havadan daha hafiftir. Isınan hava odanın tavanına yükselir ve egzoz davlumbazı aracılığıyla dışarı atılır. Sirkülasyon döngüleri tekrarlanır.

Doğal havalandırmada kullanılan tek mekanik ekipman çek valftir. Hava akımının tersine dönmesini önlemek için giriş ve çıkış menfezlerine monte edilir. Mekanizmanın çalışması hava akış hızını etkilemez.

Odanın doğal havalandırması enerji gerektirmez, bu bir avantajdır. En büyük dezavantajı ise hava koşullarına bağlı olmasıdır.

Yaz aylarında dışarıdaki sıcaklık içerideki sıcaklıktan daha yüksek olduğunda, klima içeride çalışırken hava akımı azalır veya tersine döner. Rüzgar yönü ve atmosfer basıncı değiştiğinde de benzer bir sorun ortaya çıkar.

Mekanik hava değişimi

Havalandırma sistemi, cebri hava değişimi özelliğine sahiptir. Dışarıdan gelen temiz hava, bir fan yardımıyla giriş menfezinden içeri çekilir ve odaya yönlendirilir. Egzoz havası egzoz davlumbazına akar. Egzoz fanı, bayat havayı dışarıya veya binanın ortak havalandırma kanalına atar.

Dezavantajları arasında sistemin elektriğe bağımlılığı yer almaktadır. Ekipman kurulum ve bakım maliyetleri artmaktadır. Ancak bu dezavantajlar, mekanik hava değişiminin avantajlarıyla dengelenmektedir. Havalandırma, hava koşullarından, sıcaklık farklılıklarından ve basınç dalgalanmalarından bağımsızdır. Odada standart hava değişimi günde 24 saat sağlanır.

Odalarını düzenli olarak havalandıranlar, doğal havalandırma sistemini mekanik bir sisteme dönüştürerek havalandırmayı nasıl iyileştirebileceklerini sık sık merak ederler. İki modernizasyon seçeneği vardır: besleme ve egzoz kanallarına fan takmak veya klima ekipmanı kurmak.

Birinci seçeneğin avantajları basitliği ve düşük maliyetidir. Bir vantilatörün ortalama maliyeti, üreticiye ve teknik özelliklere bağlı olarak 1.500-11.000 ruble arasındadır.

12-24 W güç çıkışına sahip bir cihaz, tek bir oda için yeterlidir ve düşük enerji tüketimini gösterir. Yaklaşık 70 W güç çıkışına sahip güçlü fanlar daha büyük odalar için tasarlanmıştır. Kendin yap kurulumu için, cihazı donanım kullanarak egzoz ve hava giriş menfezlerine sabitlemeniz yeterlidir.

Klima cihazlarına kıyasla vantilatörlerin dezavantajı, oturma odasında konforlu bir mikro iklim sağlayamamalarıdır. Vantilatörün kanatları sadece hava hareketini hızlandırır. Duvara monte veya kanal tipi bir vantilatör, sıcaklığı, nemi düzenleyemez veya iyonlaştırıcı görevi göremez.

Cihazları giyinme odasına, kiler gibi yerlere yerleştirmek daha iyidir. banyo Ve mutfakDuvar vantilatörleri, düzenli havalandırma için penceresi olmayan kapalı bir depo odasını havalandırmanız gerektiğinde kullanışlıdır.

İkinci seçeneğin avantajları, ekipmanın çok yönlülüğünde yatmaktadır. HVAC ekipmanları arasında havalandırma fonksiyonlu klimalar, ısı geri kazanım üniteleri ve hava üfleyiciler bulunur. Ünite, havayı filtreleyerek odaya temiz hava sağlar.

Mikro iklimi iyileştirmek için iyonizasyon, nem ve sıcaklık kontrolü sağlanmaktadır. Fonksiyon sayısı ekipman modeline bağlıdır.

Oturma odasına klima takmak daha ekonomiktir. Taşınabilir ve mini ünitelerden duvara monte edilen ünitelere kadar çok çeşitli modeller mevcuttur. Split sistem, odalar arasında hava akışı sağlayarak havalandırma için uygundur. Bir ünite dışarıya monte edilir ve her odanın kendi modülü olur, ancak üniteler aynı modda çalışır.

