Özel konutlarda havalandırma için egzoz borusu - seçim ipuçları

Sert bölme duvarlarına sahip modern binalar, verimli havalandırma sistemlerine ihtiyaç duyar. Özel bir evdeki havalandırma bacası, odalardaki hava değişiminin yoğunluğundan sorumludur, uygun mikro iklimin oluşturulmasına yardımcı olur, nefes almak için oksijen sağlar, mutfak ve ısıtma cihazlarında yakıtın doğru şekilde yanmasını sağlar ve iç mekan kirliliğinden zararlı maddeleri seyreltir ve uzaklaştırır.

Özel bir evde havalandırma kanalı için hangi malzemeyi seçmelisiniz ve neden?

Yakın zamana kadar, özel konutlardaki havalandırma sistemleri esnek ve sert borulardan oluşuyordu. Son zamanlarda, Havalandırma için ağırlıklı olarak plastik egzoz boruları kullanılır. 75 mm kesit alanına sahip.

Esnek alüminyum hava kanalları, kolay kurulumları ve düşük maliyetleri nedeniyle popülerdir. Başlıca özellikleri şunlardır: dezavantajlar Bu çözümün dezavantajları, hantal olması (genellikle vasıfsız işçiler tarafından yanlış kurulumdan kaynaklanır) ve temizleme kanallarının olmamasıdır. Avantajları arasında çok iyi ses ve ısı yalıtımı, hafif yapı ve nispeten düşük maliyet yer almaktadır.

Videoyu izleyin

Havalandırma genellikle kısmen esnek borular ve sert kanallar ile sağlanır. Bu iki sistemin akıllıca birleşimi, nispeten uygun bir fiyata dayanıklı bir kurulum sağlar. Havalandırma egzoz borusunun yalıtımı, kullanım ömrünü uzatmak, yoğuşmayı ve ardından gelen yapısal hasarı önlemek için gereklidir. Yalıtım malzemesi olarak en sık mineral yünü kullanılır.

Alüminyum egzoz yapısı şu özelliklere sahiptir:

• Yüksek mukavemet ve şap, kuru ve ıslak sıva altına boru döşeme yeteneği;
• Boru hatlarının iç yüzeyinin pürüzsüz olması ve ilave dirsek ve T bağlantı parçalarına ihtiyaç duyulmaması nedeniyle düşük direnç;
• çok iyi akustik özelliklere sahip;
• Özel aletlere gerek kalmadan conta ile basit sızdırmazlık;
• Mantarların ve bakterilerin büyümesini sınırlayan katkı maddeleri içeren antistatik tasarımlar mevcuttur;
• Kanalları iyice temizleme yeteneği.

Tüm bunlar, bu sistemleri esnek veya sert kanallar kullanan havalandırma sistemlerine kıyasla çok cazip ve uygun maliyetli hale getiriyor. Basitliği ve geniş kurulum seçenekleri, yüksek dayanıklılık ve temizlenebilirlik ile birleştiğinde, bu tür bir çözümü ev inşaatında popüler bir tercih haline getiriyor.

Ne tür havalandırma boruları mevcuttur?

Binalarda ve sanayi tesislerinde kullanılan havalandırma ve hava tahliye boruları aşağıdaki tiplere ayrılır:

• Galvanizli yuvarlak borulardan yapılmış rijit hava kanalları;
• Alüminyumdan yapılmış esnek kanallar;
• Dikdörtgen çelik rijit havalandırma kanalları;
• düz dikdörtgen PVC borular;
• Esnek polietilen borular.

Unutmamak gerekir ki, her bina etkili havalandırmaya ihtiyaç duyar. Kendi evlerimizin konforu buna bağlıdır. Modern enerji verimli binalarda, yalnızca ısı geri kazanımlı mekanik havalandırma optimum hava sirkülasyonunu sağlayabilir; bu nedenle doğru havalandırma kanallarını seçmek, iyi bir ısı geri kazanım ünitesi seçmek kadar önemlidir.

Müstakil evler için en iyi boru türleri hangileridir?

Videoyu izleyin

Son yıllarda, hava dağıtım sistemleri, küçük kesitli esnek plastik borular aracılığıyla havanın taşındığı ev inşaatlarında giderek daha popüler hale gelmiştir.

Çapının küçük olması ve yüksek mukavemeti sayesinde, bu tip boru hattı tavan yalıtım katmanına gömülebilir veya daha önce mümkün olmayan yerlere monte edilebilir.

Dıştan kesilmiş boru yapısı, yüksek esneklik sağlayarak montajı önemli ölçüde kolaylaştırır. Bu tasarım dirsek veya T bağlantı parçalarını ortadan kaldırır ve pürüzsüz iç yüzey düşük hava akışı direnci sunar.

Ayrıca, bu %100 temizlenebilen tek havalandırma sistemidir. Bu sayede, yapının işlevselliğinin zaman içinde uygun seviyede kalacağından emin olabilirsiniz.