Maliyet, klima cihazının özelliklerine göre belirlenir. Örneğin, havalandırmalı CENTEK CT-65EDC09 split sistemini ele alalım. Bu cihaz 40 m²'lik bir alanı iklimlendirmek üzere tasarlanmıştır.²Split klima sisteminin gücü 9 BTU ve gürültü seviyesi 18-25 dB'dir. Fiyatı: yaklaşık 25.600 ruble.

Yatak odasında havalandırma, klima takılarak da sağlanabilir, ancak bazen havalandırma cihazı veya duvara monte ısı geri kazanım ünitesi kullanmak daha uygun olabilir. Ünite, yalıtımlı bir kanal takılarak duvardaki bir açıklığa monte edilir. Elektronik ünite odanın içinde bulunur. Dışarıdan bakıldığında, açıklık koruyucu ızgaralı bir kapakla kapatılır.

Duvara monte ısı eşanjörleri ve havalandırma üniteleri, split sistemlere göre daha iyi havalandırma sağlar. Bu üniteler, dışarıdan tam hava girişi sağlar ve atık havayı uzaklaştırır. Tek dezavantajı, duvara monte ısı eşanjörleri ve havalandırma ünitelerinin, split sistemler gibi odayı soğutamaması veya ısıtamamasıdır.

Maliyetler de benzer şekilde cihazın özelliklerine göre belirlenir. Örneğin, orta fiyat aralığında Xiaomi MIJIA NEW FAN A1 hava temizleyiciyi ele alalım. Fiyatı 34.130 ruble. Bu model 30 ila 150 m³ arasında hava değişim oranı sağlıyor.³/saat. Besleme havası 0,4 kW'lık bir ısıtıcı ile ısıtılır.

VENTINI HRV-60 (B) Wi-Fi modelini örnek alarak duvara monte edilen bir ısı eşanjörünün kurulum ve işletme maliyetlerine bakalım. Ünitenin fiyatı 37.500 rubledir. Isı eşanjörü 26-60 m3 aralığında hava değişimi sağlar.³/saat, 0,002 kW kapasiteye sahiptir.

Bir apartman dairesi veya müstakil evin tüm odalarını havalandırmak için, kanallı bir havalandırma sistemi kurmak ve yüksek kapasiteli bir ısı geri kazanım ünitesi bağlamak daha ekonomiktir. Ünite, balkona, yardımcı odada veya çatı katında belirlenmiş bir alana yerleştirilir, tavanın altına monte edilir ve ardından son bir rötuşla gizlenir.

Royal Clima SOFFIO Uno RCS 350 U modelini örnek alarak, her bir odanın genel havalandırması için bir ısı geri kazanım ünitesinin kurulum maliyetlerine bakalım. Ünitenin ortalama maliyeti 64.800 rubledir. Cihaz, 319 m³'e kadar hava değişimi sağlar.³Saatte 495 Pa'ya kadar statik basınç oluşturur ve 0,105 kW güç tüketir.

Karışık hava değişimi

Havalandırma, mekanik ve doğal hava değişimini birleştirir. Bu seçenek banyo ve mutfaklar için uygundur. Karma havalandırma, havanın yoğun kirliliğe maruz kaldığı penceresiz odalarda kullanılabilir. Bu tür alanlar arasında ev atölyesi, sebze deposu veya özel bir evin altındaki bodrum bulunur.

Karma havalandırma sistemlerinde, egzoz davlumbazı genellikle bir kanal veya duvar fanı ile donatılmıştır. Hava, dışarıdan bir menfez aracılığıyla veya bitişik bir odadan bir transfer menfezi vasıtasıyla doğal olarak çekilir.

Karma hava değişiminin avantajları şunlardır:

1. Kurulumu ve bakımı kolay.
2. Minimum enerji tüketimi.
3. Hava koşullarına az bağımlı, istikrarlı hava sirkülasyonu.

Karma havalandırma, hem ekonomik hem de teknik açıdan tek odalı bir havalandırma sistemi için en iyi seçenektir. Bir havalandırma sistemi, bir evin veya dairenin tamamı için gerekli hava değişimini her zaman sağlayamayabilir; bu da dezavantajlarından biridir.

Havalandırma tasarımı, şemaların geliştirilmesi

Havalandırma, tahmine dayalı, rastgele tahminlerle veya sadece doğru ekipmanı seçerek belirlenemez. Her oda için, kullanım amacı, hacmi ve beklenen doluluk oranı dikkate alınarak hassas hava değişimi hesaplamaları gereklidir.

Hava kanalı düzenini dikkate almak gereklidir. Havalandırma menfezlerinin ve cihazların montaj yerlerini belirleyin. Her bir konu, tesisat sistemi tasarım aşamasında ele alınır.

Bir odanın hava hacminin hesaplanması

Havalandırma yönetmelikleri SP 54.13330.2016 numaralı belge ile düzenlenmektedir. Yeni güncel sürüm SNiP 31-01-2003'tür. Madde 9.2, bir konut binası için hesaplanan hava değişim özelliklerinin SP 60.13330'a uygun olarak alınması gerektiğini belirtmektedir.

Belirli bir amaca yönelik bir odada birim zaman başına hava değişim hızı, Tablo 9.1'deki verilerle uyumlu olmalıdır:

1. Kişi başı toplam yaşam alanının 20 m²'den az olduğu yatak odası, oturma odası veya çocuk odası için uygundur.² Yaşam alanında hava değişim hızı 3 m olarak ayarlanmıştır.³her 1 metre için saatte² odalar.
2. Kişi başı toplam yaşam alanının 20 m²'den fazla olduğu yatak odası, oturma odası veya çocuk odası için uygundur.² yaşam alanı, kat sayısı 30 m olarak belirlenmiştir.³her 1 metre için saatte² odalar.
3. Elektrikli ocaklı bir mutfak için 60 m'lik bir alan belirlenmiştir.³/saat.
4. Gazlı ocak bulunan mutfaklar için çokluk 100 metreye çıkarıldı.³/saat.
5. Banyo, duş ve tuvalet için çokluk oranı 25 m olarak belirlenmiştir.³/saat.

Belirli bir oda için önerilen havalandırma oranını dikkate alarak hava değişim oranını hesaplamak için şu formülü kullanın: L = N x V. N değeri, Tablo 9.1'deki verilerle değiştirilir. V değeri ise, uzunluğun genişlik ve yükseklikle çarpılmasıyla hesaplanan odanın toplam hacmiyle değiştirilir.

Hijyen standartlarına göre hesaplamalar daha basittir. Evde sürekli ikamet eden her kişi için hava değişim oranı 60 m³'tür.³/saat. Odada geçici olarak kalan bir misafir için hava değişim oranı 20 m'dir.³/saat. Hesaplamak için, kişi sayısını önerilen hava değişim oranlarıyla çarpın ve sonuçları toplayın.

Diyelim ki oturma odasında iki kişi ve üç misafir var. İlk adım, her kişi kategorisi için değerleri hesaplamaktır: 2 x 60 = 120 ve 3 x 20 = 60. İkinci adım ise elde edilen sonuçları toplamaktır: 120 + 60 = 180. Hesaplamalarımıza göre, oturma odasında 1 saatte 180 m²'lik bir değişim olması gerekiyor.³ hava.

Hava değişim hızı, havalandırma bileşenlerinin parametrelerine bağlıdır. Kanalsız sistemler daha basittir. Difüzör, vana, duvara monte fan veya kanal fanı için talimatlar, cihazın hava akış kapasitesini ve performansını belirtir. Üreticinin özelliklerine göre, hesaplanan hava değişim parametrelerine bağlı olarak bir model seçilir.

Kanallı mekanik havalandırma sistemlerinde durum daha karmaşıktır. Önerilen hava değişim hızını elde etmek için kanal kesitinin hesaplanması gerekir. Hesaplamalara geçmeden önce, bazı önemli bilgileri gözden geçirelim:

1. Ana dikey kanaldaki standart hava hızı 5 m/s'dir.
2. Dikey kanaldan çıkan dallardaki hava hızı 3 m/s'dir.
3. Dikdörtgen kanallar için uzunluk/genişlik oranı 3:1'dir.

Hava kanalının kesit alanını hesaplamak için diyagramlar içeren bir tablo kullanın.

Soldaki tabloda, hesaplanan hava değişim oranını seçin. Üstteki ölçekte, hızı seçin—3 veya 5 m/s. Seçilen değerlerden, tablo çizgilerinin kesiştiği noktaya kadar yatay ve dikey olarak hareket edin.