Bu sistem, bir ısı geri kazanım ünitesine bağlı iki dağıtım kutusundan (biri güç kaynağı, diğeri egzoz için) oluşmaktadır. Havalandırma kanalları bu kutulara bağlanır (sayıları amaçlanan havalandırma özelliklerine bağlıdır) ve daha sonra havalandırma sisteminin uç noktaları olarak görev yapan genleşme kutularına bağlanır; bu uç noktalara oda difüzörleri monte edilir. Tüm bağlantılar, bir conta kullanılarak çok basit ve hızlı bir şekilde yapılır.

Çapı 75 mm olan bir egzoz havalandırma borusundan saatte en fazla 30 m³ hava taşınması en uygunudur; bu nedenle, maksimum 300 m³/saat kapasiteli bir sistem kurmanız gerekiyorsa, 10 bağlantılı bir dağıtım kutusu seçmelisiniz.

Benzer şekilde, bir odaya örneğin 60 m³/h hava vermeniz gerekiyorsa, iki kanalı birbirine bağlayabilen bir genleşme kutusu seçin. Bodrum havalandırması için egzoz borusunun çapı, besleme borusunun çapından daha küçük olmamalıdır.

Ancak, böyle bir cihazı tasarlamak ve dengelemek için, hesaplamaları doğru yapacak profesyonel bir kurulumcudan yardım almak daha iyidir.

Yakın zamana kadar, küçük kesitli plastik borulara dayalı dağıtım sistemleri pazarın yalnızca küçük bir bölümüne hitap ediyordu. Bu cihazlarda kullanılan malzemelerin çok pahalı olması nedeniyle popülerlikleri sınırlıydı. Ancak bugün, uygun fiyatlı tasarımlar üretiliyor.

Oluklu borunun nesi yanlış?

Oluklu havalandırma boruları en yaygın olarak endüstriyel tesislerde kullanılır ve yüksek mekanik dayanıklılık ve düşük akış direnci ile karakterize edilir.

Ancak dirsekler, T bağlantılar, küçük çaplı borular, çıkıntılı vidalar ve sistemin binanın içinde gizlendiği yerlerdeki genellikle erişilemeyen muayene açıklıkları, oluklu boruların temizliğini o kadar kolaylaştırmaz.

ÖNEMLİ! Dezavantajları arasında bu tür bir ünitenin karmaşık kurulumu ve yüksek satın alma maliyeti yer almaktadır; malzemeler nispeten pahalıdır ve oluklu borunun yalıtılması gerekir ki bu da emek yoğun bir işlemdir.

Oluklu duvar ayrıca ünitede basınç kaybına neden olur ve bu da havalandırma kalitesini olumsuz etkiler. Oluklu boruların ömrü düz borulara göre daha kısadır. Oluklu borular hakkında daha fazla bilgi için bu makaleye bakın..

Bir apartman binasında havalandırmanın çalışma prensibi

Yakın zamana kadar, yeni inşa edilen evlerin çoğu doğal olarak, genellikle oluklu borular kullanılarak havalandırılıyordu. Hava akışı, evin içi ve dışı arasındaki basınç farkıyla sağlanıyordu.

İyi bir doğal havalandırma, genellikle pencereler aracılığıyla sağlanan sürekli bir dış hava akışına ihtiyaç duyar. Pencereler modern, daha enerji verimli olanlarla değiştirildiğinde, hava akışı azalır ve doğal havalandırma daha az etkili hale gelir. Sonuç olarak, evin içindeki atmosfer ağır ve nemli hale gelir ve duvarlarda küf ve mantar oluşur.

Bu nedenle apartmanlarda cebri hava akımı havalandırması kullanılır. Bu sistem, elektrikle çalışan bir cihaz tarafından üretilen hava akışının değişimini içerir. Ayrıca, odaya girmeden önce temiz hava egzoz gazları tarafından ısıtılır.

Bu işleme ısı geri kazanımı denir ve ısıtma maliyetlerini önemli ölçüde azaltır. Bu çözümün dezavantajı ise yüksek maliyetidir. Tam bir ısı geri kazanım sistemi oldukça pahalı olabilir ve yatırımın geri dönüşü ancak yıllar sonra beklenir. Bu nedenle, özel konutlarda kullanıcıların büyük çoğunluğu, düşük kurulum ve işletme maliyetleri nedeniyle doğal havalandırmayı tercih etmektedir.

Doğal ve cebri havalandırma - avantajları ve dezavantajları

Konut binalarında hava değişiminin yaygın yöntemi yerçekimi (doğal) havalandırmadır. Hava, dış mekanlardaki pencereler veya diğer açıklıklardan içeri verilir ve egzoz havası, genellikle çatıya monte edilen uygun kesitli dikey havalandırma kanalları aracılığıyla dışarı atılır.

Bu sistem, taze hava sıcaklığı ile kullanılmış hava sıcaklığı arasındaki farktan kaynaklanan yer değiştirme kuvvetini kullanır. Hava akışı periyodik olarak rüzgardan etkilenir. Doğal hava değişimi sağlanır. etkilemek:

• bina yüksekliği;
• Kullanılan pencere türü, pencere çerçevelerindeki açıklıklar da dahil olmak üzere;
• boru girişlerini tıkamak;
• Çatıya havalandırma sağlayan egzoz borularının tipi ve konumu;
• Tesisin kullanım koşulları.

Apartman binalarında, sağlanan atmosferik hava akışı, merkezi ısıtma sistemlerinin çalışması, elektrikli ev aletlerinden kaynaklanan konveksiyon akımları ve odadaki insanların hareketinden kaynaklanan türbülans nedeniyle bozulabilir.

Havalandırma sistemi farklı yerlerde farklı etkilerle çalışır ve bu durum bodrum katı gibi havalandırılmayan alanların oluşmasına yol açabilir.

Videoyu izleyin

Isıtma cihazlarının çalışması ve yerel egzoz dumanları havalandırma verimliliğini etkiler. Davlumbazların havalandırma kanallarına bağlanması önerilmez. Doğal havalandırma için, içeri ve dışarı hava akışının düzgün olmasını sağlamak amacıyla havayı dışarı atmak yerine filtreleyen sistemleri kullanmak en iyisidir. Havalandırma egzoz borusunun minimum yüksekliği 4 metre olmalıdır.

Özel bir evde ısıtma için, yakıtın düzgün yanmasını sağlamak amacıyla ek hava sağlanmalıdır. Kapalı ateşli bir şömine için, sobanın şöminenin nominal ısıtma gücünün her 1 kW'ı için minimum 10 m³/h hava akışına sahip olması gerekir. İçeriye hava akışı sağlayan bir ateş elde etmek için, yanma odası açıklığında minimum hava akış hızı (0,2 m/s) korunmalıdır.

Mümkün olduğunca fazla temiz hava sağlamak için, oda havalandırmasını engellemeyen ayrı bir hava giriş sistemi kurmak en iyisidir; örneğin, sobanın önüne veya altına özel bir hava giriş kanalı yerleştirilebilir. Şömine doğrudan odadan hava çekiyorsa, ek duvar veya pencere hava dağıtıcıları takmayı düşünün.

Tüm ihtiyaçları (ev aletleri ve ısıtma cihazları) karşılayacak yeterli havalandırma akışı sağlamak, bir evde veya dairede negatif basıncın oluşmasını önler. Bu basınç, dışarıdan gelen havanın baca ve şömine havalandırma deliğinden içeri girmesine neden olur.

Mevcut standartlar, atmosferik hava akışını toplamak ve egzoz gazlarını yerçekimiyle dışarı atmak için ısıtma cihazları kullanıldığında, doğal ve mekanik havalandırmanın eş zamanlı kullanımını yasaklamaktadır.

Bu tür cihazlar arasında açık yanma odalı merkezi ısıtma kazanları, şömineler ve gazlı su ısıtıcıları yer almaktadır. Bu gibi durumlarda, uygun miktarda yanma havası dikkate alınarak dengeli bir hava akışı sağlamak için hava beslemesinin de mekanik olması gerekmektedir.

Mekanik havalandırma veya ısı geri kazanımı, doğal havalandırmanın dezavantajlarını ortadan kaldırmak için tasarlanmış bir havalandırma sistemidir. Doğal havalandırmanın avantajlarını bir araya getirirken, en büyük dezavantajı olan ısı kaybını ortadan kaldırır. Mekanik havalandırma, bir odayı havalandırırken aynı zamanda ısı kaybını da geri kazanır. Bu tasarım, ergonomi ve enerji verimliliğine önem verenler tarafından tercih edilir.

Müstakil evler için, havadan ısıyı uzaklaştıran mekanik havalandırma sistemleri mevcuttur. Şömine ek bir ısı kaynağı olarak kullanılıyorsa, şömineden gelen ısı, daha verimli çalışma ve daha uzun kullanım ömrü için yalıtılması gereken egzoz ve besleme/egzoz kanalları kullanılarak dağıtılabilir.

Şöminenin sıcak hava dağıtım sistemi ile ısı geri kazanımlı mekanik havalandırma sistemi arasında paylaşılan havalandırma kanallarının termal direnci artırılmış olmalıdır. İki tasarım arasındaki fark, havalandırma deliklerinin sayısı ve yerleşiminde yatmaktadır.

Videoyu izleyin

Şömineden gelen sıcak hava, ısı geri kazanım ünitesinden gelen daha soğuk havayla karışır ve ardından oda hava dağıtıcılarından geçirilir. "Kirli" odalardan çıkan egzoz havası, egzoz hava dağıtıcıları aracılığıyla dışarı atılır. Tavan ve egzoz havalandırma delikleri tavana veya duvarlara yerleştirilmelidir.