Bulunan noktadan aşağı doğru hareket ederek diyagram eğrisiyle kesişene kadar ilerleyin. Çizgilerin kesiştiği noktada belirtilen sayı, kanalın kesitini gösterir: yuvarlak bir boru için çapı; dikdörtgen bir kutu için ise alanı.

Havalandırma ve fanlar için yer seçimi

Havalandırma açıklıklarının konumu, seçilen havalandırma şemasına uygun olarak belirlenir. Besleme menfezinden gelen hava, egzoz menfezine atılmadan önce odanın tamamından geçmelidir.

Odanın girişindeki doğal hava girişinin ısıtılması, ısı kaybını azaltmak için gereklidir. Duvar vanası için açılan deliğin, radyatörün üzerindeki pencere pervazının altına yerleştirilmesi tavsiye edilir.

Pencere havalandırma cihazı pencere çerçevesine monte edilir. Seçilen hava besleme ünitesinin türünden bağımsız olarak, sokağa bakan taraftaki açıklık binanın rüzgar alan tarafında yapılmalıdır.

Doğal ve mekanik egzoz havalandırmaları, ortak bir bina kanalı veya dikey boru aracılığıyla sokağa yönlendirilir. Çıkış yeri, rüzgar yönüne göre binanın rüzgar altı tarafında seçilir, böylece rüzgarın etkisiyle odadan atılan egzoz havası yakalanır. Egzoz havalandırması her zaman tavanın altında bulunur.

Oda ana bina havalandırma sisteminden ayrıysa, odaya bir giriş ve bir çıkış menfezi takılmalıdır. Tüm odalarda hava sirkülasyonu planlanıyorsa, iç kapı kanatlarının alt kısmına veya bölmelere transfer menfezleri takılır.

Hava girişleri temiz odalarda bulunur: oturma odaları, yatak odaları, koridorlar ve antreler. Egzoz menfezleri ise en kirli odalara monte edilmelidir: tuvaletler, banyolar veya banyo-mutfak kombinasyonu ve mutfaklar.

Duvara monte edilen bir ısı geri kazanım ünitesi veya havalandırma cihazı ile bir odayı havalandırmaya karar verildiğinde, hava kanalı çıkışı için duvarda, tavan ile zemin arasında yaklaşık olarak orta noktaya bir açıklık açılır.

Oda, ısı geri kazanım ünitesine sahip ortak bina havalandırma sistemi ile havalandırılıyorsa, üniteden veya ana kanallardan bir yan hava kanalı döşenmelidir. Borular, dış cephe kaplamasının altına gizlenir ve dekoratif bir ızgara ile kapatılan havalandırma açıklıkları yüzeye açık bırakılır.

Sabit bir ısı geri kazanım ünitesinden hava çekmek ve egzoz gazını dışarı atmak için, oluklu boru kullanılarak tavan arasının duvarından veya yapısal elemanlarından dışarıya iki kanal yönlendirilir. Çıkış noktası, ünitenin kurulum yerine göre belirlenir: tavan arasında, tavanın altında veya yardımcı odanın belirlenmiş bir alanında zeminde.

Havalandırma tesisatı için malzemeler ve aletler

Gerekli malzemelerin listesi, kurulacak havalandırma sistemine göre belirlenir. Kanallı bir sistem için hava kanalları, kelepçeler, şekillendirilmiş bağlantı elemanları ve oluklu hortumlar gereklidir.

Gerekli ekipmanlar arasında susturuculu bir ısı geri kazanım ünitesi, kanal fanları ve elektronik kontrol ünitesi yer alacaktır. Tüm hattın ses yalıtımı ve binanın soğuk bölgelerinden geçen kanalların yalıtımı için Penofol veya başka bir yalıtım malzemesi gerekecektir.

Kanalsız havalandırma, havalandırma deliklerine monte edilen cihazlar gerektirir. Doğal havalandırma ise ızgaralar, pencere ve duvar vanaları, difüzörler ve hava dağıtıcıları kullanır.

Havalandırma sisteminin kendin yap montajı için standart alet seti:

1. Delme fonksiyonlu darbeli matkap.
2. Açı taşlama makinesi, tornavida, elektrikli matkap.
3. Beton ve ahşap için, taç uçlu matkap ucu da içeren bir matkap ucu seti.
4. Çekiç, uzun keski, pense.
5. Yıldız tornavida ve normal tornavida.
6. Su terazisi, mezura, kalem.

Ahşap, gazbeton ve duvarları delinebilir malzemelerden yapılmış diğer binalara havalandırma ünitelerinin montajı için standart bir alet seti yeterlidir.

Ev tipi darbeli matkapla donatılı betonda hava kanalı için delik açmak zordur ve her zaman mümkün değildir. Bu sorun, elmas uçlu matkap ekipmanına sahip profesyonellerden yardım alınarak çözülebilir.

Bitişik odadan akış oluşturmaya yönelik talimatlar

Bir odayı düzgün bir şekilde havalandırmak karmaşık bir tasarım veya kanallı bir sistem gerektirmez. Çoğu zaman sorun, bitişik bir odadan hava akışını yönlendirerek çözülebilir. Örneğin, bir oturma odası veya koridor yeterli hava akışına sahip olabilir.

Banyoda havalandırma fanı mevcut ancak hava girişinin olmaması nedeniyle nem buharı uzaklaştırılamıyor. Yeni bir hava kaynağı mutlaka dışarıdan gelmek zorunda değil; kapıdaki bir havalandırma deliği aracılığıyla oturma odasından veya koridordan da hava alınabilir.

Havalandırma deliği oluşturmak için, pencere çerçevesinin alt kısmına bir delik açın ve dekoratif bir ızgara takın. Önerilen boyut 30x25 cm'dir. Izgaralar çeşitli şekil ve boyutlarda mevcuttur. Daha dekoratif bir görünüm için, büyük bir ızgara yerine birkaç küçük eleman takabilirsiniz. Havalandırma deliğinin toplam kullanılabilir alanı 30-40 cm olmalıdır.².

Şimdi adım adım bir kapıya 3 adet ızgara nasıl takılacağına bakalım:

1. Izgaraları takmak istediğiniz yerin kapının alt tarafını işaretleyin. Kurşun kalem, cetvel ve su terazisi kullanın.

2. Matkap ucu kullanarak, çizilen pencerelerin ortasına 10 mm çapında delikler açın. Matkap uçlarını kullanarak bir dekupaj testeresi bıçağı yerleştirin.

3. Merkezdeki delikten başlayarak, işaretli hat boyunca pencereleri dekupaj testeresiyle kesin. Kesilen kenarı zımparalayarak çapakları temizleyin.

4. Izgaraları açılan pencerelere yerleştirin. Elemanlar, genellikle kelepçelerle yerine oturtulan iki eşleşen parçadan oluşur.

Hava akışını kontrol etmek için kapıyı kapatın ve açıklıkların üzerine bir kağıt havlu yerleştirin. Hava akışı, kağıt havluyu davlumbaza doğru hava akışı yönünde saptıracaktır.

Sokaktan giriş akışı oluşturma talimatları

Odaya dışarıdan hava girişi sağlamak için duvara bir delik açın. Çapı hesaplamalar kullanarak belirleyin. Genellikle orta büyüklükteki bir oda için 80-150 mm çapında bir havalandırma deliği yeterlidir.

Açıklığı bir difüzör, ızgara, duvar vanası veya hava dağıtıcısı ile kapatabilirsiniz. Oturma odası için en pratik seçenek, pencere pervazının altına ayarlanabilir bir havalandırma deliği takmaktır:

1. Vana için, radyatörün üst kısmı ile pencere pervazı arasındaki duvarda, damper kontrol mekanizması bulunan bir yer seçin. Kışın dışarıdan gelen hava ısınacak ve böylece evin ısı kaybı azalacaktır.

2. Duvara bir delik açın. Vananın yalıtım kılıfının kesitine uygun çapta bir delik açma testeresi kullanın. Tozu temizlemek için elektrikli süpürge hortumunu açılan deliğe tutun.

3. Boru izolasyonunu açılan açıklığa yerleştirin. Plastik kılıfın uzunluğunu duvar kalınlığına göre ölçün. Kesilen parçayı boru izolasyonunun açıklığına yerleştirin. Sokak veya balkon tarafındaki havalandırma deliğini dekoratif bir kapakla kapatın.

4. Oda tarafından, vana gövdesini dübel ve vidalar kullanarak havalandırma bölgesindeki duvara sabitleyin.

5. Filtreyi muhafazaya yerleştirin ve kapağı kapatın. Valf üzerinden hava akışını kontrol edin ve damper ile hava hacmini ayarlayın.

Penceresi olan bir odada, pencere havalandırması takarak içeriye hava akışı sağlayabilirsiniz. Yüzeye monte edilen vanayı vidalarla pencere kanadının üst kısmına sabitleyin. Havalandırma parçasını doğru uzunluğa göre kesin ve pencere çerçevesindeki orijinal contaları çıkarın. Birlikte verilen daha ince lastik bantları oluklara takarak bir havalandırma boşluğu oluşturun.

Sabit bir pencereye gömme havalandırma fanı takabilirsiniz. Çerçeveyi delmek için matkap kullanın. İç tarafa, damper ve ayar mekanizmalı plakayı vidalayın. Dış tarafta, çerçevedeki delikleri kapaklı bir karşı plaka ile kapatın.

İç mekan duvara monte ısı geri kazanım ünitesi ve havalandırma sistemi kurulum talimatları

Bağımsız oda havalandırması için duvara monte edilen bir havalandırma ünitesi veya ısı geri kazanım ünitesi takın. Bu üniteler hem besleme hem de egzoz havasıyla çalışır. Gövdesi, dahili bir fan, filtre ve besleme havası ısıtma sistemi içerir. Üreticiler, nem ve sıcaklık sensörleri ve otomatik kontrollerle işlevselliklerini genişletiyorlar.

Model ne olursa olsun, breezer ve kompakt rejeneratörün montaj prensibi, duvar vanasına benzer. Basitçe bir delik açın ve boru izolasyonlu bir burç yerleştirin.

Oda tarafından, havalandırma ünitelerini veya ısı geri kazanım ünitelerini dübel ve bağlantı elemanları kullanarak duvara sabitleyin. Dış havalandırma deliğini dekoratif bir kapakla kapatın. Üniteye güç verin ve çalıştırın. Modları kontrol edin ve besleme ve egzoz havalandırmasını konforlu ayarlara getirin.

Klima ile bir odayı havalandırmak

Klima ve havalandırma için, hava giriş fonksiyonlu bir split sistem klima takın. Bu sistem, tasarımı bakımından standart bir klimadan farklıdır. İç ünite, hava giriş filtresi için bir bölme ve kanal bağlantısı ile donatılmıştır.

Deneyim ve aletler olmadan klima cihazını kendiniz monte etmek zordur. En iyi seçenek, uzman bir firmayla anlaşmaktır. Teknisyen, şablon ve çerçeve kullanarak iç üniteyi duvara monte edecektir. Elektrik, su ve diğer tesisat kabloları, modülden dışarıya bir geçiş deliği aracılığıyla yönlendirilecektir.

Sokak tarafından bakıldığında, yükleniciler dış üniteyi braketlerle cepheye sabitleyecek ve tesisat bağlantılarını yapacaklardır. İç üniteye hava sağlayan hava kanalı bir kapak ve ızgara ile kapatılacaktır.

Her klima modelinin kendine özgü kurulum incelikleri vardır, ancak genel prensip aynıdır. Besleme havalandırması, split sistemle eş zamanlı olarak çalışır. Dışarıdan gelen hava, dış ünitenin altında bulunan bir kanal aracılığıyla içeri girer. Hava akışı iç üniteye yönlendirilir. Filtreden geçtikten sonra, taze besleme havası, iç üniteden gelen havayla karışarak odaya girer.

Merkezi sistemden oda havalandırması

Oda düzgün çalışan merkezi bir havalandırma sistemine sahipse, ana sisteme bağlanması daha kolaydır. Havanın pencerelerden, duvardaki bir vanadan veya bitişik odadan transfer yoluyla akmasına izin verin.

En uygun ve ekonomik seçeneği belirleyin. Davlumbazı asma tavanın altındaki kanallardan geçirin. Kanalları kelepçelerle katlar arası tavana sabitleyin.

Egzoz açıklıklarının bulunduğu yerlere hava kanalına T bağlantı parçaları takın. Odadaki kanalın bir ucunu bir tıkaçla kapatın veya dışarıya havalandırma sağlamak için bir dirsek takın.

Egzoz borusunun diğer ucunu duvardaki delikten ana merkezi havalandırma şaftının bulunduğu yere doğru yönlendirin ve bir adaptör kullanarak bağlayın.

Alçıpan veya asma tavan montajı yaparken, şekillendirilmiş elemanların etrafına havalandırma açıklıkları açın. Havalandırma deliklerini dekoratif ızgaralar, hava dağıtıcıları veya difüzörlerle kapatın.

Havalandırmayı nasıl iyileştirebiliriz?

Uygun havalandırmayı sağlamak için, odaya serbest hava akışı sağlayın ve havalandırma davlumbazı aracılığıyla havayı dışarı atın. Havalandırma deliklerini mobilya veya dekoratif eşyalarla kapatmaktan kaçının. Hava akışı yetersizse, plastik pencerelerinizdeki havalandırma deliklerini periyodik olarak havalandırma moduna alın.

Zayıf doğal havalandırmayı bir vantilatör takarak güçlendirin. Enerji tasarrufu için banyoya hareket sensörü takın. İçeride insan olduğunda havalandırma fanı otomatik olarak çalışacaktır. Mutfağa hava kalitesi sensörü takın. Kirlilik seviyesi belirlenen limiti aştığında, havalandırma fanı otomatik olarak çalışacaktır.

Havalandırmanın çalışır durumda tutulması

Hava ile birlikte kirleticiler de hava kanalları, fanlar ve diğer havalandırma bileşenlerinden geçer. Toz, yağ ve küçük parçacıklar birikerek tortu ve tıkanıklıklara neden olur. Hava geçişinin her milimetre daralmasıyla, kanalın hava akış kapasitesi azalır.

Motorun, yağ ve kirle kaplı fan kanatlarını döndürmesi daha zordur. Doğru hava akışını sağlamak ve ekipmanınızın ömrünü uzatmak için sisteminizi iyi çalışır durumda tutun.

Çok katlı binalarda, binanın havalandırma sistemi yönetim şirketi tarafından bakımı yapılır. Sorumlu kişi bakım sıklığını belirler, ancak 24 Ekim 2022 tarihli 1885 sayılı Hükümet Kararı'nda belirtildiği gibi yılda en az bir kez bakım yapılmalıdır. Kendi evinizde ise, tesisat sisteminin bakımını kendiniz yapabilirsiniz. Önerilen programa uyun:

• Oda yüzeylerinin temizliği – ayda bir kez;
• Hava giriş şaftlarının yüzey temizliği – altı ayda bir;
• Hava kanallarının mekanik temizliği ve dezenfeksiyonu – yılda bir kez;
• Tek kullanımlık filtrenin temizlenmesi – ayda bir kez veya aşınmış elemanın değiştirilmesi;
• Siklon filtresinin temizlenmesi – yılda bir kez.

Mekanik arızaları tespit edildiği anda derhal giderin. Onarımların geciktirilmesi, ek ekipman arızalarına ve dolayısıyla onarım maliyetlerinin artmasına neden olacaktır.

Acil durumları önlemek için önleyici tedbirler alın. Fanın sesi değişirse, rulmanları kontrol edin. Yeni gres yağı gerekebilir. Gevşek rulmanları değiştirin.

Havalandırma gürültüsü, hava kanallarındaki titreşimler nedeniyle artar. Gevşek bölümü bulun ve bağlantı elemanlarını sıkın. Eğer gürültü, kanallarda ve fan kanatlarında biriken kirden kaynaklanıyorsa, bunları temizleyin.

Çek valflerin çalışmasını kontrol edin. Fan açılıp kapatıldığında valften patlama sesi gelmelidir. Ses gelmemesi, mekanizmanın arızalı olduğunu gösterir.

Kir nedeniyle valf mili veya valf kanadı muhafaza içinde sıkışmış olabilir. Valf mekanizmasını sökün ve biriken yağı temizleyin.

Havalandırma ızgaralarınızı en az ayda bir kez örümcek ağlarından ve kirden temizleyin. Kirin şiddeti çıplak gözle görülebilir. Izgara hala temizse, temizleme sıklığını ayarlayabilirsiniz.

Güncel sorulara cevaplar